FINGO

is, fingi, fictum, ere, a. Faire , façonner . Syn. Formo, informo, creo. Adv. Omnimodo, commode, extemplo, præclare. Phras. 1. Alium se fingit, il se montre autre qu’il n’est . Alium se, quam sit, ementitur, vend it at; alium se ger it, ali us est; novum sib i ingenium induit; nobilem se fert claro loco natum. Cf. Simulo . 2. Multa finxerunt, ils ont imaginé, inventé beaucoup de choses . Rem multis mendaciunculis ads per sere; multa ver is falsa affinxerunt; res magnam partem comment it iæ sunt; multa in his fabulis similia et compos it a videntur; fabulam dedere, qui ist a comment i sunt. Cf. Fictus , Affingo . Usus : 1. E cera, e materia, e mar more suos avos fingere. Natura te ad honestatem finxit. Se totum ad nutum, arbitrium, voluntatem alicujus fingere. 2. Simulo, imitor, contrefaire , déguiser . Fingere sib i vultum et ince um. Fingere, dis simul are, obtegere. 3. Comm in is cor, inventer . Fingere crimen. 4. Æstimo, juger . Alios ex sua natura fingunt, ils jugent des autres par eux-mêmes . 5. Concipio animo, méditer , imaginer . Fingere animo ac cog it at i one a liquid. FĪNĬO, is, ĭi vel ĭvi, ītum, ire, a. Finir , terminer . Syn. Perficio, conficio, absolvo, finem facio, claudo, concludo, termino, modum statuo, finem affero, compleo, fastigium impono, per fung or, extrema persequor, modum facio, modum vel finem constituo, ad exitum perduco. )( Exordior, fundament a jacio. Phras. 1. Bellum pace fini it, il term in a la guerre par la paix . Ad bell i exitum pervenit; bello defunct us est; bellum delevit; exitum bello imposuit; bellum restinxit; victoria ac pace term i nav it; bell i reliquias confecit, sustulit, delevit; bell i ne scintillam quidem reliquit; bellum pace conclusit; bell i reliquias perse cut us est ac confecit; a diurnis bell i contention i bus conquievit. Cf. Absolvo , Bellum . 2. Negotium brevi fini am, je terminer a i bientôt cette affaire . Negotio propediem supremam manum imponam; negotium propediem ad finem deducam; operi finem statuam; res propediem confect a erit; ad exitum perveniet, provehetur; negotio brevi finem afferam; negotium optato exitu concludam, term in abo. 3. Finitæ jam erant induciæ, l’armistice était term iné . Exierant, abierant jam induciæ. Cf. Absolvo , Perficio , Finis . Usus : Omnia utilitate finire, definire, définir . FĪNIS, is, m. Fin , terme . Syn. Modus, terminus, exit us, ultimum, extremum. )( Initium, principium. Epith. Similis, optimus, simplex, teterrimus, vet us. Phras. 1. (Non multum deest ad finem, Vulg. ), je suis presque à la fin . Parum abest a fine; parum abest, quin ad exitum res perveniat; res ab exitu non longe abest, in exitu res est; summam manum exspectat; affect a, nondum perfecta, confect a, absoluta res est. Cf. Absolvo . 2. Sub autumn i finem, vers la fin de l’automne . Extremo jam autumno; autumno vertente, præcipitante, exeunte, prope exacto, circumacto. Cum in exitu jam autumn us e et; in extrema parte, ac conclusione autumn i; autumno jam senescente; desinente in hiemem autumno; incl in ante jam autumno. 3. A principio usque ad finem, du commencement à la fin . A capite ad calcem; a carceribus ad met am. 4. A fine ad principium redire, revenir de la fin au commencement . A calce ad car ceres revocari; a meta ad car ceres revocari; redire ad fontem; iter remetiri ad caput rei. 5. Finis principio non respondet, la fin ne répond pas au commencement . Extrema prim is non respondent; extrema prim is non congruunt; res exitum habet principio di imilem; abludit a principio exit us. Usus : 1. Non faciam finem rogandi. Illa victoria finem bello attulit, præscrips it. Finem statuere, constituere, reperire, habere. 2. Causa, cujus gratia, fin , but , de e in . Cur? quem ad finem? Finis causa a liquid facimus. Finis honorum, quo referuntur et referenda sunt omnia. 3. Locorum, provinciarum extrema, unde finitimi, contrée ; front ières . Lingua Latina finibus sane exiguis continetur. Imperii fines proferre, reculer les bornes de l’empire . Fines tueri, defend ere ab incursion i bus. Cf. Extremus . FĪNĪTĒ, Dans certaines limites , modérément . Syn. Definite. Usus : Avarus erit, sed finite; adulter, sed habebit modum. FĪNĬTĬMUS, a, um, Voisin , proc he . Syn. Vicinus, propinquus, conf in is, proximus. Usus : Finitimus or at or i poet a est. Falsa ver is, ægritudini finitimus est met us. Vitia propinqua inter se et finitima. Regnum, gens finitima, peuples limitrophes . Cf. Vicinus . FĪNĪTOR, ōris, m. Arpent eur . Syn. Decempedator, metator, qui agrorum terminos constituit. Usus : Delecta finitorum juventus. FĪO, fis, fact us sum, fĭĕri, p. verb i FACIO, Être fait , se faire , se pa er , arriver , devenir . Syn. Evenio, accido, eva do, confio, conflor. Adv. Acriter, acrius, acerrime, amanti ime, animose, apte, arrogant i us, atrociter, belli ime, benigne, benevole, casu, caute, clarius, cog it a to, commode, considerate, constanter, consul to, crebro, cumulatius, cupide, difficile, diligenter, div in it us, diutius, dupliciter, faciliter, forte, for tui to, frequent i us, hon orifice, honeste, humane, improbe, improv i so, inepte, injuste, insulse, iracunde, lepide, limatius, long i us, mature, melius, modesti ime, nece ario, obscure, occult us, omnino, petulanti ime, pie, privatim, publice, rite, sedulo, severius, simulate, suaviter, tardius, temere, turpiter, varie, vehementer, vere, viriliter, vitiose, utiliter. Phras. 1. Vide ne inde seditio fiat, prenez garde que de là ne sorte quelque sédition . Ne seditio exsistat, confletur; ne tumult us a liquid enascatur; content i ones gignantur, consequantur; ne in seditionem res vertatur; ne tumult us hic in seditionem evadat, degeneret, delabatur. Cf. Facio . 2. Si fier i potest, si cel a peut se faire . Si for tuna daret; si res et locus permit tit; si confieri res potest; si integrum tibi est; si facultatem causa dat, præbet; si res facultatem habitura tibi videtur; si videris id, quod peto, po e consequi; si rem confici, effici, ad exitum deduci po e put as; si eventum speras cum animo meo congruentem; non alienum, non abhorrentem a voluntate mea. 3. Tribunus fact us est, il fut fait , il devint tribun . Creatus, renuntiatus est tribunus; ordines ducere ju us est; tribunitia dignitate auctus; tribunis adscript us; in tribunorum ordinem adlectus est. Usus : Sæpe fit, ut, etc. Fato fiunt omnia. Si ita factum e et, ut senatus haberetur, nob is mag no usui fui et. Cf. Facio . FIRMĀMENTUM, i, n. Support , soutien , appui . Syn. Robur, vires. Epith. Contrarium, gravi imum. Usus : Hic ordo est firm amentum cæterorum. Flos Italiæ, firm amentum imperii, ornamentum civitatis. Est hoc firm amentum disciplinæ. Firm amentum et robur accusation is. FIRMĒ, Soli dement , forte ment . Syn. Firmiter. Usus : Habere a liquid bene cognitum et fir me conceptum animo. Graviter, firmi ime a liquid a ever are. FIRMĬTAS, ātis, f. Fermeté . )( In firm it as. Usus : Constant i a et firm it as animi. FIRMĬTER, Fermement . Syn. Firme. FIRMĬTŪDO, ĭnis, f. Solid ité ; con stance . Syn. Firm it as. Epith. Gladiator i a. Usus : Firmitudo gravitas que animi. Cf. Constant i a .