LUSTRUM
Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 30
i, n. Lustre , espace de cinq ans . Syn. Quinquennale spatium. Olympias. Epith. Infelix, super i us. Usus : 1. Lustrum condere. Superior is lustri nomina exstinguere. 2. Ganea, popina, tan ièrè , repaire , bouge . Emersus e tenebris lustrorum. In lustris ac pop in is temp us ætat is omne con sumps it. LŪTĔUS, a, um, De boue , vil , méprisable . Syn. Nullius pretii aut ponder is, levis, inept us, homulus ex luto et argilla fact us. Usus : Luteum negotium est, nec dignum, in quo, etc. Homo lute us. LŬTŬLENTUS, a, um, Couvert de boue , fangeux . Syn. Impurus, luto cœnoque oblitus, luto plenus. Usus : Lutulenta vitia. Humus lutulenta. Ut sus lutulenta in cœno volutatur. LŬTUM, i, n. Boue , fange . Syn. Terra humore soluta et putris. Usus : O lutum! o sordes! Homulus ex luto et argilla fact us.
Readham'da tam maddeyi gor →