ACCURRO

is, curr i, cursum, ere, n. Courir vers . Syn. Ad aliquem curro, aliquo contendo, advolo, me confero, concurro. Adv. Cupide, lib enter. Phras. Accurrere, accourir . Gradum, cursum flectere ad aliquem. Cf. Curro . Usus : 1. Romam accurre quæso, venez vite à Rome . 2. Transl. Istæ imagines ita nob is dicto audientes sunt, ut simul atque velimus, accurrant, ces images s’offrent soudain . ACCŪSĀBĬLIS, e, gen. com. Blâmable . Syn. Acc us at i one et rep reh ens i one dignus. Usus : Quorum omnium accusabilis est turpido. ACCŪSĀTĬO, ōnis, f. Accusation . Syn. Incusatio, nominis delatio. Epith. Honest a, diligens, illustris, mala, nugatoria, manifest a, nobilis, gloriosa, vera, vet us, us it at a, acris, intent a, infans, mut a, nova, opima, perpetua. Usus : Accusationem fact it are, profiter i, accuser , établir , préparer une accusation . Cf. Actio . ACCŪSĀTOR, or is, m. Acc us at eur . Syn. Actor. )( Defensor. Epith. Acer, acerb us, vehemens, multum acrior, æmulus, amans, bonus, diligens et firm us, falsus, satis firm us, gravis et vehemens, iratus, odiosus et a iduus, ridiculus, molest us, frigid is sim us, gravis, idoneus, imbecillus, melior, temerarius, voluntarius. Usus : Acc us a to rem comp a rare in aliquem; alicui acc us a to rem ponere, opponere, susciter un acc us at eur à qqn . Person am acc us at or is, ut temere sumps it, ita celeriter posuit. Cf. Actor . ACCŪSĀTŌRĬĒ, adv. En acc us at eur , avec pa ion . Usus : Non hoc accusatorie, sed libere dixit. ACCŪSĀTŌRĬUS, a, um, Qui concerne l’acc us at eur . Usus : Spiritus, artificium, jus accusatorium. Animo acc us a to rio, avec animosité . ACCŪSO, as, avi, atum, are, a. Accuser . Syn. Defero, postulo, arce o, arguo, item: Causam et culpam in aliquem confero; redarguo, insimulo, crim in or. )( Excuso, defendo. Adv. Acrius, aspere et acer be, constanter, copiose, diligenter, diligenti ime, disposite, falso, graviter, gravius, gravi ime, improbe, inhoneste, juste, just i us, laboriosi ime, leviter, libere, liberius, moderate, nefarie, pie, præclare, probabilius, publice, litter is, separatim, severe, vehementer, vere. Phras. Æmuli Catonem quinquagies acc us a runt, les ennemis de Caton le mirent 50 fois en accusation . Catoni æmuli quinquagies diem dixere; litem intend ere, intulere; Catonem judicio perse cut i sunt; criminis reum fecere; in judicium, in crimen vocavere; reum citavere; in reos retulere; ejus nomen detulere. 2. Periculosum est, alios acc us are, c’est une chose dan gere use que d’accuser les autres . Res periculi plena est, judicio exagitare alios; in judicium adducere; in jus rapere, trahere; criminis reos agere, peragere; crimen inferre; dicam alicui scribere, impingere; actionem intend ere; ambit us, captæ pecuniæ etc. arce ere. 3. Nihil scelerat i us est, ac socium falso de crimine acc us are, pas d’attentat plus odieux que d’accuser un ami d’un crime faux . Immane facinus est, amico innoxio crimen affingere; accusationem conflare immerenti; innocentem in criminis suspicionem adducere; innoxium in culpam vocare, judicio exagitare; culpam, crimen conjicere, conferre in insontem, criminis expertem; amico nullo ejus meri to crimen inferre. 4. Cicero Verrem crimine capital i accusavit, Cicéron accusa Verrès d’un crime capital . Cicero Verrem capitis accusavit; judicio capitis arce ivit; capitis reum egit, peregit; in judicium capitis vocavit, adduxit; rerum capitalium reum fecit; capitale Verri crimen intend it. 5. Manlius gravi ime accusabatur, on acc us a it Manlius d’un crime très-grave . Manlius in jus ire, ambulare; in judicio periculum capitis adire; causam capitis ex vinculis dicere cogebatur. Manlius judicio gravi ime conflictabatur; in judicio exagitatus reorum loco sedere; acc us a to rum impura maledict a, convicia audire; accusation is molest i am, iudicium subire; tribunal adire compulsus est. Manlio periculosum negotium ab acc us at or i bus exhibebatur, ambit us, ac majestatis postulato. Usus : 1. In judicio, acc us are capitis, accuser d’un crime capital . 2. Extra judicium, de epistolarum negligent i a, voluptatem acc us are, accuser , blâmer . ĀCER, cris, cre, gen. com. Actif , pénétrant . Syn. Vehemens, acutus, strenuus. Adv. Longe. Usus : Homo acerrimo ingenio; consilio, memoria, homme d’une intelligence très-vive , très-pénétrante . In rebus agendis, perves tig and is solers et acer. Acerrima est liber tat is recuperandæ cupid it as, vif , énergique . Acris oculorum acies. In acerrima et attent is sima cog it at i one temp us illud omne posui. Unguentum acerrima suavitate conditum, parfum d’une suavité extrême et très-pénétrante . Cf. Vehemens . ĀCERBĒ, adv. Amèrement . Syn. Aspere. Usus : Accusationem acer be tulit. ĂCERBĬTAS, at is, f. Amertume , affection . Syn. 1. Ærumna, miseria, molest i a, cal am it as, trist it i a. 2. As per it as, feritas. Epith. Diuturna, magna, subita, summa. Usus : 1. Nullam acerbitatem, dolorem, cruciatum recuso, je ne refuse aucune douleur . Lacrimas in tuis acerb it at i bus plurimas profudi. 2. Objurgatio tua multum habet acerb it at is. Multa uteris acerb it ate. Ad summum imperium naturæ acerbitatem adjungis. In obvium quemque virus acerb it at is tuæ evomis. Cf. Cal am it as , As per it as . ĂCERBUS, a, um, Apre au goût, vert ; amer , fâcheux , triste . Proprie de fructibus dicitur. Syn. Acer, asper. Pomum acerbum; dolor, objurgatio acerb a; Usus : Homo in vituperando acerb us. Cf. Asper , Difficilis , Acerb it as . ĂCERRA, æ, f. Coffret à encens . Ne cor onæ, ne acerræ prætereantur. ĂCERVĀTIM, En monceaux , en tas . Syn. Summatim. Usus : Acervatim jam reliqua dicam, som maire ment . ĂCERVUS, i, m. Monceau , tas . Syn. Cumulus. Differ. Acervus est minutiorum fere rerum, Strues proprie lignorum aggesta moles. Usus : Acervos tritici, nummorum construit avarus; acervos corporum vic it miles. ĂCĒTUM, i, n. Vinaigre . Usus : Transl. Acetum habet in pectore; ace to hominem perfudit, il l’abreuva de railleries mordantes . ĂCĬDUS, a, um, Aigre . * Usus : Culices acid a petunt, ad dulcia non advolant. ĂCĬĒS, ei, f. Tranchant , pointe . Syn. Pars acuta ferri. Epith. Acris, hebes, obtusior, parva. Transl. 1. Acies. Vivacité du regard. Syn. Visio, vis oculi. Epith. Hebes, obtusior 2. Pénétration de l’esprit. Syn. Acumen ment is, per spica cia. Usus : In genii acies dis put an do exercetur simul et exacuitur; otio hebescit et obtunditur. Rerum magnitudo aciem ment is per string it, præstring it. Sapiens ab oculorum consuetudine aciem ment is abducit. 3. Acies, armée , troupe rangée en bataille . Syn. Exercitus, cop iæ in certos ordines distributæ. Epith. Media, instruct a. Usus : 1. Aciem instruere, ranger , mettre en bataille . Aciem struere, exornare, statuere, instituere, dirigere; Legiones in aciem collocare; Copias suas in acie constituere; aciem ordine disponere; alias : in certos ordines militem cogere; in certos numeros, partes distribuere; ordines dispertiri. 2. In aciem procedere, se présenter au combat , prodire in aciem; alias : Legiones in aciem deducere, educere, producere; in prælium educere militem. 3. Aciem varie form are, former divers corps de bataille ; extend ere; porrigere, seu extenuare; promovere; erigere in collem; firm are subsidiis; distrahere, distend ere, laxare; jungere; mediam aciem exinanire; alias : explicare cornua, alas, ordines. 4. Acies turbatur, cedit, l’armée plie . Cornibus nut at acies; fluctuat; inclinatur; cornibus nudatur; perfringitur, impellitur, movetur. 5. Aciem prim am perrumpere, battre l’avant-garde , les premiers rangs . Aciei principia disjicere; alias : frontem host is urgere: prima signa, prim am hostium coronam dividere; in mediam aciem prorumpere, invehi, impetum facere. 6. Aciem restituere, rétablir le combat . Aciem sistere; alias : frontem host is urgere; in teg rare ordines; colligere, instaurare. 7. Ex acie discedere, quitter le champ de bataille : acie vel ex acie excedere, refugere, recedere. Cf. Pugna , Prœlium . ĂCĪNĂCĒS, is, m. Cimeterre . * Syn. Gladius Medorum, aut Persarum. ĂCĬNUS, i, m. vel ACINUM, i, n. Grain des fruits à grappe ; pépin . Usus : Acinus vinaceus. ĂCĬPENSER, eris, m. Est urge on . Epith. Decuman us. Usus : Acipenser iste paucorum hominum est. ĂCŎNĪTUM, i, n. Poison . * Usus : Fallunt aconita legentes. ACQUĬESCO, is, quievi, quietum, ere, n. Se reposer . Syn. Quiesco, mihi requies est. Adv. Ali quantum, facillime, lib enter. Usus : 1. Tres in itinere horas acquieveram, se reposer . 2. In ore tuo, et vultu; in libris, litter is; in char it ate erg a me tua acquiesco, mettre sa tranquil lité dans , être satisfait de . Cf. Quies , Quiesco . ACQUĪRO, is, sii vel sīvi, sĭtum, ere, a. Acquérir . Syn. Obtineo, consequor, adipiscor, nanciscor; paro, comparo, concilio, adjungo. Phras. 1. Acquisivi dignitatem, j’ai obtenu une charge . Ingenio duce, auctore, virtute dignitatem nactus sum, reperi, abstuli; dignitate auctus sum. Tribunatum mea virtute extorsi, non artibus expugn avi; suffragia non eblanditus sum, sed merit is a ecutus. Labor i bus me is dignitatem mihi peperi, consecutus sum; vigil i is me is hanc dignitatem accept am refero, fero, po ideo, teneo, debeo. Bonis artibus honor mihi obtigit; data mihi ea est provincia, honorem inveni, impetravi, votorum compos fact us sum. Non obrepsi ad honores, sed ascend i. Labor i bus, vigil i is me is in magi stratum veni; dignitatem collegi, comparavi; ad honores perveni, je suis parvenu aux honneurs . 2. Malis artibus non exiguas opes acquisivit, il s’est procuré de grandes riche es par des moyens illégitimes . Malis artibus non exiguam pecuniam collegit, confecit, creavit, nummorum magnam vim expre it, abrasit, extorsit; rem ac pecuniam reperit, corrasit, eblanditus est. 3. Litter arum studiis magnam sib i famam acquisivit, son amour pour les lettres lui à procuré une grande renommée . Doctrinarum studio famam sib i ingentem ac dignitatem conciliavit; nomen adept us est ingens; famam collegit non mediocrem et existimationem; famam, existimationem sib i confecit, peperit; splendorem nomini accersiit; in existimationem venit. Usus : Acquirere honorem, dignitatem, opes. Cf. Obtineo , Accipio , Fama , Pecunia . ACRĬMŌNĬA, æ, f. Vivacité , énergie . Syn. Vis animi, impetus, vehement i a. Usus : Sit in vultu pudor, et a crim on i a. Oratio tua multum habet acrimoniæ. ACRĬTER, adv. Forte ment , vivement . Syn. Acri animo, vehementer, for titer. Usus : Intel lig it, dicitque acriter. Acute videt, et acriter. ACRŎĀMA, at is, n. Tout ce qu’on entend avec plaisir: musique, lecture, symphonie, etc. Syn. Narratio jucunda. Music a, symphonia fabulæ actibus interponi solita. Epith. Festivum. Usus : Acroama Themistocli jucundi imum videbatur, quo sua cujusque virtus prædicaretur. Fuisti in hac fabula non modo spectator, sed actor et acroama. ACRŎĀSIS, is, f. Auditoire , réunion . Syn. Auditio, auscultatio, auditorum convent us, école de servants . Usus : Hæc vel in acroasi audeam legere, (in audi to rio Vulg. ) AC SĪ, Comme si . * Syn. Ut si; tanquam si; pro eo ac si, quasi; perinde quasi; similiter ac si; juxta ac si; non sec us ac si. Usus : Tecum agam non sec us ac si meus frater e es. Cf. Quasi , Similiter , Æque .