Seggen

A Concise Dictionary of Middle English from A.D. 1150 to 1580 · 1889 · p. 22
v. to say, S, S2, S3, P; segen , S; sægen , S; seigen , S; siggen , S, S2; sygge , S2, S3; sayn , S2, C; zigge , S2; seien , S; seie , S3, C; sei , P; sæin , S; seyen , S; seyn , S2, C2; seȝen , S; seiȝ , S2; zay , S2; sehð , pr. s. , S; seiþ , S2; seyþ , S2; zayþ , S2; seistow , sayest thou, C3; seien , pr. pl. , S2; sæde , pt. s. , S; sade , S; sede , S, S2; sæide , S; sayde , C2; seyde , C2; seide , S2, C; seidestow , saidst thou, S2; sugge , 2 pr. s. subj. , S; ȝe-sed , pp. , S; i-said , S; i-segd , S; i-seid , S; ised , S, S2; seyd , C2; yzed , S2; iset , S; iseit , S (3 b. 14); seyne , gerund. , C2.—AS. secgan , pt. sǽde , pp. gesǽd .
Readham'da tam maddeyi gor →