Bidde

The Middle English Dictionary · 1922 · p. 1
, Bydde , Bid , v. to pray, beg, VIII a 233; to bid, I 265, VI 160, VIII a 210, XI b 79, XII a 48, XIV d 3, XVI 118, XVII 418, .; Bad(de) , pa. t. sg. bade, XII a 46, XV i 16, XVI 201, XVII 309, .; bad to , bade, XII b 87; Bed , prayed to, III 46 (OKt. bed ); Bad , pl. II 88, 137; Bede , pp. XII a 42 (prayed), 101 (commanded). [OE. biddan ; the confusion with bēodan began in OE.] See Bede.
Readham'da tam maddeyi gor →