ABSOLVO

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 5
is, solvi, sŏlūtum, ere, a. Finir , terminer , acquitter ; absoudre . Syn. Perficio, conficio, perago, trans i go, finem impono, ad exitum perduco: item : libero. Adv. Aperte, bene, copiose, honeste, honesti ime, perfecte, plane. Phras. 1. Opus nondum absolvisti, vous n’avez pas encore fini l’ouvrage que vous aviez commencé . Præclare in cho at is tuis summa, extrema manus nondum acce it. Consilia tua et instituta nondum ad exitum adduct a sunt; pervenerunt; exitum nondum habent; attigere; long i us adhuc absunt ab exitu. Nondum confectum, exactum opus est. Nondum ad calcem operis decursum, perventum est. 2. Res brevi absolvetur, ce sera bientôt fait . Res in exitu est; in extrema operis parte ac conclusione est; a perfect i one operis non longe, non multum abest; propediem met am at tin get; exitum habebit; ad exitum provehetur; ad fastigium perducetur. Operis molitioni brevi tempore summa manus admovebitur, adjicietur, imponetur. Jam calcem operis video; line as admoveri sentio. In eo sum, ut operi colophonem add am, coronidem, fastigium imponam. 3. Absolvamus negotium, finis sons cette affaire . Negotio tandem modum finemque faciamus, statuamus, constituamus. Extrema tandem rei persequamur. Finem inveniat tandem suum laboriosi operis institutum; supremam manum exspectet. 4. Bellum nondum absolutum est, la guerre n’est pas encore term inée . Bellum hoc affectum est, (prope confectum) nondum confectum est; magna ex parte profligatum, nondum sublatum est. Nondum bello defunct i sum us. Nondum ad exitum bell i ventum est. Belli reliquiæ adhuc persequendæ sunt. Belli extrema sunt delenda. 5. Annus absolvetur brevi, l’année touche à son terme . Annus in exitu est. Annus præcipitat. Cf. Perficio , Finis . Usus : 1. Perficio, finir . Opus, pensum absolvo. 2. Libero, solvo. Fidem absolvere, solvere, liber are, dégager sa foi . 3. Judicio vinco. Injuriarum, affect at i regni suspicione multis, ac non dubiis judicum sent ent i is absolutus est, être absous . 4. Abire cupientem dimitto. Absolve me tandem, ne me ultra morare, lai e-moi partir , ne me retarde pas plus long temps . 5. Contineo, contenir , comprendre . Honest as omnis quatuor part i bus absolvitur. 6. (In rebus Sacris, a peccatis, et Ecclesiæ pœnis absolvere), absoudre des péchés et des peines ecclésiastiques . Exsolvere criminum vinculis. Constrictos scelerum vinculis animos pot estate div in it us collata relax are. Expiare nox is, culpa confitentes reos. Admi a superior is vitæ crimina pro tribunal i sacro donare, Ecclesiæ communion i restituere, faire rentrer dans la communion des fidèles . Pacem Ecclesiastic am reddere; Ecclesiæ reconciliare. ABSŎLŪTĒ, adv. Parfaitement , complètement . Usus : Perfecte atque absolute beatus. ABSŎLŪTĬO, ōnis, f. Perfection , plénitude . Syn. Perfectio. Epith. Perfecta, constans. Usus : 1. Ad hujus absolutionem operis multa desunt, bien des qualités manquent à cet ouvrage pour qu’il so it parfait . 2. In judicio. Acquittement. Ego mea or at i one absolutionem tibi confeci, mon discours vous a valu un acquittement . Cf. Absolvo . ABSŎLŪTUS, a, um, part. v. absolvo, Accompli , absous d’une accusation . Syn. Perfect us, per act us: liber judicio, dimi us. Adv. Perfecte, plane. Phras. Absolutus est a judicibus, les juges l’ont absous . Judicio liber at us, absolutus, erutus; supplicio exempt us est. Judicum sent ent i is insons, expers culpæ judicatus, pronuntiatus, dec lar at us est. Judicio evasit, elapsus est. Senatorum urn a, sententia absolutionem consecutus, adept us est. Sententia de homine lat a est ea, quæ insontem, neque culpæ affinem, nullo constrictum, adstrictum, con tamin a tum, aspersum scelere declaravit. Usus : 1. Culpa, crimine absolutus, absous d’une faute , d’un crime . 2. Orator omnibus numeris absolutus, orateur parfait sous to us les rapports . ABSŎNUS, a, um, Discordant . Syn. Di on us, male cons on us, non consonans, repugnans, male conveniens, discors, discrepans. Usus : 1. Vox absona, voce absonus. 2. Transl. Absoni for tun is motus; dicta fidei absona; absoni mores et in cond it i, mœurs déréglées et qui ne répondent pas à la condition . Cf. Inconveniens . ABSORBĔO, es, bui vel sorpsi, sorptum, ere, a. Avaler ent ièrement ; ruiner . Syn. Sorbeo, haurio, exhaurio, devoro, rapio, absumo, abligurio. Usus : Vide, ne te aut consuetudinis, aut gloriæ quidam æstus abs or be at, prenez garde que la force de l’habitude ou l’ivre e de la gloire ne vous perde . Quæ charybdis tam vorax, quæ tot res tam cito absorbere potui et? Quel est ce gouffre si profond qui en si peu de temps a pu absorber tant de riche es? Cf. Haurio , Abligurio . ABSQUĔ, cum ablat. Sans . Syn. Sine. Usus : Absque eo e et, recte mihi vidi em, n’était cette seule chose, sans cette malheureuse cir con stance, com me je serais heureux de tout point . Absque te foret, ali a for tuna uterer, sans toi, je serais plus heureux . ABSTĒMĬUS, a, um, Qui s’abstient de vin . Usus : Vini abstemius, abstinens. Mulieres Romæ ætatem abstemiæ egerunt. Prandium abstemium. Cf. Bibo . ABSTERGĔO, es, tersi, tersum, ere, a. E uyer . Syn. Tergo, deter go, pur go, deleo, Adv. Plane. Usus : 1. Frontem abstergere; frontem linteo effingere, 2. Transl. Sedo, tempero, fugo, enlever , faire disparaître . Epistola tua mihi metum omnem et luctum abstersit. Senectutis molest i as, fastidia, ægritudinem bland a amicorum consuetudine abstergito. ABSTERRĔO, ēs, ui, ĭtum, ēre, a. Éloigner par la crainte . Syn. Terreo, deterreo arceo, prohibeo; terrorem incutio. Phras. Non absterrebis me a consilio, vous ne me détournerez pas de mes de eins . Minæ tuæ neutiquam a cœpto consilio me depellent, avocabunt. Minis tuis nihil move or. Ad terrorem istum facile invictus ero. Terror iste minarum tuarum animum nequaquam franget, debilitabit. Usus : Absterrere a se supplicem. Cf. Terreo , Prohibeo . ABSTĬNENS, tis, part. v. abstineo, Qui s’abstient de , sobre . Syn. Temperans, sobrius, moder at us, parcus, suo content us, continens, modest us. Adv. Mirifice. Usus : Non manus duntaxat, sed et oculos abstinentes habet, il commande non seulement à ses mains, mais à ses yeux . Cf. Sobrius , Jejunus . ABSTĬNENTĬA, æ, f. Modération , abstinence . Syn. Modest i a, continent i a, parcus victus, modicus cibus, sobrietas. Differ. Per abstinent i am cohibemus nos ab alien is, per continent i am a vol up tat i bus. Epith. Admirabilis, incredibilis, provincial is, summa, parca, san a, longa, sancta, dura. Usus : 1. Nulla re Prætorfacilius Provincialium benevolent i am colligit, quam abstinent i a et continent i a, simplicité et désintére ement . 2. Vini, ciborumque abstinent i a febris mitigatur, calmer la fièvre par la diète . Cf. Abstineo , Diæta , Sobrius . ABSTĪNĔO, ēs, ui, tentum, ere, n. et a. S’abstenir de. Syn. Prohibeo, tempero, contineo. Adv. Facile, vix. Phras. 1. Abstinuit ab injuria, il évita toute injustice . Ab injuria et maleficio temperavit, se prohibuit. A cædib us et injuriis parcendum sib i dux it. Iram tenuit; manus ab injuria abstinuit. Iram in pot estate habu it, animumque a vindictæ dulcedine abduxit. 2. a. Abstinet multo cibo, il se prive beaucoup de nourriture . Multi cibi non est. Cibo utitur tenui. De cibi, potion is que mensura multum quotidie detrahit, minuit. Frug a liter ac parce vivit. Minime edax est. Arcte contenteque, sobrie, con tin enter; severe mini me que molliter ac delicate vivit. In cibi potion is que modo egregie sib i imperat, moderatur. Abdicat a se lautitias omnes; privat se multis suavitatibus cœnarum. Tenui imo victu content us est. Cibi, potion is que in eo est intra naturale desiderium us us. Continent i am in victu mirabilem tenet. Non modo delicias, sed et nece aria vitæ valetudinisque foment a mir a frugal it ate restring it, fin it, definit. In victu summam moderationem adhibet. Cibi potusque ratio parci ima ill i est, et a sumptuosis cœnarum apparat i bus remoti ima. Cum in omni vita, tum in curando maxime corpore summa moder at i one utitur. Cf. Sobrius , Diæta . Usus : 1. n. A vitio se aut alios coercere, éloigner les autres du vice ou se l’inter dire à soi-même . De maledict is, a culpa; mentem a scelere; manus ab alien is pecuniis; sermonem de re abstinere. 2. a. Arcere, prohibere, tenir éloigné , écarté . Ægrum cibo; populum ab hæreditate abstinere. Vim et bellum a finibus; vim ab inimico et manus; ignem ab ædib us abstinere. 3. Pugna, bello, publico, urbe, mar i abstinere, éviter la mer . 4. Sermonem abstinere de civium discord i is, ne pas parler de désordres civils .
Readham'da tam maddeyi gor →