OFFENDO

is, di, sum, ere, a. Heurter contre ; trouver ; faillir , pécher ; choquer , offenser . Syn. Offensionem affero, injuriam facio, of fens i on i sum; incurro in rem; pecco; lædo. Adv. Graviter, vehementer, paululum, tantulum. Phras. 1. Non volui illum graviter offendere, je n’ai pas voulu grave ment l’offenser . Nihil in illum paulo gravius cogitavi; commovere hominem leviter et calefacere volui, non acerbius lædere. Nolui hominem injuriosius lace ere, tract are; non volui hominem as per i us accipere. 2. Non parum offend i apud illum, je l’ai ble é grave ment . Non parvam in offensionem incurri apud hominem; non parvam of fens am subii; of fens i on i non mediocri fui; non parvam cecidi in offensionem; non levem offensionem mihi concitavit. Usus : 1. Neminem unquam non re, non verbo, non vultu denique offend i. Graviter mihi videris of fens us. Offend it aures insolent i a sermon is. 2. Incurro, se heurter , donner contre , commettre une faute . Quis tam lynceus, ut in tantis tenebris nihil offend at, nusquam in curr at? (Vulgo impingo), quel est le lynx à vue a ez perçante pour ne pas se heurter au milieu de si épai es ténèbres? In arrogant i am in curr it. 3. Pecco, delinquo, failler , pécher . In quo ipse offend is, ne alium reprehender is. 4. Invenio, rencontrer qqn ou qqche , trouver . Non offendes eumdem. Offendes vast at as urbes, lacer at am Italiam. 5. Lædo, ble er en heurtant , choquer , déplaire . Lapsus brachium offend it. Existimationem me am in dictum gravi ime offend it. Cf. Lædo .