SUPPAR

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 44
ăris, omn. gen. A peu près semblable . Syn. Fere par vel æqualis. Usus : Huic cæteri suppares. Cf. Æqualis . SUPPĔDĬTĀTĬO, ōnis, f. Abondance , riche provision . Syn. Affluent i a, sub min ist ratio. Usus : Suppeditatio bonorum nullo malorum interventu. SUPPĔDĬTO, as, avi, atum, are, a. et n. 1. a. Donner en abondance , fournir , procurer . Syn. Subministro. Adv. Aperte, copiose, large. Usus : 1. Supped it a bit nob is de thesauris suis. Alicui rerum omnium quas natura desiderat, abundant i am et copiam supped it are. Terra fruges fert et, ut mater, cibos supped it at. Is locus mir am varietatem et ubertatem dicendi supped it at. 2. n. Suppeto, non desum, super sum, præsto sum, être en abondance , a bonder , affluer . Si ei vita supped it a vis set, grand i a moliebatur, s’il eut vécu a ez long temps . In hoc campo or at or i omnis apparatus dicendi supped it at. Cf. Do , Largior , Suggero . SUPPĒTĬÆ, ārum, f. pl. Secours , a istance , aide . Syn. Auxilium, subsidium, præsidium. Usus : Labor anti exercitui suppetias mittere. Suppetias ire, proficisci, occurrere, venire, ferre. Cf. Auxilium . SUPPĔTO, is, īvi vel ĭi, ītum, ere, n. Se trouver sous la main , être à la disposition de , être présent . Syn. Supped i to, sum, super sum, adsum, præsto sum. Usus : Verba mihi non suppetunt. Mihi præter voluntatem ad remunerandum nihil suppetit. Si vita suppetet. Cf. Habeo .
Readham'da tam maddeyi gor →