VACCA
Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 45
æ, f. Vache . Syn. Bos femina. VĂCILLO, as, avi, atum, are, n. Vaciller , branler , chanceler . Syn. Nuto, labo, fluctuo, titubo, hæsito. Usus : Corpore in utramque partem vacillare. Ex vino vacillare. Res tot a vacillat et claudicat. Memoria vacillare. Cf. Hæsito . VĂCO, as, avi, atum, are, n. Être libre , inoccupé , ois if . Syn. Nihil ago, ce o, otium habeo, otium est, otiosus sum. )( Sum occupatus. Usus : 1. Dii admin i strati one rerum human arum non vacant. A cur is, negotiis, molest i is vacare. 2. Liberum est, vacuum est, être libre , exempt . Nullum mihi temp us a negotiis vac at. Culpa vac at is jocus. 3. Otium est, avoir le temps , le loisir . Si vacarit, adero. Nec consul i bus vacabat id negotium agere, nec senatui rem urgere. Hannibali operæ non erat leg at i ones audire, nec vacabat di identes componere. 4. Operam do, navo, s’occuper d’une chose, y vaquer . Philosophiæ vacare. VĂCŬĬTAS, ātis, f. Exemption , absence , défaut de . Syn. Ce atio, quies. Usus : Vacuitas a doloribus, angoribus, molest i is. Vacuitas dolor is, ægritudinis. Scis quam perturbationem obit us consul is, quam cupiditatem vacuitas (quod vulgus sede vacante dicit) injiciat. VĂCŬUS, a, ŭum, cum abl. vel ab et abl. vel gen. Vide , libre . Syn. In an is, exhaust us, nudus, jejunus. )( Plenus, occupatus. Usus : 1. Vacuum bon is forum. Nullum temp us vacuum habes. Domus vacua. Solum ab huma no cultu purum ac vacuum. 2. Minime occupatus, libre de travail , sans occupation . Aures vacuas præbere alicui. Animum vacuum ad litter as afferre. Cum vacuus fuero, scribam ad te. 3. Liber, expers, libre . Animus cur is vacuus. Locus a turba, a periculo vacuus. Scelere vacuus et integer. Animus per somnum sensibus vacuus. VĂDĬMŌNĬUM, ĭi, n. En t. de droit: prome e, engagement pris, moyennant caution de paraître en justice à certain jour . Syn. Sponsio sistendi se in judicio ad certum diem. Usus : Vadimonium Siculi Syracusas promittunt, faciunt, constituunt. Nemo erat qui vadimonium concipere po et. Vadimonium mihi cum illo nullum est. Venit Romam, vadimonium sist it, obit. Vadimonium differre, ajourner le terme , remettre la cause , deserere , ne pas comparaître , faire défaut , mi um facere, se désister . VĀDO, is, ere, n. Aller . Syn. Eo, iter facio, ing red i or. Usus : Vadebam ad eum postridie, le len demain je me rendais chez lui . Cf. Eo . VĂDOR, aria, at us sum, ari, d. T. de jurisprud., obliger qqn à comparaître en justice, en lui faisant donner caution . Syn. In jus voco. Usus : Si me vadari vis, prom it to; in jus vocas, sequor; judicium postulas, non recuso. Hic hominem non vadatur, ita sine vadimonio disceditur, celui-ci ne forme point alors de demande d’a ignation, ains i l’on se sépare sans ajournement de part ni d’autre . VĂDŌSUS, a, um, Qui a beaucoup de gués , guéable . Syn. Vadum habens, qua transiri pedibus potest. VĂDUM, i, n. Gué , bas-fond . Usus : 1. Vadum tent are equites ju it. 2. Transl. En sûreté , hors de danger . Res in vado est, in tuto. Emersit e vadis oratio scopulosque est prætervecta. VÆ! exclamatio dolor is, Malheur! hélas! Usus : Væ misero mihi cum her us domum redierit! VĂFER, fra, frum, Fin , rusé , adroit , intelligent . Syn. Callid us, astutus, veterator. Cf. Astutus . VĂFRĒ, Adroitement , fine ment . Syn. Callide, malitiose. VĂGĒ, Au loin , de côté et d’autre . Syn. Disperse. Usus : Res vage disjectæ et sparsæ. VĀGĪNA, æ, f. Gaîne , fourreau d’une épée . Syn. Gladii theca. Usus : Gladium e vagina educere, tirer le glaive du fourreau . In vaginam recondere, remettre l’épée au fourreau . VĀGĬO, is, ĭi vel īvi, ītum, ire, n. Vagir crier . Syn. Ejulo, infantum more ploro. Usus : Ut ex hac ætate repuerascam et in cunis vagi am, de me reporter de la vieille e aux jours de mon enfance et de crier dans un berceau . VĂGOR, aris, at us sum, ari, d. Aller ça et là , errer , mener une vie errante . Syn. Evagor, pa im volito, erro. Adv. Late, libere; longe, pa im. Phras. Hinc et illinc vagatur, il erre ça et là . Urbe tot a volitat; huc illuc oberrat; huc illuc multiplici et erratico pa u circumfertur; perpetuis error i bus circumagitur; huc illuc incerto pede fertur; vitam vag am pro sequitur. Usus : Homines fusi per agros ac dispersi best i arum more vagabantur, les hommes erraient dans les champs à la manière des bêtes . Ne vagari et errare cogatur oratio in tam immenso campo. Animus errore vagatur. Ejus crude litas per omnes ætates et ordines; ejus nomen lati ime vagatur. Cf. Erro . VĂGUS, a, um, Errant , vagabond ; flottant , agité , etc. Syn. Errans, in const ans, in cert us; dispersus. )( Stabilis. Usus : Errans et vag a sententia. Vitam inopem vagamque pro sequitur. Vagus et exul erat. Vaga ac volubil is for tuna, la fortune in const ante et volage .
Readham'da tam maddeyi gor →