JACTO

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 27
as, avi, atum, are, a. Publier , vanter ;—se ( exprimé ou sous-entendu ), se vanter , être fier de . Syn. Magnifice loquor, glorior, verb is me magnum facio, gloria me et prædicatione effero, me ostento, de me prædico. Adv. Dupliciter se, gravi ime, inconstanter, insolent i us, intolerant i us, leniter primas hast as, magnificenti ime, non ita diu sumptuosius, turbide, valde, vehement i us, vehementi ime. Jactari facetius, gravius, immoderate, petulant i us, vulgo, inique. Phras. Solet se in sol enter jactare, il se vante sans mesure . In sol enter gloriari de rebus suis; res suas in flat i us com mem or are; de suis laudibus verbosius prædicare; plenas ostentation is voces mittere; fact a sua prædicando extollere; sese verb is in sol enter efferre; magnific is verb is de se suisque rebus loqui; agere suarum rerum ambitiosum ostent a to rem; laud is suæ buccina to rem; sui suarumque rerum odiosum prædicatorem; agere ubique militem gloriosum, et insolent i us de se prædicare; ostent are ac vend it are res suas putide; nullum sui ostent and i finem facere; omnia naturæ in genii que instrument a ad laud is jactationem convert ere; gloriæ ac exist i mat i on i suæ falsa etiam laud is com me morat i one servire. Cf. Glorior , Superb us . Usus : 1. Magnifice se et in sol enter de re aliqua jactare. 2. Jacio, agito, commoveo, remuer , secouer , agiter . Oculos, caput, cerviculam jactare. 3. Injicio, infero, dire , proférer , répandre . Terrorem, minas, pericula jactare. 4. Exagito, poursuivre . Convitiis, clamore aliquem; æquitatem multis mod is jactare. Æstu, febribus, labore forensi, temp estate populi jactari. 5. Huc illuc impelli, être ballotté . Turbato mar i jactatur nav is, ventoque rapitur. JACTŪRA, æ, f. Perte . Syn. Damnum. Epith. Immanis, magna, mediocris, minima, tanta, tolerabilis, turpis. Usus : Rei familiar is jacturam facere. Magna jactura pecuniæ, vel in pecunia est fact a. Cf. Damnum , Detrimentum . JACTŬS, ūs, m. Action de jeter, de lancer . Syn. Conject us. Usus : Fulminum jactus, action de foudroyer . JĂCŬLĀTOR, ōris, m. Qui jette , qui lance . Qui jaculum emittit, telum mitt it. Usus : Sæpe optimi juculatores errant. JĂCŬLOR, aris, at us sum, ari, d. Brandir , lancer . Syn. Torqueo, conjicio, jacio. Phras. Jaculari, frapper , atteindre . Jaculo petere, ferire; jacula in hostem ingerere; telorum ingentem vim effundere, hostibus injicere. Usus : Jaculari ad met am. Cf. Jacio . JĂCŬLUM, i, n. Trait , javelot . Syn. Telum. Usus : Murum jaculo trajicere.
Readham'da tam maddeyi gor →