VIRGULTUM
Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 46
i, n. Rejetons , jeunes pou es , bro us sail les . Syn. Virgæ et aliæ stirpes pa im enascentes. Usus : Via desert a et incult a, et interclusa frondibus et virgultis. VĬRĬDIS, e, gen. com. Vert , verdoy ant . Syn. Habens viriditatem. VĬRĬDĬTAS, ātis, f. Vert , couleur verte , verdure . Epith. Herbescens. Usus : Pratorum virid it as. Laurea ist a viriditatem suam nunquam amittet. Senectus aufert eam viriditatem in qua etiam nunc erat Scipio, la vieille e enlève cette verdeur qu’ava it encore Scipion . VĬRĪLIS, e, gen. com. D’homme viril . Syn. Viri proprius. Phras. Ubi virilem ætatem at tiger is, dès que vous aurez atteint l’âge viril . Ubi maturior ætas te confirm ant; crescent i bus, prog red i ent i bus ann is; ubi ætas maturuerit; ubi maturior ætas virum te redd i der it; ubi virilem, pur am togam indueris; ubi pubertatis anno egre us virilem togam sumpseris. Cf. Ætas . Usus : Fortis et virilis oratio, style mâle . Pro virili parte me obligo, dans la mesure du devoir, sel on mes moyens . Nonnullos interdum jacit igniculos viriles. VĬRĪLĬTER, Virile ment , en homme , courage use ment . Syn. For titer, animo mag no. Usus : Quod viriliter animoque mag no fit, id dignum et decorum videatur. VĬRĪTIM, Par homme , par tête . Syn. In singula capita. Usus : Agrum viritim dividere.
Readham'da tam maddeyi gor →