DISPERGO

is, spersi, spersum, ere, a. Répandre çà et là . Syn. Disjicio, di ipo, inspergo, respergo. Adv. Confuse, membratim, late, longe lateque. Usus : Cur DEUS tot mortifera terra marique disperser it, etc. Bellum longe lateque dispersum. Dispersa cogere. Cf. Di ipo . DISPERSĒ, Çà et là , sans suite . Syn. Diffuse. Usus : Res disperse et diffuse dictæ. DISPERSĬO, ōnis, f. Dispersion . Syn. Di i patio. Usus : Dispersione civium urbs infirmatur. DISPERTĬO et DISPARTĬO, is, īvi, vel ii, ītum, ire, Distribuer , part ager . Syn. Divido, distribuo, distinguo. Adv. Æqualiter, valde. Usus : Dis per tire orationem in membra. Tempora labor is et otii dis per tire. Bona, pecunias dis per tire. Leges et exempla civitatibus dis per tire. A liquid dispart ire in minima. Juris consult i simplicia in inf in it a dispartiuntur. Cf. Divido , Part i or . DISPERTĬOR et DISPARTĬOR, iris, it us sum, iri, d. Ut super i us . DISPĬCĬO, is, spexi, spectum, ere, a. Bien voir , distinguer . Syn. Video, nosco, in tell i go. Usus : Imbecillis animus verum dispicere non potest. Acie ment is futura dispicere. Si quid dispicere cœpero, scribam ad te. Cf. Nosco . DISPLĬCĔO, es, ŭi, ĭtum, ere, n. Déplaire . Syn. Odiosus sum, injucundus sum. )( Placeo, arrideo. Adv. Vehementer, vehement i us, vehementi ime. Phras. Displicuit ill i, il lui déplut . Male id habebat hominem; concoquere id non poterat; ea re offendebatur animus; vehementer ab eo reclamatum est; non delectabat hominem is sermo; haud probabatur; ægre, graviter molesteque ferebat id; molest i am haud parvam capiebat animo. Usus : Displicet mihi cons ilium tuum. Cf. Odiosus , Molest us . DISPLŌDO, is, plōsi, plōsum, ere, a. Éclater avec bruit . Usus : Res Sicula displosa ac disrupt a. DISPŎLĬO, as, avi, atum, are, a. Dépouiller . Syn. Spolio, despolio, privo. Usus : Honore aliquem dispoliare. Cf. Spolio . DISPŌNO, is, pŏsŭi, pŏsĭtum, ere, a. Disposer , arranger ; ordonner . Syn. Dispenso, distribuo, colloco, ordino. )( Confundo. Usus : Aciem, cla em, signa, tormenta suo quæque loco disponere. Præsidia undique disposuit. Verba disponunt or a to res, ut pictores colorum varietatem. Cf. Ordino . DISPŎSĬTĒ, Avec ordre . Syn. Distincte. Usus : Non po um disposite illum acc us are. DISPŎSĬTĬO, ōnis, f. Disposition , ordre , arrangement . Syn. Distributio, ordo, collocatio, œconomia. Usus : Nihil pulchrius omni ratione vitæ, dis posit i one atque ordine. Dispositio est ordo atque distributio rerum. Dispositio locorum velut quædam est militum instructio. DISPŬTĀTĬO, ōnis, f. Discu ion , débat . Syn. Disceptatio. Epith. Copiosa, communis, decor a, paulo abstrusior, exigua, mag is facilis, quam nece aria, pene intima, joculator i a, longa bene, longa et satis litigiosa, perpetua, med it at a, puerilis, nova, perjucunda, probabilis, pro pens i or, propria, similis, simplex, splendid a, subtil is, tot a, verior, ad similitudinem ver it at is pro pens i or, universa. Dis put at i ones ancipites, angustæ et concisæ, eruditi imæ, infinitæ, latæ eruditæque, multæ et var iæ, plenæ, diversæ, voluptuariæ. Usus : Concertationum plenæ et litigiosæ dis put at i ones. Nolo ambigua, quæ disputation i bus huc illuc trahuntur. Disputation i intere e. Cf. Disputo , Disceptatio , Discepto . DISPŬTĀTOR, ōris, m. Argument at eur , dialecticien . Syn. Dialectic us. Usus : Dis put at or subtil is, orator parum vehemens. DISPŬTO, as, avi, atum, are, a. et n. Discuter , débattre , di erter . Syn. Di ero jure et legibus, discept an do decerto, dico. Adv. Acerrime, accurate, acute, amanter, arguti ime, audacius, breviter, com modius, contra, copiose, coram, dialect ice, diligenter, eleganter, enucleate, exiliter, exquisite, facetius, forti ime, fuse, fusius, graviter, uberius, jejune, inscite, in sol enter, lenti us, lib enter, libere, liberius, nece ario, omnino, optime, prudenter, rhetor ice, separatim, severe, subtiliter, subtil i us, varie, late, supra, satis, multum. Phras. 1. Multum de ea re disputavi, j’ai beaucoup discuté cette affaire . Acriter eam disputationem ingre us sum; multum cum adversariis conflixi, contend i. Magna mihi fuit de ea re altercatio, certatio, contentio. Habui bene long am disputationem. Accurate et ration i bus undique con qui sit is, subtiliter, copiose di erui. Multa in eam rem probabiliter argument at us sum. Content i one dicendi, quanta potui, maxima decertavi. Res ea non mediocri content i one est agitata. 2. Qua de re disputatur? Sur quoi discute-t-on? Quæ tandem res ill a est, de qua quæritur, ambigitur, dubitatur, contenditur, di eritur, disceptatur; de qua lis est; quæ in dubium vocatur; quæ in con trovers i am adducitur; de qua est contentio; de qua enata, exorta est con trovers i a; quæ in medio est; de qua argument is disputatur? Cf. Disceptatio , Con trovers i a , Discepto . 3. Dis put a bit ex universa Philosophia, il répondra sur toute la philosophie . Philosophiæ universæ capita discept and a proponet; de con trovers is Philosophiæ universæ quæstionibus respondebit; Philosophiam universam erudito in cert a mine tuendam, propugnandam suscipiet. Doctrinæ specimen periculum facturis ex universa Philosophia dab it, præbebit. Philosophiæ scita academico in conse u propugnabit. Usus : Dis put are de omni re in contra rias partes. Multa in eam sent ent i am disputavi. Dum de singulis sent ent i is breviter disputo, quæso, attendite. Rationem cum aliquo expediendæ rei dis put are, inquirere. Cf. Discepto , Con trovers i a . DISQUĬSĪTĬO, ōnis, f. Recherche , enquête . Syn. Inquisitio, investigatio. Epith. Magna. Usus : Pro argumento sumere, quod est in dis qui sit i one, vitiosum est, question . Ad criminis disquisitionem par est ade e quam plurimos.