CONVINCO

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 16
is, vīci, victum, ere, a. Convaincre . Syn. Arguo, coarguo, redarguo, cogo, revinco. Usus : Flag it i i aliquem testibus, test i mon i is manifest is, indiciis convincere. Convict us, fractus deprehensusque disce it. Etsi causa tua non manifest is simis indiciis teneretur, mores tamen et vita te convince rent. Convincam facile et elinguem faciam, redd am; tua te confe i one induisti et jugulasti, vos propres aveux vous ont convaincu et perdu . Cf. Arguo , Revinco . CONVĪTĬĀTOR, ōris, m. Celui qui injurie . Syn. Maledicus. Usus : Huic con vitiator i ego de mea vita respondeam? CONVĪTĬUM, ii, n. Injure . Syn. Male dictum, probrum, contumelia, crimen, opprobrium, maledictio. Epith. Ferreum, grande, grave, justi imum honesti imumque, magnum, turpe, maximum, quotidianum, tacitum. Phras. 1. Convitium facere, injurier . Probra ingerere; contumeliis agitare animos; maledict a in aliquem conferre, conjicere; maledict is opprimere, lace ere, appetere, vexare; contumeliis operire, opprimere; verb is violare, lace ere; maledict is figere, obruere; probrum objicere, object are; maledict a in aliquem congerere; omnibus probris one rare; verb is obterere res cum laude gest as; null is parcere verborum contumeliis; labem magistratui imponere; maledictorum not is inurere; probrum inferre; probris vexare. Cf. Male dictum , Probrum , Contumelia . 2. Convitium pat i, souffrir les injures . Convitio jactari; convitiis urger i; convitium sustinere; contumeliam accipere, pat i; convitio verberari. Usus : Consectari aliquem convitiis. Convitio a liquid flag it are. Urgeor omnium vestrum convitio. Respondebo hominis furiosi convitio. Cf. Dedecus , Ignominia . CONVĪVA, æ, m. Convive . Syn. Socius ad epulas, convict or. Epith. Cons i liar i i, consilii alicujus, hilar i et bene accept i, singuli. Usus : Collect am exigere a conviva. Convivas bene hilariterque accipere. CONVĪVĀLIS, e, gen. com. Relatif au rep as , de table . Usus : Convivalia ludionum oblectamenta addict a epulis. CONVĪVĀTOR, ōris, m. Celui qui donne un rep as . Syn. Qui convivium facit, par at. CONVĪVĬUM, ii, n. Repas . Syn. Epulæ, accubatio epularis amicorum. Epith. Delicatum, flagitiosi imum, gladiatorium, gratum, jucundum et gratum, maximum, mirificum, moderatum et honestum, præclarum, publicum, pudicum et sobrium, tempest i vum, turpe. Convivia honest a, impura, intempestiva, moder at a, modica, muliebria, nocturn a. Phras. 1. Convivium splendidum, fest in magnifique . Convivium opipare adornatum, omnibus rebus instructum et paratum; ornatum magnifice et splendide; epulum regia magnificent i a dignum, lautum, exquisitum; mensa exquisiti imis dapibus exstructa. 2. Convivium apparare, préparer un banquet . Parare, ornare, instruere; epulum dare; mens am exquisiti imis dapibus exstruere; convivio aliquem accipere; convivium magnifice, splendide, apparati ime adorn are. 3. Convivio ade e, a ister à un fest in . Convivium inire, celeb rare, con celeb rare; convivio accipi; ad convivium adhiberi; accubare in convivio; in convivio e e; convivio intere e; in convivio accumbere. Usus : Celebratur omnium sermone lætitiaque convivium. Agitare convivia, donner un fest in ou y prendre part . Condicere, intell. ad convivium, s’inviter à dîner chez qqn ou accepter une invitation . Convivium ad multam noctem vario sermone producere. CONVĪVOR, aris, at us sum, ari, d. Donner ou prendre un rep as . Syn. Convivium ago, agito, epulum do. Usus : Quotidie in publico convivatur. Cf. Convivium . CONVŎCĀTĬO, ōnis, f. Appel , convocation . Syn. Convent us, congregatio. Usus : Nulla ad defend end am rem public am populi convocatio. CONVŎCO, as, avi, atum, are, a. Convoquer . Syn. Voco, concieo, advoco, congrego. Adv. Aliquando, omnino, serius, fuse. Phras. Populum convocavit, il convoqua le peuple . Concionem advocavit; con cilium in dixit; con cilium pleb is habu it; ad concionem vocavit plebem; conventum fecit, egit, celeb rav it; concivit multitudinem, juvenum manum collegit, comp a rav it; agmen coegit; cœtus hominum sociavit; multitudinem coegit, congregavit. Cf. Colligo . Usus : Convo care et con greg are di ipatos. In domos consulum senatum convo care, cœtum indicere. Concientur miraculo novæ rei homines, servitia edicto concitantur, arce untur. CONVŎLO, as, avi, atum, are, n. Accourir , voler ensemble . Syn. Concurro. Adv. Statim. Usus : Con volant tot a ex Italia nuntii. Vexillo elato ocius con vol a bunt. Cf. Concurro .
Readham'da tam maddeyi gor →