SUCCENDO

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 43
is, di, sum, ere, a. Allumer par de ous , mettre le feu à , brûler . Syn. Inflammo, incendo. Phras. Vicini domum succendit, il mît le feu à la maison du voisin . Vicini domui ignes admovit, adhibuit; ignem intulit; ignem injecit; faces, ignem jecit in vicini domum. Cf. Ignis , Incendo . Usus : Ira succensus, enflammé de colère . SUCCENSĔO, es, sŭi, sum, ere, n. Être enflammé de colère être irrité , courroucé contre ; s’irriter , se mettre en colère . Syn. Irascor. Adv. Just i us, leviter, plane, vehementer. Usus : Irasci et succensere solemus iis qui, etc. Cf. Irascor , Sentio . SUCCESSĬO, ōnis, f. Succe ion , substitution . Here ditas. Usus : Cædis merces, in cæsi locum succe io petitur.
Readham'da tam maddeyi gor →