ATTRECTO

as, avi, atum, are, a. Toucher à . Syn. Sæpe tracto, et quasi manibus tero. Usus : Libros, quos tu con tamin at is manibus attrectas. Cf. Tango . ATTRĬBŬO, is, tribui, tribūtum, ere, a. Attribuer . Syn. Adscribo, tribuo, a igno, confero, conjicio, refero, addico, ads cisco, destino, affingo. )( Demo. Adv. Proprie. Usus : Culpam, cal am it at is causam mihi attribuis, et ads crib is. Eam cur am, provinciam, procurationem, negotium tibi attribuit populus. Certum pecuniæ modum, mancipiorum numerum alter i attribuere. Cf. Adscribo , Tribuo . ATTRĬBŪTĬO, ōnis, f. A ignation , mand at pour le payement d’une dette . Syn. A ignatio. Usus : Scribit, se de at tri but i one omnia feci e. AT VĒRO, Mais . Plerumque adversantis est, et in principio period i usurpatur. Usus : 1. Virtutem nemo unquam Deo accept am retulit: at vero honor i bus, opibus aucti Diis gratias agimus. 2. Concludentis est interdum. Qui socium fall it, vir bonus non est: at vero tu etc.