ACTUS

a, um, part. v. ago. Fait , fini , pa é . Usus : Bene tecum actum est. Acta fer me tibi ætas est, exacta. Acto negotio, sero venis. ( Vulg. post festa). ACTŪTUM, Bientôt , promptement . Syn. Statim, illico, subito, mox, confestim. ĂCŬLĔĀTUS, a, um, Qui a un aiguillon , piquant . Usus : Aculeatas ad me dedisti litter as, vous m’avez écrit des lettres piquantes . ĂCŪLĒUS, i, m. Aiguillon . Syn. Vesparum, vel apum stimulus; item : Transl. De iis, quæ pungunt, irritant, angunt. Epith. Or at or i i ac forenses, reconditi. Usus : 1. Dolor. Domestic arum sollicitudinum aculeos occult are soleo, douleur , chagrin . 2. Jocus acerb us, raillerie piquante , sarcasme . Genus facet i arum, in quo multi aculei, et contumeliæ insunt 3. Acerb it as. Emittere aculeos sever it at is in aliquem, être sévère pour qqn . Oratio sine forensium sententia rum aculeis. Cf. Acerb it as , Contumelia . ĂCŪMEN, ĭnis, n. Pénétration , subtil ité , vivacité de l’esprit . Syn. Perspicaciæ, in genii vis, subtil it as. Epith. Flebile, nimium singulare, sæpe stoma cho sum, nonnunquam frigidum. Usus : Acumen Dialecticorum. Stili acumen et argutiæ. ĂCŬO, is, cui, cūtum, ere, a. A i guiser . Syn. Exacuo, excito. )( Obtundo. Usus : Usus prudent i am acuit. Gloria ingenium acuit, alit; iram, metum acuere. Palatum acuere, exciter l’appétit . Palatum exacuere, famem obs on are, appetent i am cibi facere, præstare, excitare, inc it are. ĂCUS, ūs, m. Aiguille . Phras. Acu pingere, broder . Phrygio opere pingere, labor are; acu tel am, aut pannum variare. Usus : Vulnus acu punctum videbatur. ĂCŪTĒ, Ingénie use ment , fine ment , avec esprit . Syn. Subtiliter, ingeniose, argute, cum ingenio, non sine acumine. Usus : Acute colligere in dis put an do, respond ere, tract are; acute, argute conjicere. ĂCŪTUS, a, um, Aigu , fin , pénétrant , subtil . Syn. Subtil is, acer; perspicax, argutus. )( Hebes, obtusus. Adv. Valde. Usus : 1. Aiguisé. Culter acutus probe. 2. Habile , adroit , homo acutus, et natura perspicax. Motus animi celer, et acutus ad excogitandum. Dicendi genus acutum. Cf. Ingenium . ĂD, a, vers . Syn. In, apud, circa etc. Usus : 1. Motus ad locum, vel person am, à , vers , ad Me an am; ad montem; ad Consules venit. 2. Interdum statum in loco, dans . Remans it ad urbem; senatus habitus est ad Dianæ, Veneris, Castor is, subaud. fanum, ædem. 3. Apud, au , chez . Est mihi ad portum negotium. Hieme ad exercitum mans it. Ad mulieres nihil obtineri potuit. 4. Circa, jusqu’à . Exspectabo te ad ea tempora. 5. Contra, contre . Herba ad morsum best i arum, ad oculos salubris. 6. Post, après . Ad hæc otii non nihil fuit. 7. Propter, dans , à cause de . Abactæ boves ad desiderium relict arum immugiunt. 8. Pro, pour . Argentum ad statuam conferre. Adnotare rem ad memoriam poster it at is. 9. Ante, coram, au-devant . Ad limen, ad pedes ejus adstitit. 10. Comp a rant is, vel præferentis, en com para is on de . Nihil ad tuum equitatum; nihil est ad Ciceronem Brutus. 11. Secundum, à , sel on . (Similitudinem sign if i cat.) Ad arbitrium illius; ad nutum; ad exemplum; ad hunc modum, ad eamdem norm am; ad conjecturam alien i sens us; ad præscriptum; ad naturam; ad rationem temp or is; ad aliorum similitudinem omnia gerere. 12. Præter, en outre . Ad cæteros dolores etiam illo prem or. 13. Circiter, à peu près . Fuere ad ducentos. 14. Usque, jusqu’à . Ad hanc diem, horam; ad multam lucem, noctem; ad exact am ætatem; ad in san i am con cup is cere. 15. Eleganter usum aut finem sign if i cat. Indiquant la cause. Erit hoc tibi ad privatum dolorem luctuosum, ad Rei publicæ rationes gloriosum. Callid us ad fraudem. Ad pugnam fit utiliter. Est ad aspectum venustum. Res varia et multiplex ad suspiciones. Ad laudem illustre. Vir ad suspicandum sagax, ad resistendum fortis. 16. Eleganter in his adhibetur: à la lettre , mot à mot . Ad litter am, ad verbum rem ediscere. Ad hæc; ad extremum; ad unguem. ĂDÆQUO, as, avi, atum, are, a. Égaler . Syn. Æquo, exæquo, æqualem facio. )( Superior, inferior sum. Usus : Pompeius cum virtute fortunam adæquavit, Pompée fut au i courageux que fortuné . Memoriam nominis sui cum omni poster it ate adæquavit. Cf. Exæquo . ĂDĂGĬUM, ii, n. Adage , prover be . * Syn. Proverbium. Usus : Vetus est adagium. Cf. Proverbium . ĂDĂMAS, antis, m. Acier , fer , diamant . * Usus : Genera adamant is sex noscuntur. ĂDĂMO, as, avi, atum, are, a. S’éprendre de , aimer beaucoup . Syn. Valde amo, ardenter desidero, percupio, concupisco, exopto. Usus : Adamas, quod nunquam vidisti. Cf. Amo . ĂDAUGĔO, es, auxi, auctum, ere, a. Augmenter . Syn. Augeo, cumulo. )( Extenuo, minuo. Usus : Hæc indicia adaugent suspicionem. Cf. Augeo . ADBĬBO, is, bĭbi, bĭbĭtum, ere, a. Boire . * Syn. Bibo largius. Usus : Adbibit plus paulo. Transl. Écouter avi dement. Cf. Bibo . ADDĔCET, imp. Il convient . Syn. Decet. Cf. Decet . ADDĪCO, is, xi, ctum, ere, n. et a. Accorder , adjuger , vendre . Syn. Dedo, mancipo, destino, adjudico, licit anti rem auferendam permit to, trado. )( Libero. Usus : Antonius regna, senatus auctoritatem exteris pecunia addixit, vendre , donner pour de l’argent . Nemini me addixi. Judices corrupt i sent ent i am suam, fidem, religionem pretio largitoribus addicere nil pens i habent. Amores suos, cupid i tates, voluntates alter i us libidini; juventutem suam omni intemperant iæ addicere. Cf. Trado , Deditus . ADDICTĬO, ōnis, f. Adjudication . Usus : Addictio et condonatio bonorum.