ATQUE

Et . Usus : 1. Is a constant i a, atque a se ipse disce it. 2. Quam, que . Contra agis, atque oportet. Alia dicis, atque agis. Aliter, atque ominabar, res even it. 3. Uti, ut, que , com me . Colitur æque, atque Deus. Similiter nos affectos e e convenit, atque illos. 4. Immo, cum voce adeo, bien plus , que dis-je . Consilio, atque adeo amentia tua impulsus. Ego princeps in adjutoribus, atque adeo secund us fui. ( Vulg. Immo etiam.) Atque etiam, bien plus . ATQUĪ, Mais . Syn. Sed, sed enim, verum. Usus : 1. Atqui si temp us ullum est necandi hominis. 2. At vero, or . Ita quidem cogitabam; atqui in mora erat valetudo, tentari cœpta. 3. Tamen, cependant . Atqui ne ex eo quidem tempore hoc egit Sextilius. ATHRĀMENTUM, i, n. Liqueur noire , encre . Epith. Sutorium, tempera tum. Usus : Atrament i effusione sep iæ se tuentur, la sèche se défend par l’émi ion d’une liqueur noirâtre . ATRĀTUS, a, um, Vêtu de noir . Syn. Funebri vest i men to indutus. Usus : Quis unquam cœnav it atratus? ATRĬENSIS, e, gen. com. Gardien de l’atrium , intendant . Syn. Servus, cui atrii cur a demandatur. Usus : Servi atrienses. ATRĬŎLUM, i, n, Petit vestibule . Syn. Atrium minus. Usus : In porticu atriolum fiat. ATRĬUM, i, n. Atrium , cour intérieure , vestibule , portiqne . Syn. Primus intra ædes adit us. Epith. Auctionarium majus. Usus : Atriolum non fere solet nisi in iis ædificiis fier i, in quibus est atrium majus. ATRŌCĬTAS, ātis, f. Atrocité , violence . Syn. Diritas, immanitas, crude litas. Epith. Indign a rerum, invidiosa, tanta, et tam indign a. Usus : Locus communis, per quem fact i at roc it as, aut indign it as, aut culpa augeatur, vel levetur. Atrocitatem habere, dicitur res atrox. Cf. Immanitas , Crude litas .