PLUSQUAM
Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 36
Plusque . Syn. Supra quam; ultra quam; amplius. PLŬTĔUS, i, m. * Mantelet, toit de défense, parapet . Machinæ bellicæ genus. PLŬVĬA, æ, f. Pluie . Syn. Imber, cœlestes aquæ. Phras. 1. Pluvia erat maxima, la pluie était torrentielle . Repente in gent i bus pro cell is effusus est imber; ingenti fragore cœli pro cell a effusa est; nimbus cum fragore cœli decidens repente obstrepebat; imber ingens grandine mist us omnia turbarat. Pro cell a ingens imbrem vix sub tectis tolerabilem effudit. Imber violent i us quam alias fusus campos lubricos fecit. Tanta vis aquæ dejecta fuerat, tanta repente cœlo mi a vis aquæ, ut itinera abrumperet. 2. A iduæ erant pluviæ, les pluies étaient continuelles . Magnos et a iduos imbres habebamus. Imbres continui, camp is omnibus in und antes, iter prope intercluserant. Aer concretus in nubes cogebatur humoremque colligens terram augebat imbribus. Tanta erat continuatio imbrium, ut campi nimbo obruti, cœlestibus aquis rest a gnar ent. Usus : Equidem etiam pluvias metuo, si prognostic a nostra vera sunt: ranæ enim ῥητορεύουσιν, pour moi je crains les pluies, si nos pronostics ne sont pas trompeurs, car les grenouilles pérorent à leur façon (coa ent) . Cf. Pluit . PLŬVĬĀLIS, e, gen. com. De pluie , pluvieux , qui amène la pluie . Usus : Venti pluviales. PLŬVĬUS, a, um, De pluie , pluvieux . Usus : Aqua pluvia arceatur. PŌCŬLENTUS, a, um, Potable . Syn. Quod in potum sum i potest. Usus : Ea pars or is, qua esculent is et poculentis iter natura patefecit. PŌCŬLUM, i, n. Vase à boire , coupe . Syn. Scyphus. Epith. Exhaustum, mortiferum, aureum, frequens, immane, magnum, minutum, rorans, non pauca. Usus : Poculorum magnitudine bibendoque cunctos Græci super ant. Poscunt major i bus poculis ( scil. bibere), demand ent à boire dans des coupes plus grandes . PŎDĂGRA, æ, f. Goutte aux pieds . Syn. Dolor artuum, dolores pedum. Phras. Podagra labor at, il a la goutte . Podagræ doloribus ardet maxim is; ex pedibus labor at; articulorum dolores habet maximos; podagræ doloribus cruciatur maxim is; pedum doloribus afficitur maxim is, qui nihil omnino remittunt. Usus : Cum podagræ doloribus arderet. PŎĒMA, ătis, n. Poëme , pièce de vers . Epith. Electum, recens. Usus : Poema facere, componere, condere. PŒNA, æ, f. Peine , châtiment ; souffrance , in com mod ité . Syn. Supplicium, animadversio, mulct a; damnum, incommodum. )( Prœmium, beneficium, commodum. Epith. Acerb is sima, cert a edict i, communis, crudelis, digna scelere alicujus, divina, human a, dulcior, gravis, iniqua, in just a, in sign is, just a, legitim a, maxima, levior, nim is magna, minor, nova, par, præsens, recens, sempiterna, singular is, tanta, tardior, trist is. Pœnæ certi imæ, dispares, justæ et graves, patriæ, præpetes, seræ sed justæ tamen ac debitæ. Phras. 1. DEUS graves pœnas de perjuris sumet, DIEU punira cruellement les parjures . Graves de perjuris pœnas expetet, petet, repetet; perjuris graves pœnas irrogabit; gravibus pœnis perjuros afficiet, perjuros gravibus suppliciis addicet; perjurium grav i supplicio vindicabit; de perjuris grave supplicium sumet; perjuros grav i pœna mulct a bit. Cf. Punio , Supplicium . 2. Perjuri graves pœnas subibunt, les parjures seront sévèrement châtiés . Pœnas dabunt, luent, ferent, sustinebunt gravis simas; pœnas DEO solvent, pendent, dependent gravis simas; gravis simas ad pœnas et supplicia trahentur, rapientur; pœnas dabunt, capient, suscipient gravis simas. 3. In trans fug as gravis pœna const it uta est, on a édicte un grave châtiment contre les transfuges . Pœna statuta, com par at a est; supplicium grave constitutum, inventum, excogitatum, exquisitum est. 4. Non eris liber a pœna, vous n’éviterez pas la peine . In pœna eris; in pœnis hæreb is; pœnam non effugies; e pœna non elaberis; pœna non liberaberis; pœnam per solves integram; supplicium non cond on abitur, non remittetur. Cf. Impunitus . Usus : Pœnas persequi judicio ab aliquo. Pœna teneri. Judiciorum pœnis obligari. Pœnas alicui expendere. Judicio et legibus dare pœnas. Maximas pœnas pen do teme rit at is meæ, je suis cruellement pun i de ma témérité . Repetere pœnas ab aliquo, tirer vengeance de qqn . Afficere aliquem pœna, punir, châtier qqn . PŒNĬTENS, ent is, omn. gen. Qui se repent , repentant . Usus : Optimus est port us pœnitenti mutatio consilii, le meilleur port pour celui qui se repent, c’est le change ment de conduite . Cf. Pœnitentia . PŒNĬTENTĬA, æ, f. * Repentir , regret . Syn. Dolor ob admi a peccata. Phras. 1. Pœnitentiam agit, il fait pénitence . Serio de admi is a se crimini bus dolet; ex flagitiorum suorum record at i one dolore afficitur gravi imo; seria illum erratorum pœnitentia sub it; pœnitens consilii impi i fact i one serio resipiscit; pœnitet nunc hominem impi i consilii, stultitiæ piget pudetque; semet nunc ille acriter dol enter que incus at; magnum ex flagitiorum suorum record at i one dolorem cap it, suscipit; ex scelerum suorum memoria dolorem habet acerbi imum. 2. (Pœnitentiam facit de peccatis suis, Vulg. ), il fait pénitence de ses péchés . Voluntaria cast i gat i one corp or is prop it i an do numini dat operam; præteritæ vitæ labem piaculo aliquo diluit; præteritæ vitæ peccata quam acerrime vindicat; vitæ licentius actæ supplicia a semetipso exigit; voluntariis suppliciis scelera sua expiat. Pœnas nunc a semetipso repetit vitæ liberius actæ; dignas nunc peccatis suis pœnas suscipit; voluntariis corp or is afflict at i on i bus susceptisque sponte cruciatibus DEO, quas debet, pœnas depend it; corpus crebris et voluntariis afflict a tum suppliciis et nocturn is ægrum per vigil at i on i bus pœnas nunc sustinet vitæ libere intemperanterque actæ; duri imo vitæ genere, inedia, nuditate, frig or is æstusque tolerant i a semetipsum disc ruc i at; omnia vitæ in com mod a, famem, sitim, æstum, frig us, vigil i as laboresque admirabili patient i a tolerat et ab omni se corp or is voluptate abstinet. Cf. Mortificatio . 3. (Pœnitentiam in confe i one peregi, Vulg. ), j’ai accompli la pénitence que mon confe eur m’ava it imposée . Illo, quod a Sacerdote mihi impositum est, piaculo peccata dilui; pœnas a conscient iæ arbitro statutas persolvi; pœnas in sacro tribunal i mihi irrogatas depend i; id quod in mulctæ irrogatione præscriptum est, exegi; preces pœnæ nomine, loco, causa indict as, vel mulctæ, piaculi nomine indict as persolvi. Usus : Sera pœnitentia regem subiit. PŒNĬTET, ŭit, ere, imp. Se repentir de , regretter . Syn. Tædet, piget me, dolore afficior. Adv. Vehementer intemperant iæ, vitæ valde. Usus : Suæ quemque fortunæ pœnitet. Sapient is est proprium, nihil, quod pœnitere po it facere, il appartient au sage de ne rien faire dont il pui e avoir à se repentir . Si liceret, ut iis, qui in itinere deerrarunt, sic vitam deviam secutos, corrigere errorem pœnitendo, felicior e et emendatio teme rit at is, réparer une faute par le repentir . Non me consilii mei pœnitet. Cf. Pœnitentia . PŎĒSIS, is, f. La poésie ; poëme , poésie . Syn. Poetic a; poem a. Epith. Am at or i a, tanta. Usus : Claris color i bus picta vel poesis est vel oratio. PŎĒTA, æ, m. Poëte . Syn. Poeticæ peritus; auctor, cond it or carminum; fabularum cond it or. Epith. Adstrictior versu orator, bonus, non inutilis, clari imus, diserti imus, divinus, duri imus, egregius. Epicus, summus, facet is sim us, familiar is, gravis et ingeniosus, iners, inept us, liber, magnus, mal us, obscurus, rud is, prudens, sapiens, suavis, tragic us. Poetæ veterrimi, æquales, comic i, frequent i ores, liber i ores in re aliqua, nobiles, nov i, sancti, veteres, ver i. Finitimus or at or i, numeris adstrictior paulo, verborum tamen licentia liber i or. Multis generibus ornandi socius, ac pene par. Usus : Poetam aiunt neminem bonum e e po e, sine in flamm at i one animorum et sine quod am afflatu velut furor is, nul ne saurait être bon poëte sans enthousiasme et sans une sorte de fureur divine . Poeta virtutes or at or is per sequitur, cum sit numeris adstrictior, verborum autem licentia uberior. Poeta natura ips a valet et ment is viribus excitatur et quasi divi no quod am spiritu afflatur; quare sancti appellantur Ennio, quasi deorum aliquo do no et munere commend at i nob is e e videantur. Plurimarum fabularum poetria, femme poëte . PŎĒTĬCA, æ, f. La poésie , l’art poétique . Syn. Ars et ratio faciendorum carminum. Usus : O præclaram emendatricem vitæ Poetic am! PŎĒTĬCĒ, A la manière des poëtes , com me les poëtes . Syn. Poetarum more vel modo. PŎĒTĬCUS, a, um, Poétique , de poésie . Usus : Numerus, verbum poeticum. POL! Par Pollux! en vérité! Vox jurandi. PŎLĬO, is, ĭi vel īvi, ītum, ire, a. Polir , perfectionner . Usus : Polire, expolire orationem. Absolvere et perpolire a liquid imperfectum. Polire, lævigare gemmas, polir des pierres précieuses . PŎLĪTĒ, D’une manière polie , délicate ; avec art , perfection . Syn. Ornate, eleganter, splendide. PŎLĪTĬA, æ, f. Organisation politique , gouvernement . Institutum civile. Usus : In Plat on is politia. PŎLĪTĬCUS, a, um, Relatif à la politique , politique . Usus : Philosophi, libri politic i, ouvrages politiques. PŎLĪTUS, a, um, Poli , cultivé ; limé , châtié , élégant . )( Impolitus. Usus : Vir omni liberal i doctrina pol it is sim us. Homo ad persuadendum concinnus, perfect us, scitus, politus e schola, per sonne douée du don de persuader, formée et perfectionnée dans l’école . Politus, urban us, elegans. Cf. Elegans . POLLĔO, es, ere, n. Être fort pui ant en qqche , pouvoir . Syn. Po um, valeo. Usus : Filius plus pollet potiorque est patre. Pollere scient i a et virtute. Eius judicium et voluntas plurimum apud eum pollet. Cf. Valeo .
Readham'da tam maddeyi gor →