SALVUS
Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 41
a, um, Conservé , bien portant , sain et sauf . Syn. Incolumis, integer, con ser vatus. Phras. Salvo honore, salva venia, sauf votre respect , avec votre permi ion . Honos sit auribus; quod pace vestra dictum sit; verbo sit venia; si fas est ita loqui; præfand us mihi ea in re honos est. Usus : Salvis legibus, vectigalibus, sociis. Cæsar salvum te cup it. Status for tun arum salvus et incolumis mans it. Salva et integer rima sunt omnia ad exercitum, tout à l’armée est dans un état excellent . SĀNĀBĬLIS, e, gen. com. Guéri able . Syn. Quod ad sanitatem reduci potest. Usus : Animus, morbus, malum sanabile. SĂNĂTĬO, ōnis, f. Guérison . Syn. San it as, sal us. Epith. Certa, propria. Usus : Eorum malorum in una virtute posit a est sanatio. Cf. Remedium . SANCĬO, is, xi, nctum et sancitum, cire, a. Rendre inviolable , sanctionner . Syn. Fero, decerno, constituo, scisco, confirmo. Adv. Diligenter, in posterum, penitus. Usus : Solon capite sanxit, ne quis, etc. De servis acerbum supplicium sanxit Cæsar. Ut vestram in posterum auctoritatem sanciret. Edicto sanxit prætor. Id lege communi et jure gentium sancitum est. Cf. Decerno . SANCTĒ, Religieuse ment . Syn. Auguste. Usus : Pie sancteque DEUM colere. SANCTĬMŌNĬA, æ, f. Sainteté , honneur , probité . Syn. Sanctitas. Epith. Summa. Usus : Quid mihi cum ill a sanctimonia tua? Cf. Virtus . SANCTĬO, ōnis, f. Sanction d’une loi . Usus : Sanctiones fœderum, pactorum. SANCTĬTAS, ātis, f. Pureté de mœurs , piété , sainteté . Syn. Sanctimonia, sanctitudo. Epith. Patria, vet us. Usus : Deos placatos efficit sanctitas, pietas, religio. Sanctitas est scient i a colendi Numinis. Exemplum veteris sanctitatis Cato. Cf. Probit as , Virtus . SANCTĬTŪDO, ĭnis, f. Sainteté . Syn. Sanctitas. Usus : Sanctitudo sepulturæ.
Readham'da tam maddeyi gor →