EXORNO
Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 21
as, avi, atum, are, a. Orner , embellir . Syn. Expolio, illumino, illustro. )( Deformo. Adv. Ample, dilucide, magnifice, plane, privatim, publice. Usus : Exornare orationem. Pythagoras Italiam artibus exornavit. Exornare triclinium magnifice. Aliquem magistratu; urbem muniment is exornare. Cf. Orno . EXŌRO, as, avi, atum, are, a. Prier avec instance ; fléchir par des prières . Syn. Impero. Adv. Semel. Usus : Aiunt Stoici, viri non e e exorari, aut placari. Exoravit me frater, ut huc venirem. Cf. Preces , Deprecor . EXORSŬS, ūs, m. Exorde . Syn. Exordium. EXŌSUS, a, um, Qui hait ; qui est détesté . Qui odio habet, aut habetur. Usus : Jupiter Trojanos exosus. Omnibus exosum e e. Cf. Odium . EXŌTĬCUS, a, um, Étranger . Syn. Peregrin us, peregrin i mor is homo, advent it i us. Cf. Peregrin us .
Readham'da tam maddeyi gor →