APTUS

a, um, Propre à , apte à . Syn. Accommodatus, appositus, conveniens, congruens, habilis, idoneus, consent ane us. )( Ineptus, solutus. Adv. Bene, comm uniter, maxime, mirabiliter, vehementer, mediocriter, omnino. Phras. Natura apt us ad omnia, homme naturellement propre à tout . Dederat hoc natura, quidquid aggrederetur, ut egregie conficeret. Natus ad omnia videbatur. Ingenium acceperat a natura ad omnes res appositum, atque accommodatum. Eo erat, eo utebatur ingenio quidvis ut exequi, præstare satis commode po et. Præcipuo quod am naturæ munere apt us erat, accommodatus ad omnia. Habebat hoc a natura, ut quamcunque ad rem se con ferret, quamcumque rem cape eret, ea perfungeretur optime, ex ea cum laude discederet. Nemo erat illo com modi or ad res quaslibet. Factus a natura videbatur ad res omnes. In omni re, in omni judicio elegant is sim us est. Nihil agit non commode, non apte, non eleganter, laute, venuste, lepide, egregie. Lepores, elegant i am, venustatem habet in omni re. Quidquid agit, cum lepore agit, cum elegant i a, sic ut gratiam ab omnibus ineat, ut aptior, accomodatior videatur e e nemo. Idoneus videbatur, et probe affect us ad fungendum mun us suum; satis dexter: negotiis gerendis habilis; negotiorum haud quaquam rud is. Ingenio erat commodo et versatili, dignusque, cujus opera ad res quaslibet adhiberetur. Egregio ad res gerendas judicio per pol it us erat. Ad sustinendam cum dignitate quamlibet in republic a person am omnem habebat aciem. Cf. Accommodatus . Usus : 1. Ad dicendum nat us, apt us, orateur . Calceus habilis et apt us ad pedem. Homo non apt is sim us ad jocandum. Aptum et consent a neum tempori et personæ. 2. Cohærens, consent i ens, enchaîné , lié . Partes oration is omnes inter se aptæ, et connexæ. Facilius est, apt a di olvere, quam di ipata connect ere. Multa dixit, parum apt a inter se et cohærentia. Cf. Accommodatus . ĂPUD, Auprès cum acc us. Syn. Prope, juxta, non procul. Usus : 1. Prope, près de . Apud Corfinium, apud Romam castra posuit. 2. Cum, chez . Apud matrem erat Apud Pompeium cœnav it. Apud me insidias sib i dixit e e fact as. 3. Coram, en présence de , devant . Apud pontificem, apud populum dixit. 4. Cum citantur auctores etc., ut apud poet am, ut apud Terentium est, ains i que nous le voyons dans Térence . Apud majores hoc erat in more positum. Apud priscos quæsitum est. Dicitur quoque: non sum apud me, je ne me po ède pas ; je ne suis pas maître de moi . ĂQUA, æ, f. Eau . Syn. Unda. Epith. Alba, alumna, belle fluens, calid a, dulcis, gelid a, intercus, jug is, nigra, pluvia, profluens et uber, summa, turbid a et cadaver i bus in quin at a, uberior, marina, perennis, pulchra. Usus : Aqua frigore concrescit. Aquam deducere in vill am. Aquam ducere per fundum. Aqua ill i hæret, il ne sait que dire , il est dans l’embarras . Aqua et igni interdicere, inter dire l’eau et le feu ( bannir , exiler ). Aquarum flux i ones, duct us, divortia. Aquæ perennes. Aqua imbribus aucta. Aquæ eo anno in gentes fuere, il y eut cette année-là de grandes in on dat ions . Aquam frigid am suffundere, refroidir , opérer un refroidi ement ( Fig. ) Ăqua benedict a, ( Vulg. ) Eau bénite . Syn. Aqua lustral is, consecrata. Phras. Aqua lustral i frontem tingere, faire le signe de la croix avec de l’eau bénite . Corpus aqua consecrata as per gere; labeculas animæ aquæ lustral is aspers i one abstergere. Aqua consecrata se lustrare. Ăqua intercus, tis, f. Hydropisie . Syn. Hydrops. Usus : Medic amentum dare ad aquam intercutem. ĂQUÆDUCTŬS, ūs, m. Conduit d’eau , aqueduc . Usus : De aquæductu probe fecisti. ĂQUĀRĬUS, a, um, Relatif à l’eau . Usus : Provincia tibi obtigit aquaria, vous avez obtenu l’intendance des eaux . ĂQUĀRĬUS, ii, m. Porteur d’eau . Epith. Humidus. Usus : Cum aquariis mihi pugnandum fuit (scil. curator i bus), je dus me disputer avec les inspecteurs des eaux . ĂQUĀTĬLIS, e, gen. com. Aquatique . Syn. In aquis vivens, agens, degens, aquarum incolæ. Usus : Bestiæ terrenæ, aqua tiles, volatiles. ĂQUĀTĬO, ōnis, f. Action de s’approvisionner d’eau . Usus : Hac a quat i one carere non po unt. Milites a quat i on is causa long i us progre i. ĂQUĀTOR, ōris, m. Qui va à la provision d’eau . Usus : Aqua to res nostri ab hostibus pre i. ĂQUĬLA, æ, f. Aigle , oiseau . Epith. Argentea, ac omnibus perniciosa, ac funest a. Usus : 1. Nulla avis aquila vehement i us vol at. 2. Signum mil it are, aigle , enseigne . Aquilam inferre in medios hostes. Inter prædam decem aquilæ relatæ. ĂQUĬLĪNUS, a, um, D’aigle . * Usus : Homo milvinis, aut aquilinis unguibus. ĂQUĬLO, ōnis, m. Aquilon , vent du nord . Syn. Ventus ex Sep ten tri one, vel Septemtrionibus spirans; Sep ten trio; vent us Septentrional is; vent us Austro obversus; item : Pars ea mundi, quæ ad Septentriones spectat. Usus : Domus Aquilon i obversa; Aquilon is frigori obnoxia. ĂQUĬLŌNĀRIS, e, gen. com. Du nord , septentrional . Usus : Regio Aquilon aris. ĂQUĬLUS, a, um, Brun , foncé , noirâtre . * Syn. Fuscus et subniger. Usus : Homo colore aquilo, corpore aquilus. ĂQUOR, aris, aquatus sum, ari, d. S’approvisionner d’eau . Usus : Oppidan i sine periculo aquari non poterant. ĂQUŌSUS, a, um, Aqueux , humide , pluvieux . * Usus : Campus aquosus, plaine marécageuse . ĂQUŬLA, æ, f. Filet d’eau . Syn. Aqua exigua. ĀRA, æ, f. Autel . Syn. Altare. Epith. Illustris, infima, princeps, vet us. Usus : Aram dedicare; con sec rare. Ad aram confugere. Pro aris et focis certare (pro religion i bus). Aram tenere. ĂRĀTĬO, ōnis, f. Labour , labour age ; pl. terres labour ables . Syn. Agricultura, agri cultio; arvum. Epith. Desertæ, glandiferæ et fructuosæ, paternæ, relictæ totæ, vacuæ. Usus : Per bellum multæ arationes, fructuosæ alioquin, desertæ jacent. Vastatæ sunt arationes, et agri vectigales. ĂRĀTOR, ōris, m. Labour eur . Epith. Experienti imus ac diligent is sim us fortis et experiens, invitus, nobilis, inimicus, labor ios is sim us, loc up let is sim us, magnus et gnavus, miser, optimus, summus, remoti imus a foro. Usus : Ex aratore or a to rem fier i. Ager ille habu it aratores ducentos. Cf. Rustic us . ĂRĀTRUM, i, n. Charrue . Usus : Aratro terram per string ere. Circumducere aratrum. Boum vires ad extra hend a aratra. ARBĬTER, ri, m. Arbitre , juge , témoin . Syn. Disceptator lit is; præses, testis. Epith. Honorarius, remotus. Usus : 1. Ad discept and as res me as te arbitrum adopto, statuo. Ad judicandas con trovers i as me as cuperem te arbitrum mihi dari; te arbitrum postulo, capio, sumo; te arbitro mearum rerum utor. 2. Testis, spectateur , témoin . A liquid agere arbitris remotis. ARBĬTRĀTŬS, ūs, Arbitrage , sentence ; avis . Syn. Sententia, opinio, judicium. Usus : 1. Meo arbitratu potius quam tuo agam. 2. Libitum, desiderium, volonté , bon plaisir . Illius arbitratu de pace agam. 3. Potestas, autorité . In arbitratum, ditionem alter i us se dare, dedere. Cf. Arbitrium , Sententia . ARBĬTRĬUM, ii, n. Volonté , bon plaisir . Syn. Arb it ratus, voluntas, libido. Epith. Honorarium. Usus : 1. Ad alter i us nutum et arbitrium fingere se totum et accommodare. Omnia sua ad alter i us arbitrium conferre. Num id faciendum sit, tuum esto arbitrium. 2. Judicium arbitrii, sententia, sentence . Minos sever a facit arbitria apud inferos. Arbitrium ad senatum rejicio; judicem senatum capio, je prends le sénat pour juge . ARBĬTROR, aris, at us sum, ari, d. Penser , juger . Syn. Judico, censeo, statuo, autumo, existimo, puto. Adv. Imp rud enter, omnino, mag is, nece ario, nimirum, similiter, prorsus non, recte, similiter, usque eo. Usus : 1. Patris est, arbitrari de filii rebus, un père doit surveiller les actes de son fils . 2. Æstimo, estimer . Arbitrari facultates alter i us; mores hominis, et fact a arbitrari. Cf. Judico , Existimo , Puto .