ABRUMPO
Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 5
is, rūpi, ruptum, ere, a. Détacher violemment. Syn. Rumpo, avello, abscindo; item : libero. Adv. Ex. Phras. Abrumpo sermonem, inter rom pre un discours . Sermonem, deliberationem incidit. Colloquium casus diremit. Segregemus sermonem, sermon is reliquum præcidere præstat, et am put are. Usus : 1. Abrumpere vincula, cornua ex acie. 2. Abrumpere se ab homine, latrocinio, se détacher de . 3. Abrumpere rem in cho at am, otium, cons ilium, inter rom pre . 4. Venas sib i, vitam, lucem invisam des per at i one sib i abrumpere, s’ouvrir les veines , mettre fin à ses jours . 5. Transl. Ad animi affect, renoncer à . Spem, metum, medios amores, di imulationem, fas omne, patient i am abrumpere. ABRUPTĬO, ŏnis, f. Rupture. Usus : Abruptio corrigiæ. Illa, quam scribis abruptio non placet.
Readham'da tam maddeyi gor →