BALBUS

a, um, Bègue . Syn. Lingua hæsitans. Usus : Demosthenes ita balbus erat, ut prim am Rhetoricæ litter am non po et dicere. BALBŪTĬO, is, īvi, ire, n. Bégayer . Syn. Lingua hæsito. Transl. Parler obscurément . Inepte di ero, male doceo, tracto, ago. Vel : Obscure, ambigue pronuntio, dico. )( Aperta, et clara voce loquor. Usus : De natura Dei balbutiebant. BĀLISTA, æ, f. Baliste , machine à lancer des pierres . Syn. Arcus magnus cum manubrio. Usus : Balistæ eo vehement i us feriunt, quo sunt contentæ, et adductæ mag is. Cf. Catapult a . BALNĔÆ, ārum, f. Bains publics . Duo ædificia conjunct a, in quorum altero viri, altero fem inæ lavabant. Usus : Balneæ publicæ. BALNĔĀRĬA, ōrum, n. Salle de bains . Usus : Nihil rest at præter Balnearia, et ambulationem. BALNĔĀTOR, ōris, m. Baigneur , propriétaire de bains . Syn. Balneorum præfectus. Epith. Temperans. BALNĔUM, item : BĀLĬNĒUM, i, n. Salle de bains . Syn. Locus, ubi dom i privatim lavant. Usus : Balneum calefieri ju it. BĀLO, as, avi, atum, are, n. Bêler . Usus : Balat ovis exclusa pascuis. BALSĂMUM, i, n. Baumier . * Syn. Odorata Palæstinæ arbuscula. Usus : Balsamum est arbor ips a; opobalsamum est succus collect us ex arbore. BALTĔUS, i, m. Baudrier . * Syn. Cingulum e corio bull is ornatum. Usus : Auratæ vag inæ, aurata ill is baltea erant.