DISCEPTO

as, avi, atum, are, n. Débattre , discuter , contester . Syn. Contendo, decerto, disputo, dijudico, cognosco. Adv. Juste, lati us, sap i enter. Phras. De hoc disceptari potest, on peut discuter cette question . Hoc in disceptationem vocari potest; hoc cad it, venit in disceptationem; hoc in discept at i one versatur; hoc in con trovers i am venire, vocari, adduci, deduci potest; hoc in con trovers i a est, versatur; hoc in content i one est. Disceptation i hic locus est; non null a de hoc disceptatio relict a. Cf. Con trovers i a , Disputatio . Usus : Illi quæstioni præposit us, qui æquo jure disceptet. Inter se, cum aliquo discept are de con trovers i is. Armis discept ant. Cf. Disputo , Contendo .