CANI

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 12
ōrum, m. pl. Cheveux blancs . Syn. Albi fenum capilli. Usus : Non can i, non rugæ auctoritatem afferunt. CĂNĪCŬLA, æ, f. Canicule . Sidus cœleste. CĂNĪNUS, a, um, De chien . Usus : Cœna can in a, rep as de chien ( où l’on ne boit que de l’eau ). CĂNIS, is, m. Chien . Usus : Canum fid a custodia; incredibilis ad investigandum narium sagacitas; amans dominorum adulatio; alacritas in venando. Canis sollicitum animal. Cane pejus et angue. CĂNISTRUM, i, n. Corbeille . Syn. Fiscina, cist a viminea. Epith. Splendid is sima. Usus : Lancibus et splendid is can i str is nos pascis. CĀNĬTĬES, ei, f. Vieille e . Usus : O turpem exacta dementi que ætate canitiem!
Readham'da tam maddeyi gor →