FLAMMA
Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 23
æ, f. Flamme . Syn. Mobilior et splendent i or pars ignis. Epith. Fœdi ima, pern i cio sis sima, pestifera, nefaria, recens, tanta, inveterata, tremula, vehemens. Flammæ innumerabiles. Usus : Transl. Sulpitius in eadem invidiæ flamm a, mal veil lance . Cf. Ignis . FLAMMĔUS, a, um, De flam me . Usus : Stellæ natura flam meæ. FLĀMMŬLA, æ, f. Petite flam me . Usus : Duæ e lucern a flammulæ visæ sunt. FLĀTŬS, ūs, m. Souffle . Syn. Spiritus, flamen. Epith. Prosper. Usus : Eo vela do, unde aliquis flatus ostenditur. Cum prospero flatu fortunæ utimur. FLĀVĔO, es, ere, n. Être jaune . Syn. Auri colorem refero, fulgeo. FLĀVUS, a, um, Jaune . Syn. Color fulvo clarior et albior. Usus : Flavi capilli, cheveux blonds . FLĒBĬLĬS, e, gen. com. Déplorable , regrettable . Usus : O flebilem speciem et miser am. FLĒBĬLĬTER, En pleurant , triste ment . Syn. Mise rabi liter. Usus : Flebiliter lamentatur. Cf. Lacrimæ .
Readham'da tam maddeyi gor →