PUGNO

as, avi, atum, are, n. Combattre , lutter ; n’être pas d’accord . Syn. Dimico, certo, depugno, congredior; contrarius sum. Adv. Acriter, aperti ime, cominus in acie, contra; magnopere, mirabiliter, mirifice, periculose, simulate, vehementer, vere. Phras. Pugnatum est acerrime, on combat tit avec acharne ment . Tumultuoso et minaci pugnæ genere exercitus host is, cui potius in aciem descend ere visum, quam inclusus de tectis mœnibusque decertaret; manus consertæ cominus cum hoste, signa collata, tandem ad universæ rei dimicationem ventum est; pugnam cape ivere duces, suisque ipsi corp or i bus miscuere cert am in a; jam ad manus, ad gladios, ubi Mars est at roc is sim us, ventum; aliquoties æquo campo coll at is que sign is certatum; infest is semper cuspid i bus, infest is animis concur sum; anceps prœlium multos utrinque et forti imum denique absumpsit. Ubi ferro decernere visum, coorti omnes in pugnam, equestri in prim is prœlio contend ere; peditum ibi acies ingenti vi conflixit, desi derat is hostium quinque facile millibus, quos cruenta ex pugna sustulit. Pro curs at i ones primum leviaque cert am in a vario eventu inita; acie deinde decernere visum, sed incl in ante in neutram partem victoria, cruenta pugna denique depugnatum est. Tumultuario prœlio ac procursu mag is militum, quam ex para to aut ju u imperatorum atrox dimicatio fuit; hostes denique ingenti cæde pro strati sunt. Cf. Pugna , Prœlium , Certamen , Certo . Usus : 1. Pacem accipere malui, quam pugnare. Hæc inter se Stoici cum Peripatetic is pugnant. 2. Curo, contendo, tâcher d’atteindre un but , s’efforcer d’arriver à , d’obtenir que ... Illud pugna et enitere. Hoc non magnopere pug no. 3. Oppugno, repugno, contrarius sum, se contredire . In or at i one tecum pugnas.