OCCALLESCO

is, callŭi, escere, n. Devenir calleux ; devenir insensible , dur . Syn. Percallesco, obduresco. Adv. Prorsus, non dubitanter, plane. Usus : Jam prorsus ad omnem dolorem occalui, je suis devenu insensible à la douleur . OCCĀSĬO, ōnis, f. Action de se produire , d’arriver , inde: occasion , moment favorable . Syn. Locus, temp us, opportunitas, facultas; ansa, campus, causa, temp us oblatum. Epith. Tanta, ampla, ami a, bona, mirific a, oblata; quantæ, præclaræ. Phras. 1. Occasionem egregiam habes rem bene gerendi, vous avez une belle occasion de bien faire . Magnum the at rum tibi gloriæ panditur. Locus tibi aperitur rei strenue agendæ. Munita tibi via est ad ingentem laudem; pate fact us cursus virtutis; materia crescendi per summam gloriam tibi suppeditatur. Non deest tibi materia crescendi. Ansa hoc loco tibi datur, materia præbetur, facultas offertur, præbetur, datur magnorum in Rempubl. meritorum. Nactus es egregiam opportunitatem, nactus es hac re aditum ad præclara in omnes merit a. Locus hic est de Republ. optime merendi. 2. Occasionem ne negligas, ne négligez pas l’occasion, le moment favorable . Quem ad maxima quæque nactus es aditum, quam rei gerendæ facultatem habes, ne amitte. Loco ne des is et tempori. Quid dubitas uti hac temp or is opportunitate? Tempus rei bene gerendæ ne præterm it tas. Offer ent i bus se rebus, e manibus ne omittas, dimittas, quæ mox repeti non po unt. Ne pere at tibi hæc occasio; ne e manibus elapsa effluat, abeat, prætereat, fugiat, evolet, vide. 3. Utere occasione oblata, saisi ez l’occasion qui vous est offerte . Oblata oppurtunitate, facultate, occasione utere. Occasionem, quæ se offert, non omittes, non amittes. Complect ere, quam nactus es, occasionem; arripe, quam oblatam tenes, temp or is opportunitatem; tene hanc horam, urge opportunitatem. Quin tu urges istam occasionem et facultatem? Noli, quod ultro offertur, fast i dire. Hoc aditu januaque pate fact a, noli temp us amittere; occasionem, quam casus aperuit, e manibus dimittere; facultates, quæ tibi multæ dantur, tempo risque opportunitates corrumpere. Oblata facultate ne tibi ipse des is. 4. Nullam occasionem omittam tibi gratificandi, je ne lai erai pa er aucune occasion de vous être agréable . Nullum locum præterm it tam, relinquam tuis commodis serviendi; nullo loco tibi deero; inter me as tot cur as, etiam de te cog it and i locus erit. 5. Si occasio erit, si l’occasion se présente . Ubi res et causa postulabit; ubi res feret; si occasio se offeret; ubi commodum erit; si occasio tulerit. 6. (Tua bona occasione, Vulg. ), à votre occasion . Oblata facultate; quod commodo tuo fiat, fier i po it. 7. Ex occasione rei, à l’occasion . Pro re nat a; e re nat a. Usus : Teneo, quam captavi, occasionem. Ea res ill i occasionem maxime laud is dedit, peperit, obtulit. Habeo, nactus sum occasionem ad agendum a liquid. Occasionem omittere, amittere. Occasione privari. In occasionem imminere. Si occasio tulerit. Cf. Opportunus , Materia , Facultas . OCCĀSŬS, ūs, m. Chute , coucher (des astres) ; ruine , fin , mort . Syn. Obitus, inter it us. Usus : Sol ab ortu ad occasum com means. Senectus est quasi occasus vitæ. Rei publicæ inter it us et occasus imminet, le déclin et la ruine de l’état . OCCĀTĬO, ōnis, f. Hersage . OCCĬDENS, ent is, omn. gen. Se couchant , étant sur son déclin . Syn. Occasus. )( Oriens. Usus : In orient is aut occident is sol is part i bus. 1. OCCĪDO, is, cīdi, cīsum, ere, a. Abattre ; tuer , ma acrer ; détruire . Syn. In terf i cio, interimo, cædo, neco, mac to, jugulo, trucido, perimo, vitam eripio, de medio tollo, luce communi privo, vitam aufero, necem affero, mortem affero, vita privo; morte mulcto, afficio; vitam adimo, vita expello, vitam violo, exhaurio; victim am per me ad inferos mit to; alieno me sanguine respergo. Cf. In terf i cio . Adv. Vulgo, nefario, pal am. Phras. 1. Multi occisi sunt, bien des gens furent tués . Multi homines morte deleti, e numero vivorum exturbati sunt; atrox fact a, commi a, edit a, per pet rata mortalium multorum cædes est; multorum civium sanguine cruentatæ manus; multorum sanguine aspersæ sunt; arm a multorum cæde imbuta sunt; multi gladio ict i, obtruncati cecidere; barbara militum crude litas vix multorum sanguine est expleta. Multi ferro consumpt i sunt; multum civil is sanguinis fusum est. Militum manus multorum sanguine rubuere. Multis oblata, illata mors est; multi ad mortem mi i, deduct i sunt. 2. Occidendum se præbuit, il se lai a mettre à mort sans résistance . Jugulum host i, inimico dedit; hauriendum sanguinem præbuit; ferro jugulum præbuit, cervicem gladio subjecit; in suam ipse perniciem in curr it. 3. (Sese ipse occidit, Vulg. ), il se donna lui-même la mort, se suicida . Rectius: Mortem sib i conscivit; in gladium incubuit; manus sib i attulit, intulit; vitæ usuram sib i eripuit; fat i diem manu ipse sua occupavit; liberum mort is arbitrium occupavit; vitam sib i ipse voluntaria morte abrupit; lat us gladio hausit mortisque diem antevert it. Usus : Hostium copias occidione occidit. 2. OCCĬDO, is, cīdi, cāsum, ere, n. Tomber en avant ; se coucher (des astres) ; mourir , périr , disparaître ; être perdu , ruiné . Usus : Vitæ occident i opem ferre. In nihilum occidere. Nondum omnium dierum sol occidit. Memoria occidit. Cf. Pereo . OCCĪDĬO, ōnis, f. Carnage , ma acre . Usus : Occidione occidere, ad internecionem delere, tuer jusqu’au dernier, faire un ma acre général . Occidione occumbere, périr, être ma acré jusqu’au dernier . OCCĬNO, is, nŭi, ere, n. Chanter . Usus : Si avis occinuerit, si, par ses chants, un oiseau a donné un mauvais présage . OCCĬPĬO, is, cēpi, ceptum, ere, a. et n. Commencer , entreprendre . Syn. Incipio. Cf. Incipio . OCCĪSĬO, ōnis, f. Meurtre , carnage , a a in at . Syn. Cædes, occidio. Usus : Tu vim negabis e e fact am, cum cædes et occisio fact a sit? Cf. Cædes . OCCLŪDO, is, clūsi, clūsum, ere, a. Clore , fermer . Syn. Claudo. Cf. Claudo .