ADDO
Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 7
is, dĭdi, ere, a. Approcher de , ajouter . Syn. Adjungo, adjicio, appono, adscribo, acce ionem adjungo, facio, affero. Adv. Gradatim, minutim, paululum, recte. Phras. 1. Me quoque amicis tuis adde, mettes-moi au i au nombre de vos amis . Amicis tuis aggrega, accerse, admisce, adjice; fac, ut tuorum amicorum add it amentum sim; novum et adscriptitium amicum me habeto. Adscribe me amicorum tuorum numero. Familiarium tuorum numero me quoque adjice. 2. Ad injuriam addita est contumelia, à l’injustice on joignit l’insulte . Ad injuriam acce it contumelia; ad injuriam calumnia quoque admigravit; injuriæ auctarium adjectum est, contumelia; injuriæ cumulum attulit contumelia, injuriæ subjuncta, subtext a, mist a, adnexa est contumelia; auxit injuriam contumelia nova. Usus : Addere a liquid de suo, ajouter du sien . A liquid in orationem addere. Eas litter as in fasciculum tuarum addes, ajouter . Laude stimulos animis, alacritatem studendi disci pulis addere, stimuler , Ad ornament a nob i lit at is doctrinæ laudem addere. Cf. Augeo , Adjungo , Accedo . ADDŎCĔO, es, docui, doctum, ere, a. Enseigner . Syn. Doceo. ADDŬBĬTO, as, avi, atum, are, n. Pencher vers le doute , être incertain . Usus : Addubitavi paululum, num et quomodo ita evener it; de fide tua nihil addubito. ADDŪCO, is, dux i, ductum, ere, a. Amener ; pou er , entraîner . Syn. Deduco, induco, contendo, contraho. )( Deduco, remit to. Syn. Transl. Invito, impello, pellicio, permoveo. Adv. Magnopere, ocius, quamprimum. Usus : 1. Adducere vultum, habenas, lorum, arcum, se rider , serrer le frein , bander un arc . Cf. Ads trin gere . 2. Permovere ad iram etc. pou er à la colère , au crime . Aliquem in metum; ad iracund i am, indignationem, misericord i am, negligent i am, ad fletum; in dubitationem, dubium; summam exspectationem; in opinionem; ad nequitiam adducere. 3. Redigere , réduire à la dern ière extrémité etc. Aliquem in angustum, in summas an gust i as, in dis crimen, in odium, in invidiam; in fidem, in suspicionem adducere, porter à croire , à soupçonner . Cf. Moveo , Allicio , Persuadeo . ADDŪCOR, eris, duct us sum, duci, p. Être pou é . Syn. Inducor, invitor. Adv. Facile, for tui to. Usus : (Cum iis, quæ vim permovendi animos habent.) Non spe, non odio, non commend at i one aliorum, non officio, nec pretio, nec or at i one adduci potuit, ut a pro pos i to discederet, ni l’espoir , ni la haine etc. n’ont pu le détourner de son de e in . Non adducar; adduci non po um, ut cred am, je ne puis croire . ĂDĔDO, is, ēdi, ēsum, edere, a. Entamer ; consumer , miner . Syn. Comedo. Usus : Non adesum, sed devoratum pat rim onium. Jecur adesum. Cf. Abligurio . ĂDEMPTĬO, ōnis, f. Action d’enlever . Syn. Ablatio. Usus : Ademptio civitatis. Cf. Jactura . ĂDĔŌ, A ce point , tellement . Syn. Usque eo, tam, tantum. Usus : 1. Eo, à ce point . Adeo jam res rediit. 2. Itaque, c’est pourquoi . Proper a adeo hinc tollere puerum. Unus adeo super sum. 3. Vero, mais . Id adeo, judices, considerate. 4. Imo quod plus est, bien pius , de plus . A doles cens tuus, atque adeo noster. Tune, atque adeo vos gem inæ voragines. A liquid atque adeo multa de suo addunt. Hostem intra mœnia, atque adeo in senatu videtis. ĂDĔO, es, ii, vel īvi, ĭtum, ire, n. et a. Aller trouver , visiter . Syn. Accedo, convenio, viso, inviso, visito, eo, venio. )( Abeo. Adv. Caste, ad vivos, intempestive ad aliquem, libentius, nece ario. Usus : Adire aliquem, ad aliquem, ædes, fores, locum. Vultum subire alter i us, congredi. Transl. 1. Aggredior, incipio, suscipio, entreprendre , e ayer . Nunc demum ad opus diu detrectatum; ad rem public am; ad pactiones adiit. 2. Subeo, subir , e uyer . Nulli sunt labores, nulla pericula, quæ rei publicæ causa non adeam. In i mic it i as, odia improborum adire non vereor. 3. Hæreditatem adeo, se porter héritier . Adiit hæred i tates multorum civium Romanorum. Cf. Accedo , Acce us . ĂDEPS, ĭpis, m. Grai e . Syn. Pingue intra carnem et cutem. Usus : Num mihi Lentuli somnus, Ca ii adeps, Cethegi temeritas per time scend a est? Cf. Abdomen , Pinguis . ĂDEPTĬO, ōnis, f. Acquisition . Usus : Vita beata non in depulsione mali, sed adept i one bonorum sit a est. ĂDĔQUĬTO, as, avi; atum, are, n. et a. Aller à cheval vers . Syn. Juxta, vel prope equito, equo citato advehor. Usus : Urbi adequitare, se présenter à cheval auprès de la ville . ĂD HÆC, En outre , à cel a . Syn. Præterea; accedit, quod; adde, quod. ĂDHÆRĔO, es, hæsi, hæsum, ere, n. Être attaché , s’attacher à . Syn. Hæreo, adhæresco, nit or, infixus sum, adjungor, applicor, adjaceo, conjungor. Adv. Vix, extremum, omnino. Phras. Adhæret Platoni, il prend Platon pour guide . Platoni ut magistro affix us est; nusquam ab ejus doctrina, nusquam a latere disced it; inhæret ment i; in in tim is animis insidet doctrina Plat on is; Platonem arcte complectitur, a Plat on is doctrina vel tantillum dec lin are, religio ill i est. Usus : 1. Adhæret saxo, ad saxum nav is, le navire est attaché au rocher . 2. Transl. In freto æris alien i; in certo studio rum genere adhærescere, cultiver certaines études . Vide, ne fax ill a sedition is et conjuration is ad hanc materiem adhærescat. Argumentum, oratio nusquam adhærescit. Cf. Hæreo , Conjungo . ĂDHÆSĬO, ōnis, f. Adhésion . ĂDHĬBĔO, es, ui, ĭtum, ere, a. Mettre auprès , approcher ; ajouter , joindre . Syn. Affero, adjungo, admoveo, adapto, item : utor. )( Amoveo, removeo. Adv. Alacriter, aperte, bene, extrinsecus, frequent i us, liber a liter, nimirum, publice, recte, severius. Phras. 1. Adhibebo diligent i am, je ferai preuve de travail . Omni cur a studio que enitar, elaborabo; omnes vires, studia, omnem cur am, industriam eo confer am; omnia in adducendis ad exitum suum rebus tuis experiar; operam dabo, navabo, dicabo maxim am ration i bus tuis; omni studio id contend am; omni ope, ac opera adnitar; curæ mihi erunt res tuæ; quant us cum que mihi labor suscipiendus est, vincam studio naturæ vires. In hoc cur a mea omnis, ac industria vers abitur, excubabit, ut commodis tuis accuratius inserviam; omne studium in hoc ponam, consumam, collocabo; huic rei vigil i as dabo, dicabo, trad am, addicam me as, in hanc cur am unice incumbam; in hoc vires contend am me as; in hoc cur as fig am, config am, infigam omnes; ad hoc operam profitebor me am, ut res tuas, rat i ones que omnes, quanta maxima po um, cur a complectar. 2. Ut Aristotelem in tell i gas, ingenium adhibendum est, pour comprendre Aristote , il faut employer toute son intelligence . In genii vis omnis confer end a; in genii acies intend end a; acuendum ingenium est. Usus : 1. Utor, employer , mettre en œuvre . Vir bonus præter cur am et diligent i am, artem etiam et fidem adhibet in amicorum periculis. Idem gravitatem in dolore; modum, moderationem in rebus secund is; studium et solertiam in negotiis adhibet. 2. Admoveo, appeler , invoquer , avoir recours à . In convivium, atque adeo in cons ilium, ad deli be rat i ones, ad causas adhibere. Diis preces, equo calcaria, juventuti stimulos adhibere. Dicenti aures adhibere, écouter , prêter l’oreille . 3. Gero, exhibeo, se montrer . Ita se in imperio, ut privatum adhibuit. 4. Affero, offrir , donner . Ægroto vinum, medic in am adhibere. Ad negotium cur am, rationem, mentem, animum, virtutem, gravitatem adhibere. Litter is tuis aliquam mihi consolationem adhibeto. ĂDHĬNNĬO, is, ivi, vel ii, ire, n. Hennir à ou vers . Proprie equorum est. ĂDHORTĀTĬO, ōnis, f. Exhortation . Syn. Exhortatio, invitatio. ĂDHORTOR, aris, at us sum, ari, d. Exhorter . Syn. Hortor, exhort or, accendo, inflammo. )( Dehort or. Adv. Merito, antequam iret. Usus : Ad libertatem recuperandam, ad bellum faciendum vos etiam atque etiam adhortor. Cf. Hortor , Moneo . ĂDHŪC, Encore, jusqu’ici . Adv. temp or is, q. ad hoc temp us. Syn. Etiam nunc, ad hoc temp us. Usus : Unam adhuc epistolam a te acceperam. Quæ adhuc dicta sunt, const are sib i videntur. ADĬGO, is, ēgi, actum, ere, a. Pou er , enfoncer . Syn. Vi impello, (cuneum, clavum in lignum); cogo, compello. Usus : 1. Oves adigere in caul am, naves ad littus; telum ad destinatum locum adigere, pou er , lancer un trait . 2. Transl. Impello. Ad in san i am, desperationem me adiges, pou er à la folie , au désespoir . Item : Legiones sacramento, vel ad sac ramentum (jusjurandum) vel in verb a Principis adigere, faire prêter serment à qqn . Cf. Cogo , Impello . ĂDĬMO, is, ēmi, emptum, ere, a. Oter , enlever . Syn. Aufero, eripio, detraho, decido, tollo, extorqueo. )( Addo. Adv. Improbius, in posterum libertatem, industrie, magnopere, mature, repente. Phras. Omnia amico ademit, il dépouilla son ami . Spoliavit rebus omnibus amicum; exuit facultatibus, agris, fund is que multavit. Usus : Dolor omnem mihi animi facultatem, somnum ipsum ademit, Pecuniam, libertatem, potestatem adimere. Civitatem alicui adimere, (jus Civitatis), enlever le droit de cité . Cf. Tollo , Eripio . ĂDINVĔNĬO, is, vēni, ventum, ire, a. Découvrir . Syn. Invenio, comm in is cor. Usus : Adinventa animo, sensibus percept a. Cf. Invenio . ĂDĬPĀLIS, e, gen. com. Gras , lourd . Usus : Opimum quoddam, et adipale genus diction is. ĂDĬPISCOR, eris, adept us sum, isci, d. Acquérir . Syn. Nanciscor, consequor, a equor, invenio, obtineo, acquiro, colligo. Adv. Ali quantum, mediocriter. Usus : Senectutem, honores adipisci nemo non exoptat. Cf. Obtineo , Acquiro , Habeo . ĂDĬTŬS, ūs, m. Accès , entrée . Usus : Via, introitus, acce us, vestibulum, as census, os, port us, gradus. )( Exitus, disce us. Epith. Difficilis, difficilior, diuturnus, facilis alicui, facilior, quam facillimus, interclusus, munitus, mirific is molibus obstruct us, plenus atque integer, præclusus, primus, provincial is, unus, arduus, diurnus, atque nocturn us, illustris, inter se divers i. Phras. 1. Doctrina aditum ill i fecit ad honores, la science lui donna accès aux honneurs . Doctrina ill i aditum aperuit, patefecit, dedit, comp a rav it; viam stravit; gradum struxit ad honores. 2. Aditum claudit omnibus, il fer me sa porte à tout le monde . Aditu, limine omnes prohibet; aditum omnibus præcludit, intercludit, obstruit; a congre u suo arcet omnes; ædes suas omnibus obserat, ab ædib us excludit omnes; nemini sui copiam facit. 2. Aditus patet omnibus, l’entrée est ouverte à to us . Fores patent, apertæ sunt et expositæ; adit us cuique liber est; nemini difficiles sunt adit us; nemo est, cui ædium mearum adit us denegetur, qui non recipiatur, non admittatur. Usus : 1. Difficiles sunt ad optimates adit us, les grands se lai ent difficile ment approcher . 2. Transl. Accès à. Eloquent i a ad consul a tum Ciceroni aditum aperuit. 3. Facilité d’arriver. Aditum ad hoc scelus sib i ali is sceleribus munivit. Primum velut aditum jecit. Pons iter hostibus dedit. 4. Se fermer l’entrée. Tuamet temeritate aditum tibi ad honores intercludes. Cf. Acce us . ADJĂCĔO, es, cui, ere, n. Être couché auprès ; être situé auprès . Syn. Juxta vel prope jaceo, cubo prope. Usus : Tuscus ager Romano adjacet. Cf. Vicinus , Prope . ADJĬCĬO, is, jēci, jectum, ere, a. Jeter dans ; ajouter à . Syn. Immit to, addo, applico, adhibeo, appello, adjungo. )( Adimo, detraho. Usus : Adjicere tela in castra hostium, jeter des traits dans le camp ennemi . 2. Addo, joindre à . Ad bell i laudem doctrinæ gloriam adjecit. 3. Transl. De animo et oculo. Oculum adjecit hæred it at i, il jet a un regard de convoitise sur l’héritage . Animum adjecit ad Poetic am, il se livra à l’étude de la poésie . Cf. Addo , Adjungo . ADJŪDĬCO, as, avi, atum, are, a. Adjuger , attribuer . Syn. A liquid alicui per judicium tribuo. )( Abjudico. Adv. Gratis. Phras. Spero fore, ut secundum me judicetur, decernatur, judicium fiat; ut secundum me po e io detur; pro me pronuntietur; lis et po e io secundum tabulas mihi addicatur; ut ego in po e ionem mittar, j’espère que l’on prononcera , que l’on jugera en ma faveur . Usus : Ea dom us, ea causa mihi demum adjudicata est. Miser ille in servitutem mihi adjudicatus est. Cf. Lis , Judicium . ADJŪMENTUM, i, n. Aide , secours , a istance . Syn. Subsidium, præsidium, auxilium, perfugium, suppetiæ. )( Detrimentum, imped i mentum. Epith. Magnum, maximum, externum, adventitium, multum magnum que, parvum, plurimum, proprium or a to rum. Usus : Adjumento ill i fuit ad victor i am, cel a lui servit pour vaincre . A philosophia omnia adjumenta beate vivendi petenda sunt. Honorum avi do adjumenta undique petenda, conquirenda sunt. Tua auctoritas maximo mihi ad res me as promo vend as adjumento erit; maximum adjumentum afferet, import a bit; multum habebit adjumenti ad res me as promo vend as, m’aider a forte ment . Cf. Auxilium , Præsidium , Juvo . ADJUNCTĬO, ōnis, f. Sympathie . Syn. Transl. Animi propensio. Epith. Similis. Usus : Beneficio, spe, adjunct i one animi et voluntate ducuntur homines.
Readham'da tam maddeyi gor →