SUSTENTO

as, avi, atum, are, a. Soutenir , supporter , appuyer . Syn. Sustineo, fulcio, nit or. Adv. Maxime, privatim, vix, misere. Usus : Patrimonio se suo, amicorum liberal it ate egestatem suam sus tent are. Alienam tenuitatem opibus, sumptibus, officiis suis sus tent are. Ea me spes et consolatio sustentat. Mœrorem meum et dolorem illud unice sustentat. Litter is sustentor et recreor. Cf. Alo . SUSTĬNĔO, es, tĭnŭi, tentum, ere, a. Soutenir , empêcher de tomber , maintenir ; arrêter , contenir . Syn. Sustento, tue or, corruere non sino, fulcio, labentem excipio, contineo. Adv. Maxime, privatim, vix, misere, arroganter, diutius, ægre, facile, facillime, fir me, plane non, præcipue. Usus : 1. Rem public am consiliis, humeris, cervicibus suis; causam alicujus sua auctoritate sustinere. Magnam invidiæ molem, vim hostium, multum malorum sustinere. Se a lapsu, currum, equos incitatos, gradum sustinere, detinere vel reprimere, 2. Occulto, tego, supporter , cacher . Fronte ac vultu simulatio facillime sustinetur. Cf. Patior , Fero .