APPENDO

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 8
is, di, sum, ere, a. Peser . Syn. Annecto, suspendo, pen do. Differ. Perpendo, expendo, ejusdem fere signification is, rem exacte pondero: appendo, suspendo ad lancem; vel stater a pondero. Usus : Non annumero verb a, sed appendo, je ne compte pas les mots , mais j’en pèse la valeur . Omnia sua tibi conce it, annumeravit, append it. Aurum appendere artifici. APPĔTENTĬA, æ, Appétit , désir . Syn. Appetitus. Epith. Effrænat a. Usus : Lætiti a, profusam hilaritatem, libido effrænat am appetent i am efficit. Appetent i am cibi præstare; famem obs on are, faire provision d’appétit . APPĔTĪTĬO, ōnis, f. et APPĔTĪTŬS, ūs, m. Désir , convoitise ; besoin . Syn. Appetent i a, impetus. Epith. Immoderata, nimia, natural is. Usus : Natura belluis dedit sensum, et motum, et cum quod am appetitu acce um ad res salutares. Appetitus ration i obediant, subject i sint. Contra here et sedare omnes appetitus, ut tranquilli sint, et omni perturb at i one careant. Cf. Desiderium . APPĔTO, is, ivi vel ii, itum, ere, a. Rec her cher , désirer . Syn. Cupio, opto, desidero, expeto. )( Refugio. Differ. Appeto cum affectu qualicunque: expeto cum ratione honest a et bona. Adv. Ardent i us, cupide, frustra magnificent i us, plus, semper, rapide, ultro. Phras. Aliena bona appetit, il convoite le bien d’autrui . Oculos ad prædia ill a adjicit; inhiat, imminet fundis ill is. Usus : 1. Non solum non recuso; sed appeto, reposco, non seulement je ne refuse pas, mais je désire . Homo voluptatum, gloriæ appetent i or, laud is appetens. 2. Invado, impeto, attaquer , a aillir . Vita ejus sæpe ferro, insidiis appetita est. Lapidibus se appetitum, ac percu um clam it at. 3. Appropinquo, approcher (en parl. du temps) . Dies appetebat septimus, le sept ième jour app roch a it . Cf. Peto , Desidero .
Readham'da tam maddeyi gor →