MENSIS

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 30
is, m. Mois . Usus : Mensis, quando luna solem lustra to suo cursu consecuta est. Lunæ cursus, qui a mensa spatia conficiunt, menses nominantur. MENSTRŬUS, a, um, Mensuel, qui revient to us les mois, ou qui dure un mois . Syn. Quod mensem unum durat, et singulis mensibus fit. Usus : Menstrua cibaria. Menstruum spatium. Solis lustrationem luna menstruo spatio complet. MENSŪRA, æ, f. Mesure . Syn. Modus. Epith. Cumulatior, evidens, major. Usus : Quæ acceperis utenda, majore, si po is, mensura reddito. Cumulatiore mensura uti.
Readham'da tam maddeyi gor →