CORRECTOR

ōris, m. Censeur , réformat eur . Syn. Censor, emendator. Usus : Corrector et emendator civitatis. CORRĒPO, is, psi, ere, n. Se gli er , s’introduire . Syn. Irrepo. CORRĬGĬA, æ, f. Courroie ( de soulier ). Syn. Lorus seu cingulus e corio fact us. Pedis offensio et corrigiæ abruptio erit cavenda. CORRĬGO, is, rex i, rectum, ere, a. Corriger . Syn. Emendo, correctionem adhibeo, aliquem ab errore aver to, compenso. )( Depravo. Adv. Ambitiose orationem. Phras. 1. Spero fore, ut se corrigat, j’espère qu’il se corrigera . Ut se flectat, et majores suos respiciat, ut sanetur; ut ne exemplum in perniciem civitatis manet; ut frug i evadat; ut virtute culpam corrigat, nova gloria flag it i i memoriam aboleat; ut se restituat; se ad frugem corrigat; ad frugem animum applicet; ut in viam rede at; ab errore revocetur; objurgando melior fiat; ut correctionem subeat, suscipiat, admittat; ut correctorem patiatur; monitor i bus et qui errant i viam monstrent, obtemperet, dicto audiens sit, morem ger at. 2. Vix jam corrigi potest, il est presque incorrigible . Nullum pene correction i locum relinquit, reliquum facit; nullum prope melioris frug is spem facit; vix est, ut ad sanitatem flectatur; conclamatum videtur de ejus emend at i one; in san a bile pene malum est; is ut ad meliorem se frugem recipiat, sperari vix potest; deploranda in perpetuum videtur ejus emendatio; vix super est medic inæ locus; respuit jam inveterata vis mali, quasi des per at a salute, medic in am; frustra jam in emend and is ejus moribus opera ponitur; altius jam animo insedit vitium, quam ut evelli ulla ratione po it. Cf. Melius . 3. Correxit orationem, il a corrigé son discours . Ad ineptos locos not am apposuit; orationem limavit; multis lituris delimavit, perpolivit; mend a non pauca lituris sustulit; demendo, mutando, inter pol an do multis loc is sensum restituit. Usus : Aliquem, mores aliorum, orationem, mend a corrigere. Errorem pœnitendo correxit. Corrigere se et reprehend ere Cf. Melius . CORRĬPĬO, is, ripui, reptum, ere, a. Prendre , saisir ; blâmer , réprimander . Syn. Com pre hen do, reprehendo. Adv. Acerrime, occulte, severe. Usus : 1. Hominem corripi et suspend i ju it. Dolore, amentia, ira corripi; morbo subito corripi. 2. Reprehendo, arguo, incuso, accuso, accuser , dénoncer . Clamor i bus maxim is aliquem corripere. Cf. Reprehendo , Objurgo , Impetus . CORRŌBŎRO, as, avi, atum, are, a. Fortifier , con solider . Syn. Firmo, confirmo, roboro, sancio. )( Infirmo, frango. Usus : Spem alicujus lenitate; factionem indulgent i a cor rob or are. Cum se vox tua corroborarit. Cor rob or at a jam vetustate audacia. Ætas cor rob or at a, rerum cognition i apt a. Cf. Firmus , Confirmo . CORRŌDO, is, rōsi, rōsum, ere, a. Ronger . Syn. Rodo. Usus : Mures scuta cor rose rant. CORRŎGO, as, avi, atum, are, a. Prier , demander . Syn. Rogo, peto, precibus quæro. Usus : 1. Nece arios suos corrogat, ut sib i adsint. 2. Congrego, ama er en demandant . Vestiment a, vasa, milites corrogare. Cf. Colligo . CORRŪGO, as, atum, are, a. Rider , pli er . Usus : Frontem corrugare. Caper are, contra here, adducere frontem. Cf. Ruga .