MORDAX

ācis, omn. gen. Qui mord facile ment ; piquant ; amer . Syn. Aculeatus, dentatus. Usus : Mordax sollicitudo; homo mordax. MORDĔO, es, mŏmordi, morsum, ere, a. Mordre ; chagriner , tourmenter . Syn. Morsu, dente peto, appeto; per str in go, carpo. Usus : Transl. Valde me momordit epistola tua. Si ignominia pupugit, par par i refer am, nec decrit, quod te mordeat. MORDĬCUS, adv. 1. En mordant. 2. Au fig. tenir à, persister dans. Syn. Arcte, ten a citer. Usus : Auriculam mordicus abstulit. Perspicuitas, quam mordicus tenere debemus, la clarté, à laquelle nous devons nous attacher . MŎRĬBUNDUS, a, um, Mourant , moribond . Syn. In exigua spe trahens animam, moriens. Usus : Moribundum vidistis illum. Cf. A is to . MŌRĬGĔROR, aris, at us sum, ari, d. Con des cendre à , être complaisant . Syn. Morem gero, obsequor, satisfacio, obsecundo. Usus : Voluptati aurium morigerari debet oratio, le style doit flatter l’oreille . Cf. Obedio . MŎRĬOR, ĕris, mortuus sum, mor i, d. Mourir . Syn. Emorior, occido, intereo, decedo, animam ago, mortem obeo, mortem oppeto, de vita decedo; e vita discedo, recedo, migro, emigro, demigro, excedo; vitam cum morte commuto; vitam amitto; extremum vitæ spiritum edo; vitam desero; ab hominibus demigro; ago supremum vitæ diem; extremum vitæ diem morte conficio; morte occumbo; diem obeo; de vita exeo; naturæ concedo, satisfacio; e corpore excedo, emigro; morte occumbo; finem vitæ facio; animam efflo; vitæ cursum, vitæ curriculum conficio; morte dele or; animam, vitam edo; vita fung or; naturæ cedo; e vita cedo; fato concedo; mortalitatem, supremum diem expleo; fato per fung or; ex conspectu hominum morte decedo; rebus human is eripior; ad DEUM excedo; de medio excedo; vitam pono; mortem cum vita commuto; vitam red do; spiritum red do; e vita tanquam ex theatro exeo; e vita, e medio abeo; ex his tenebris ad sempiternam lucem excedo; mort i occumbo; occido et exstinguor; ist is corp or is custodiis liber or; animas corp or is se vinculis relax at; vita me deserit; anima me relinquit; letum oppeto; morte defungor; naturæ debitum red do; mors me occupat; mors me aufert. Phras. 1. Ex morbo mortuus est, il est mort de maladie . Morbo absumptus est; vis morbi hominem con sumps it; vitam homini ademit; vitam abstulit: vi morbi oppre us vitam amisit; morbo exstinctus est; morbo naturæ debitum red did it. 2. Ex vulnere mortuus est, sa ble ure l’a fait mourir . Prolapsus in vuln us, moribund us cecidit; multis vulneribus confectum anima, ultimus spiritus defecit, recepto altius ferro exspirans corruit; vitam in vulnere posuit; sauciatum telo, spiritus pariter ac sanguis liquit; accepto vulnere animam deposuit; linquente spiritu pariter ac sanguine moribund us in arm a procubuit. Vulnus vitæ finem attulit; sub oculis hostium vitam profudit; vitam finivit. 3. Mortuus est senex admodum, il est mort dans un âge très avancé . Naturæ modum explevit; naturæ ce it, conce it; naturæ sat is fecit; naturæ debitum red did it; natura ips a hominem con sumps it; corpus senectus solver at; naturæ di olutione exstinctus est; diem suum non immatura morte obiit; mortalitatem explevit; vivendi curriculum a natura conce um confecit. 4. Pie sancteque mortuus est, il est mort en bienheureux . Plenus recte factorum gloria ad DEUM exce it; ex vitæ hujus tenebris ad sempiternam lucem exce it; de vitæ stat i one disce it; in cœlum migravit; in vivis, inter vivos e e desi it; ad beatam immortalitatem demigravit; e custodia corp or is evolavit; ereptus, exempt us rebus human is in cœlum abiit; amorem hujus lucis immortalium spe bonorum lætus projecit, et ad divinum illud animorum con cilium plenus merit is migravit; diem supremum, omnibus morientium præsidiis comp a ratus ad vitæ exitum, sacris mysteriis rite pro curat us et expiatus, rite munitus et confirm at us, pie religiose que confecit. 5. Repente mortuus est, il est mort tout à coup . Mora hominem repente occupavit, abstulit, subita morte correptus est; supremus eum dies ante occupavit, quam in stare crederet; morte repent in a oppre us, ereptus est; nihil cogitantem vita deseruit, anima reliquit; vis repent in a mort is sustulit. 6. Si mor i fors ante contingeret, s’il m’arrivait de mourir auparavant . Si quid me fieret; si quid human it us accideret; si me fatum præriperet. Si quid mihi accideret; si mors ante obreperet. 7. Lib enter pro patria moriar, vol on tiers je donnerai ma vie pour mon pays . Lib enter pro patria vitam pro fund am, vitam redd am; spiritum, quem naturæ debeo, patriæ redd am; pro patria mort i occumbam; lib enter pro patria fatum excipiam; patriæ sanguinem meum largiar; impend am lib enter meum patriæ spiritum; pro patria ingenti animo letum oppetam. 8. Cupio mor i, je désire mourir . Cupio e vinculis corp or is elabi, evolare; cupio relict is rebus mortal i bus ad exoptatam immortalitatem discedere; cupio ad vitæ met as pert in gere, ex hoc carcere emitti; e vitæ hujus ærumnis ac cal am it at i bus morte abduci; de vita exire; lucis hujus usuram reddere; ab hoc exilio ad ill am bon is omnibus affluentem regionem transire. 9. Omnibus moriendum est, to us les hommes doivent mourir . Mors omnibus impendet; omnia hac lege creata sunt ut morte deleantur, exstinguantur; mortem nemo effugiet; omnibus ad mortem irrevocabili decreto decurrendum est; suprema nece itas omnibus est subeunda. Usus : Sapient is sim us quisque æqui imo animo moritur. MŎROR, aris, at us sum, ari, d., n. et a. S’arrêter , séjourner ; tarder . Syn. Cunctor, in mora sum; maneo, comm or or. Adv. Diutius, parum, valde. Phras. 1. Nescio, quamdiu Venetiis moraturus sim, je ne sais combien de temps je rester a i à Venise . Nescio quantum temp or is positurus sim, quot mensium mea Venetiis commo ratio futura sit; quant am mor am Venetiis facturus sim; quanto tempore Venetiis detinendus sim. 2. Alia ex ali is me morantur, mille choses m’arrêtent, me retiennent . Moram injiciunt; dist in ent me ali a ex ali is; ali a ex ali is me tenent, remorantur. Cf. Mora . Usus : 1. Brutus valde moratur, non tergiversans sed exspectans. 2. Impedio, retardo, mor am affero, arrêter , retarder . Non morabor te quin mox con scend as. Cf. Differo . MŌRŌSĒ, Avec une humeur chagrine , morose . Syn. Fastidiose, importune. Usus : Piso iracund i us respuebat inept i as hominum, sive morose, sive ingenuo libero que fastidio. MŌRŌSĬTAS, ātis, f. Humeur chagrine, difficile . Syn. Difficult as. )( Comitas, human it as. Epith. Inutilis, odiosa. Usus : Ne irascamur importune petentibus, ne in morositatem inutilem et odiosam in cid am us, ne témoignons pas notre mauvaise humeur contre les solliciteurs import uns, de peur de nous faire des ennemis sans néce ité . MŌRŌSUS, a, um, Capricieux , chagrin , fantasque . Syn. Difficilis, in human us, importunus. )( Facilis, com is. Usus : Senes anxii sunt, morosi, iracund i, difficiles. Mulier stomachosa et submorosa. Cf. Durus , Asper , In human us .