OBLECTOR
Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 33
aris, at us sum, ari, d. S’amuser , se divertir . Syn. Delector, ducor, capi or. Adv. Commode. Usus : Ludis oblectamur et ducimur. Cf. Delector . OBLĬGĀTĬO, ōnis, f. Obligation , engagement . Syn. Auctoramentum. Epith. Gravis et difficilis. Usus : Difficilior est animi ac sententiæ, quam pecuniæ obligatio. (Est mea obligatio, Vulg. ), c’est mon devoir . Est id officii mei; meæ hæ sunt partes. (Obligationem script am accepi, habeo, Vulg. ), j’ai une obligation écrite . Fiduciam accepi; fiduciam teneo. Obligationem de se dare, s’engager . Nomina facere. OBLĬGĀTUS, a, um, Obligé , qui a des obligations . Syn. Obstrictus, devinctus. Phras. Magnopere tibi obligatus sum, je vous suis bien obligé . Tantum tibi debeo, quantum persolvere difficile est; incredibilem tibi amorem quemdam et omnia in te summa ac singular i a studia debeo. Vix, aut ne vix quidem solvendo sum, tanta sunt tua in me officia ac merit a. Verbis non patitur res satisfier i, adeo me in perpetuum devinxisti. Maximis me benefic i is obstrictum tenes. Mancipio et nexu tuum me fecisti. Multis me benefic i is ac pignoribus velut auctoratum habes. Agere mecum potes tanquam ex syngraph a, ita me tibi divinctum tenes. Maximis me beneficiorum vinculis obstrinxisti. Cf. Obnoxius , Beneficium , Officium . Usus : Tenere aliquem benefic i is obligatum. OBLĬGO, as, avi, atum, are, a. Lier , attacher ; engager , obliger . Syn. Obstringo, in perpetuum obligo, devincio, adstringo, religo, alligo. Adv. In perpetuum, nusquam, valde. Phras. 1. Magnopere me tibi obligabis, vous m’obligerez singulièrement , vous me rendrez service . Magnam a me inibis gratiam; hoc ego in summi benefic i i loco ponam, numerabo; me tibi in perpetuum devincies, obstringes. Cf. Obligatus . 2. Obligo me, je m’oblige , je m’engage . Omni me exsecratione devincio; fidem me am do, interpono; obligo fidem me am et obstringo. 3. Obligatur ex promi o, legibus, ses pro me es , les lois l’obligent . Tenetur promi o, legibus; legum, prom is so rum vinculis obstringitur. Usus : Obligare aliquem militiæ sacramento, paction i bus. Sibi aliquem beneficio obligare. Domum alicujus religione, populum scelere obligare. Legum et judiciorum pœnis obligatur. Obligare vuln us, bander une plaie . OBLĬGŪRĬO, is, ire, n. Di iper , manger , dévorer . Syn. Ligurio, devoro. Usus : For tunas suas obligurire; pat rim on i a pro fun dere. Cf. Consumo . OBLĬMĀTUS, a, um, Couvert de limon . Syn. Limo pinguis. Usus : Nilus oblimatos agros relinquit, le Nil lai e les terres couvertes de limon (engrai ées) . OBLĬNO, is, lēvi, lĭtum, nere, a. Enduire , oindre , frotter de ; souiller . Usus : Vita hominis libidine oblita. Unguent is, cœno oblitus. Eloquent i a Asiæ moribus oblita, l’éloquence altérée par les mœurs de l’Asie . OBLĪQUĒ, Oblique ment , de travers . )( Recte. Usus : Recte, oblique ferri. OBLĪQUUS, a, um, Oblique, qui est ou qui va de travers, de côté . Syn. Trans versus. Usus : Motu corp or is obliquo. In obliqua et trans vers a hostium later a invectus. OBLĬTESCO, is, lĭtŭi, escere, n. Se cacher . Syn. Delitesco. Usus : Stellæ a nostro aspectu interdum oblitescunt. OBLĪTĔRO, as, avi, atum, are, a. Effacer . Usus : Benefic i i memoriam obliterare. Cf. Obliviscor , Oblivio . OBLĪVĬO, ōnis, f. Action d’oublier, oubli . Syn. Memoriæ lapsus. Epith. Exigua, perpetua, sempiterna, voluntaria. Phras. 1. Clades ea jam in oblivionem venit, on a déjà perdu le souvenir de ce désastre . Clades ea jam oblivion i data est; obliterata in animo est; memoria inter cid it; in oblivionem venit; ejecta ex animo memoria ejus clad is est; recens dolor proximæ clad is trans i it; clad is ejus memoria ce it; clades e memoria exce it, animo excidit, ex animo deleta est; clades ea jam ex memoria deposit a est; e memoria dilapsa, elapsa est; in oblivionem adduct a est; clades ea jam animo efflux it; excidit memoria ejus clad is; clades ea oblivione contrita, obruta, tecta est; clad is ejus acerbitatem oblivio jam delevit. 2. Tot summorum virorum nomina in oblivione sunt, les noms de tant d’hommes illustres sont tombés dans l’oubli . Tot summorum virorum memoria ce it; abiit vetustate memoria; nomen vetustate abolevit, memoria abolevit; tot viri summi in oblivione jacent. 3. Lætiores in dies nuntii oblivionem tandem inducunt tot malorum, les nouvelles de jour en jour plus heureuses nous font oublier tant de maux . Lætiores nuntii expellunt memoriam tot malorum; oblivionem afferunt tot malorum; tristes superiorum temporum imagines ex memoria detergunt, evellunt; obliterant in animo superiorum temporum clades; animum a conspectu tot malorum avertunt; tot malorum memoriam ex animo delent. Usus : Omnem memoriam injuriarum sempiterna oblivione delere, obruere, exstinguere, conterere. Tuas laudes nulla unquam obscurabit oblivio. Erunt semper, qui tuas laudes ab oblivione et silentio hominum vindicent. Cf. Obliviscor , Memoria imbecilla. OBLĪVĬŌSUS, a, um, Oublieux, qui oublie aisément . Syn. Immemor. )( Memoria. OBLĪVISCOR, ĕris, blītus sum, visci, d. Oublier, ne pas se souvenir . Syn. Mihi excidit, ex animo meo excidit, effluit; oblivionem cap it, ex memoria depono; alicujus rei memoriam depono, oblivione perpetua deleo; a liquid e memoria elabitur, dilabitur; rei memoria ex animo disced it. Phras. 1. Nunquam tui obliviscar, je ne vous oublierai jamais . Ita mihi imago tam car i capitis insedit, ut excidere, effluere ex animo nunquam po it; memoria tua nulla temp or is long in quit ate abibit; nulla ætas tui memoriam ex animo obliterabit meo. Cf. Memor , Oblivio . 2. Obliviscere tandem cal am it a tum tuarum, oubliez enfin vos malheurs . Casus tuos tandem ex animo tuo, mente tua, memoria tua dele, evelle; omitte temporum tuorum memoriam; depone et abjice cal am it a tum tuarum memoriam; malorum tuorum tristes imagines voluntaria oblivione depone, contere; dele at tandem, auferat cal am it at is sensum sempiterna oblivio. Usus : Depone memoriam dolor is tui et injurias vel injuriarum obliviscere. OBLONGŪS, a, um, Long , allongé . Usus : Figura oblong a. OBLŎQUOR, ĕris, lŏcūtus sum, loqui, d. Parler contre qqn , inter rom pre , contredire . Syn. Obstrepo. Phras. Totus ei senatus oblocutus est, tout le sénat l’inter romp it pour le contredire . Reclamatum a to to senatu, nec sine convitio; fremitus universi senatus obortus est; obstrepebat senatus uni versus carpebatque sent ent i am. Usus : Tu me appelles licet, et inter pel les, et obloquaris.
Readham'da tam maddeyi gor →