INS IS TO

is, stĭti, stĭtum, sistere, n., nonnunquam a. S’arrêter . Syn. Cons is to. Adv. Importune. Usus : 1. Donec ad finem perveniat oratio, et insist at. Exercitus non referet pedem, sed insistet. Insistere singulis gradibus. 2. Urgeo, appuyer sur , insister . Curæ, rebus magnis, vestigiis majorum insistere. Munus suum, negotia, iter insistere, 3. Firmiter sto, se tenir fer me . Via lubric a, in qua insistere vix po is. INSĬTĬO, ōnis, f. Action de greffer . Syn. Consitio. INSĬTĪVUS, a, um, Greffé ; étranger , emprunté . Syn. In situs, non nativus. INSĬTUS, a, um, Donné par la nature , naturel , inné . Syn. Innatus, in gen it us, natural is, ingener at us; inhærens, inust us. )( A umptus, advent it i us. Usus : 1. Quod est penitus insitum in moribus. Quod in animo penitus insitum est, et infixum. Huic populo libertas est insita. Insitæ et cognatæ in animo not i ones. 2. Insert us, in corp oré , adopté . In Læliorum gentem subito in situs. Cf. Hæreo . INSŎCĬĀBĬLĬS, e, gen. com. Insociable . Usus : Homo omnibus insociabilis. INSŎLENS, ent is, omn. gen. Fier , super be , insolent ; qui n’a pas l’habitude de . Syn. Superb us, elatus, in sol it us, imperitus. Phras. 1. Homo est ex honor i bus admodum in so lens, ses dignités l’ont rendu fort arrogant . Honores ei multam verborum jactationem excutiunt; insolent i a dom in at us animos ei extulit; nemo hominem exsultantem honor i bus, sib i præfidentem, insultantem in omnes, in sol enter se efferentem, satis contineat, aut legum laqueis con string at. Quanta insolent i a hominis, quantum fastidium? Qui ejus animi, quis impetus, quæ ferocia, quæ int emperies? Non privati in san i am sed reg is insolent i am diceres; uni us animos ac spiritus vix urbs cap it, adeo jam diu per summam licentiam leges eludens magi strati bus insult at. Ferocem honores faciunt, quoque impunitiorem, eo effrenatiorem. Nimius animis omnes spernit; ingenio ferox, et amicis fret us, secund is rebus immodest us et in tole rabi lis tantam sib i arrogant i am, tantos spiritus sum it, ut ferendus non videatur. Incedit per ora vulgi magnifice, seseque cir cum spic it. Animos mirum quantum toll it ex perpetuis honorum in sign i bus; insolent i a est incredibili, insolent i a effertur tanta, neminem ut præ se hominem putet; non jam civiliter nimiis opibus ac continua tis magi strati bus utitur; eo insolent iæ progreditur, quam diuturna impunitate munivit, nullæ ut legum habenæ reprimere exsultantem po int; ut alacer lætusque per medium forum volitet; quanta hominem ex secund is rebus insolent i a cep it? Usus : 1. Honores insolentem te faciunt. 2. In sol it us, nouveau , extraordinaire . Nullum verbum in so lens ponere audebat. 3. Imperitus, in suet us, peu habile , ignorant . Harum rerum plane sum in so lens et ignarus. 4. Prodigus, prodigue dis sip at eur . In so lens in pecunia. 5. Molest us, immodéré . In re pervulgata multus sum et in so lens. INSŎLENTER, Fièrement , avec arrogance . Syn. Immoderate, arroganter, super be. Usus : Efferre se, gloriari in sol enter. INSŎLENTĬA, æ, f. Fierté , arrogance . Syn. Intolerant i a. Epith. Singular is. Usus : Illa tua singular is insolent i a, superb i a, contumacia. Tanta insolent i a, ut neminem liberum ducat. 2. Moveor loci insolent i a, la nouveauté du lieu me fait impre ion . Cf. Arrogant i a , Superb i a . INSŎLĬTUS, a, um, Inaccoutumé . Syn. In so lens, in suet us, nov us, in us it at us, mini me tritus, in expert us. Phras. In solito more, contre la coutume . Præter morem; non ex more; non ad exemplum aliorum; non ut mos erat; non ut mos fert. Usus : In sol it am lucem aspicere. In sol it a gloria mihi advenit. Cf. Novus . INSOMNĬUM, ii, n. Songe . Syn. Somnium. Usus : Hæc metuo, ne insomnia sint. INSPECTĬO, ōnis, f. Examen . Nos nuntiationem solum habemus, consules etiam inspectionem.