VOLVO
Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 47
is, volvi, vŏlūtum, ere, a. Syn. Verto, verso, in orbem torqueo. Usus : Facile solute que volvere sent ent i as, développer sa pensée avec une élocution facile . Illi qui volvuntur stellarum cursus sempiterni, cette éternelle révolution des astres . Cœlum admirabili celeritate volvi videmus. VŌMER, ĕris, m. Soc de la charrue . Syn. Ferrum in extremo aratro. Usus : Vomere terram per string ere, scindere. VŎMĬCA, æ, f. Abcès , apostème . Syn. Ulcus. Usus : Vomicam aperire. VŎMĬTĬO, ōnis, f. Vomi ement . VŎMĬTŬS, ūs, m. Action de vomir , vomi ement . Usus : Supprimere, inhibere, sistere vomitum. Vomitum invitare, facere, extra here, repetere. VŎMO, is, mŭi, mĭtum, ere, n. et a. Vomir , rendre , rejeter . ( Chez les Romains on se faisait souvent vomir pour se donner de l’appétit et pouvoir se remettre à table. ) Syn. Ejicio, vomit i one me pur go, vomitu egero. Usus : Convivium in quo nemo potest dicere utrum iste plus biberit, an vomuerit, an effuderit. VŎRĀGO, ĭnis, f. Gouffre , abîme . Syn. Gurges, charybdis. Epith. Ima, immensa; gem inæ. Usus : Vos gem inæ voragines scopulique rei publicæ, vous êtes les gouffres et les deux écueils , c. à d. , les deux fléaux de l’État . Immensa vorago et gurges vitiorum. Habet secum fratrem, quem gurgitem, quam voraginem? quid eum non sorbere, quid non haurire cog it at i one censetis? Cf. Helluo . VŎRAX, ācis, omn. gen. Qui dévore , dévorant , vorace , glout on . Syn. Gurges, helluo, ganeo, qui crud us postridie se ingurgitat; edax et inexplebilis, nat us abdomini suo, qui de convivio auferri debet, qui cibo et potione se distend it. Usus : Quæ charybdis tam vorax, quæ tot res tam cito absorbere potui et? Y a-t-il charybde si dévorante? Cf. Helluor , Com me or . VŎRO, as, avi, atum, are, a. Dévorer , manger avi dement , engloutir . Usus : Alia animal i a vorant, ali a mandunt. Nos hic cum Varrone voramus litter as, nous nous livrons avec pa ion à l’étude . VŌTĪVUS, a, um, Voué , prom is , consacré , dédié . Syn. Quod voto fit aut suscipitur. Usus : Ludi votivi. Legatio votiva, mi ion votive, mi ion dont on se charge a it pour aller, aux fra is de l’État, accomplir un vœu en province . VŌTUM, i, n. Vœu , prome e . Syn. Voti sponsio qua obligamur DEO. Epith. Nefarium. Phras. 1. Voto se obligavit, il s’oblige a par vœu . Votum fecit, suscepit, nuncupavit; voti se religione obstrinxit, devinxit; voti sponsione se obligavit; votum vovit. Usus : 1. Votum DEO debemus. Voto tenemur. Voti rei sum us. Vota reddenda sunt Super is, solvenda, per sol vend a. Corpus suum perpetua voti religione DEO con sec rare; suam DEO castitatem voto dedicare. 2. Optatum, vœu , souhait , désir . Voti compotem facere. Voti damnamur, nous sommes liés par vœu . (Votum pro suffragio, vote, vulgare est .) VŎVĔO, es, vōvi, vōtum, ere, a. Promettre qqche , faire un vœu , s’engager par un vœu . Syn. Vota suscipio, facio, nuncupo. Phras. Vovere paupertatem, castitatem, obedient i am, faire vœu de pauvreté, de chasteté et d’obéi ance . Bona corp or is ac fortunæ per voluntariam inopiam DEO immolare; pauper tat is votum nuncupare; arcti imo religion is sacramento ad abdicanda fortunæ bona se obstringere. Irrevocabili cast it at is voto sese DEO obstringere, dicare; corp or is ac animi pudorem, cast i mon i am, integritatem voto con sec rare ac immolare. DEO, DEI que vicar i is perpetuo obedient iæ nexu se obstringere, mancipare. Libertatem, et quæ pars animi est nobili ima, voluntatis arbitrium DEO immolare, sacrificare. Usus : Consul ludos Neptuno vovit. Nostri Imp era to res pro salute patriæ capita voverunt se Dianæ vitulum immolaturos.
Readham'da tam maddeyi gor →