ALTER

terius, Autre . Usus : Et alter a dies in terces sit, cum etc. Numa alter a Romulo rex. Alter i us crude lit ate oppugn or, alter i us bland it i is. Nece e est, ut sit alterum e duobus, aut etc. Primo, altero, tertio die senatus habitus est. Alter adjutus ab altero. De amico intimo, un autre moi-même . Ad te, tanquam ad alterum me proficiscar. ALTERCĀTĬO, ōnis, f. Altercation , dispute . Syn. Jurgium, lis, contentio, concertatio, disceptatio, for ens is dimicatio. Epith. Magna, inutilis. Usus : 1. Altercationem cum altero quærere, aucupari, chercher querelle à qqn . 2. Habere altercationem maxim is clamor i bus, se quereller à grands cris . Orta est mihi cum illo gravis altercatio. Dies multi altercation i bus consumpt i. Fregi illum alter cat i one. Cf. Con trovers i a , Di idium , Rixa .