IMPOS

ŏtis, omn. gen. Qui n’est pas maître de soi . Usus : A doles cens animi impos, animi parum san i. IMPŎTENS, ent is, omn. gen. Qui ne se po ède pas , emporté , violent . Syn. Effrenatus, qui in sua pot estate non est, qui dolor i vel iracund iæ paret, obsequitur, qui iracund i a, etc. effertur. Usus : 1. Victoria feroces redd it et impotentes. Effrenatio impotent is animi. Iratus fecit, et impotent i animo. Lætiti a impotent i efferri. 2. Invalid us, in firm us, faible , impui ant . Valeant hæc ad salutem impotentium. Cf. Ferocia , Præceps , Immoderatus . IMPŎTENTER, Immodérément , violemment . Usus : Impot enter se gerere. Impotent i us reg i. IMPŎTENTĬA, æ, f. Impui ance ; violence , insolence . Syn. Animi effrenatio. Usus : Dictorum atque factorum impotent i a. Cf. Insolent i a . IMPRĔCOR, aris, at us sum, ari, d. Souhaiter (du mal à qqn) . Syn. Precor. In malam fere partem accipitur. Cf. Male dictum . IMPRESSĬO, ōnis, f. Choc , attaque . Syn. Efficient i a, effectio, vis, violent i a, incursio, impetus. Epith. Explanata. Usus : Impre ionem in hostes facere, date; impre i one aciem hostilem fundere, evertere, fondre sur , faire irruption sur , mettre en déroute les bataillons ennemis . Cf. Impetus . IMPRĬMO, is, pre i, pre um, ere, a. Imprimer , graver (au pr. et au fig.) . Syn. Signo, inscribo; quasi informo in animo; vel in animum alte defi go. Adv. Similiter, subtiliter. Usus : In omnium animis deorum not it i am impre it natura. A liquid alte in mente et animo imprimere. Dedecus rei publicæ, vestigia flagitiorum omnibus provinciis imprimere. Hæc eum viderem tot vestigiis impre a. IMPRŎBĀBĬLIS, e, gen. com. Qu’on ne peut approuver , in sout enable . Syn. Non probabilis. Usus : Nos ali a improbabilia, ali a probabilia dicimus. IMPRŎBĀTĬO, ōnis, f. Désap probation . )( Approbatio. Usus : Hæc ad improbationem testium pertinent. IMPRŎBĒ, Méchamment , injustement . Syn. Injuste, inique, perverse, nequiter. Usus : Præda improbe part a. IMPRŎBĬTAS, ātis, f. Méchanceté , malice . Syn. Per vers it as. Epith. Alacris, apert a, in sign is, mirific a, perspicua, robust i or, similis, singular is, summa, varia. Cf. Malitia . IMPRŎBO, as, avi, atum, are, a. Désapprouver , critiquer . Syn. Vitupero, rejicio, dam no. )( Approbo. Usus : Ego ist a studia non improbo. Cf. Di entio . IMPRŎBUS, a, um, Méchant , pervers . Syn. Impius, scelerat us. )( Probus. Phras. 1. Est homo improbus, cet homme est méchant . Homo est perditis, prof lig at is, impuris, turpi imis moribus; scelere corrupt us, et omni impuritatis genere con tamin at is sim us; homo est ingenio malo pravoque; omnibus vitiis et flag it i is coopertus. Cf. Malus , Nequam , Scelerat us . Usus : Homo post natos homines imp rob is sim us. Cf. Impius , Gerere se male, Conscient i a mala. IMPRŌVĬDĒ, Inconsidérément . Syn. Incaute. Usus : Non pro veteri prudent i a se et rempubl. improv ide in præceps dederat. IMPRŌVĬDUS, a, um. Inconsidéré . Syn. Incautus. )( Providus, pendens. Usus : Improvidus et credulus senex. Ætas improvida. Cf. Imprudens . IMPRŌVĪSO, A l’improv i ste . Syn. Ex improv i so, ex i no pin a to, de improv i so, derepente, subito, repente, repent i no, ins per a to. Phras. Improv i so hoc mihi accidit, cel a m’est arrivé à l’improv i ste . Præter opinionem, ins per anti mihi accidit; fuit hæc vis sane inexspectata, i no pinata; inscio, ignaro, nec opinanti oblata. Imprudent i, ex ins per a to id mihi even it. IMPRŌVĪSUS, a, um, Imprévu . Syn. I no pin at us, nov us, repent in us, nec opinatus, fortuitus, subito et improv i so nat us. )( Provisus. Usus : Malum improv i sum gravius. For tuna efficit multa improv is a nob is. IMPRŪDENS, ent is, Qui ignore ; imprudent , inconsidéré . Syn. Insciens, inscius, ignarus, errore lapsus, lapsus per imprudent i am. )( Sciens. Adv. Bene, ins igniter, naviter. Phras. Nimium te imprudentem cognovi, je vous sais bien imprudent, bien inconsidéré . Nimium te in consider a tum, expertem consilii, ration is; inopem consilii, ration is; a ratione aversum; præcipitis consilii; nim is in agen do præcipitem cognovi; scio, quam facile a ratione disced as, decedas, deducare; quam multa temere, imp rud enter, inconsulte, sine ratione, sine consilio agas; scio, tibi dee e rationem ac cons ilium; cons ilium ac prudent i am dudum in te desidero; scio, quam longe abs is a prudent iæ maturitate; quoties per imprudent i am in curr as aliquo ac offend as; quanta judicii inopia labores; quam in firm a tibi sit a prudent i a ætas; quam parum vide as, dispicias ac in tell i gas. Cf. Temere . Usus : 1. Id imprudent i mihi ac invito excidit. Imprudens feci, quod maxime nolebam. 2. Ignarus, ignorant . Imprudentes leg is vitulum immolarunt nautæ. IMPRŪDENTER, Par ignorance , imprudemment . Syn. Per imprudent i am, per ignorant i am, in scienter. )( Scienter, Prudenter. Cf. Temere . IMPRŪDENTĬA, æ, f. Ignorance . Syn. Inscitia, inscient i a. )( Scient i a, prudent i a. Usus : 1. Id non imprudent iæ, sed perfidiæ a ignandum. 2. Error, erreur , imprudence . Imprudent i a in purgationem confertur, cujus partes sunt inscitia, casus, nece itas. Emi i tel i imprudent i a. Cf. Error , Temere , Aberro . IMPŬBES, is, et ĕris, m. Qui n’a pas atteint l’âge de puberté . Syn. Adolescent ulus. IMPŬDENS, ent is, gen. com. Effronté , impudent . Syn. In verecund us. )( Pudens, Phras. 1. Homo est plane impudens, cet homme est sans pudeur . Homo est, qui audacter, impudenter dicat faciatque omnia; dudum os per fri cuit; pudorem dimisit; homo est præmortui jam pudor is; perfrictæ front is; ingenio inverecundo, incredibili import unit ate et audacia ins igniter impudens; qui verecund iæ fines omnes trans i lier it; os hominis insignemque impudent i am quis ignoret? Ore est duri imo ac plane ferreo; homo est, qui verecund i am dudum ab ecerit; pudorem exuerit; frontem perfricuerit; exhaust i pudor is homo est; homo est pudor is expers ac modest iæ; qui verecund iæ repagula refregerit omnia; qui omnem a se verecund i am removit, longi imeque projecit; qui pudorem omnem abstersit; qui pudorem omnem dedidicit, pro scrips it; qui verecund iæ septa finesque transilivit. 2. Impudens es in petendo, vous demandez avec impudence . Quæ, malum! ist a tua est in petendo confident i a? quam inverecundum animi ingenium? Nihil te pudet, non vereris, non erubescis, res tantas toties a me petere? Petit i ones tuæ omni rubore carent; or is impudent is es, atque avers i a pudore animi in petendo; tanta cum pet as, pudore nullo suffunderis. Usus : Qui verecund iæ fines semel transierit, eum naviter oportet e e impudentem.