INFLECTO

is, flex i, flexum, ere, a. Courber ; fléchir , désarmer . Adv. Leviter, oblique. Usus : Jus civile non gratia inflectitur, non potent i a perfringitur. Ne injuria animi tui magnitudinem inflect at. Inflexa, moll is et tenera oratio. INFLEXĬO, ōnis, f. Action de plier , courbure . Syn. Flexio. Epith. Fortis ac virilis. Usus : Inflexio laterum. INFLĪGO, is, flix i, flictum, ere, a. Causer , infliger . Syn. Infero. Usus : Mortiferam plagam rei publicæ infligere. Id tibi dedecus, turpitudinem sempiternam infliget. Cf. Impingo .