SAGAX

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 41
ācis, omn. gen. Qui a l’esprit pénétrant , sagace , habile . Syn. Callid us, acutus, prudens. Usus : Sagax ad per spic i end a pericula. Sagaces canes quod acute sentiant, chiens à l’odor at subtil . Homo, animal providum, sagax, multiplex. Mens acris et sagax. Cf. Ingeniosus , Acies , Perspicax . SĂGĪNA, æ, f. Action d’engrai er , nourriture , aliments . Syn. Cibus, off a ad saginandum apt a. Usus : Plebem non auctoritate, sed sagina sib i conciliat, il se concilie la multitude, non par l’autorité, mais par l’attrait des bons morceaux (plutôt par de bons rep as que par de bonnes raisons) . SĂGĪNO, as, avi, atum, are, a. Engrai er . Usus : Sanguine saginatur. SĂGITTA, æ, f. Flèche . Syn. Jaculum quod manu aut balista jacitur. Usus : Sagittas emittere. Ingentem vim sagitta rum in fun dere ratibus. Ictus sagitta. SĂGITTĀRĬUS, ĭi, m. Archer . Syn. Barbari sagittarii. SĂGŬLUM, i, n. Petit manteau militaire . SĂGUM, i, n. Manteau militaire . Syn. Vestis militar is index bell i, ut toga pac is. Usus : Saga sumere; ad saga ire, quod fiebat tumult us causa, revêtir le manteau de guerre , c. à d. , prendre les armes, s’armer en guerre (c’est ce que faisaient, en signe de guerre, to us les Romains, même ceux qui ne part a i ent pas, excepté les consul a ires) .
Readham'da tam maddeyi gor →