VOX

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 47
vōcis, f. Voix , son , cri , appel . Syn. Sonus, verbum. Epith. Acerba, inimica bon is, acuta, gravis, cit a, tarda, magna, parva, mediocris, levis, aspera, contract a, diffusa, inter mi a, fract a, sci a, attenuata, in flat a. Vox moll is, muliebris, effeminata, absona, absurd a, agrestis, rauca, incl in at a, ululans, dura, fusa, dulcis, suavis, clara, grand i or, plenior, can or a, lenis. Phras. 1. (Vocem non amplius habu i, Vulg. ), je n’eus plus de voix . Dolor vocem suppre it, incl us it; vocem mittere, emittere null am jam potui; voce defeci; vocem egerere, proferre null am potui; suppre a mihi vox est. 2. Voce submi a locutus est, il parla à voix ba e . Voce demi a, infract a, suppre a locutus est; qua a jam voce fract a que id unum dixit; sedata et depre a voce pauca locutus est. 3. Clari ima voce dixit, il parla à haute voix . Magna voce, maxima, clari ima voce; voce magna et per a cut a; maxima vocis content i one, ut omnes exaudirent, dixit; ille majus exclamans ut vox in coronam turbamque effunderetur, dixit; intonuit vox ejus, recreata jam ac cor rob or at a, sic ut ad omnes perferretur. Usus : Vox una eloquent i am maxime sustinet et commend at. Cursus vocis per omnes sonos. Vocem ex eo elicere nemo potuit. Intend ere, contend ere vocem. In pro fund end a voce omne corpus intenditur. Vocem ad sonum miserabilem flectere, submittere, faire des inflexions de voix lament ables . The at rum totum vocibus percrepat gratulantium. Mi a cœlest i voce recreatus. Una consent i ens que omnium vox erat. Una vox par i consensu emi a. Una omnium voce laudatur. Hæc te vox non per cut it? VULGĀRIS, e, gen. com. Qui concerne la foule , général , vulgaire , ordinaire , commun . Syn. Quotidian us, contritus, communis, popular is, unus de populo, unus de multis. )( Excel lens. Usus : In communi vita et vulgar i consuetudine maxime rud is. Res vulgar is et pervagata est ac pene obsoleta. Vulgar is opinio, l’opinion commune, générale . Cf. Communis . VULGĀRĬTER, Communément , d’une manière commune , vulgaire , banale . Syn. Populariter, usitate. Phras. Vulgariter loqui, parler d’une manière commune, sans distinction . Plebeio sermone, verb is quotidian is, mini me ambitiose, cum vulgo loqui. Usus : Non vulgariter, ut pro homine per nec e a rio scribere. 1. VULGŌ, Généralement , en général . Syn. Pa im, populariter, plerumque, magna ex parte; magnam, majorem, maxim am partem. Usus : 1. Non sunt ist a vulgo dis put and a. 2. Aperte, pal am, ouverte ment , publiquement , part out , en tout lieu . Vulgo hæc fiunt, Vulgo hæc loquebantur. Cf. Comm uniter . 2. VULGO, as, avi, atum, are, a. Répandre dans le public , comm uniquer , publier . Syn. Per vulgo, divulgo. Adv. Valde, pa im. Phras. Nescio quomodo liber is vulgatus sit, je ne sais comment ce livre a été publié . Quomodo exciderit nescio, qua via in lucem prodierit, emanarit, tam studiose compre us; quomodo exierit atque in vulgus emanarit nescio. 2. Vulgata res est, la chose est connue . Ad ultimas terras pervagata, jactata sermon i bus, sermon i bus di ipata, trita atque celebrata res est. Usus : Vulgare morbos, comm uniquer, progager les maladies . Nonne voce vestra vulgatum est? Vulgati contactu in homines morbi. Cf. Effero , Edo , Divulgo .
Readham'da tam maddeyi gor →