FURCA

æ, f. Fourche . Usus : Hunc sub furca vinctum inter verbera et cruciatus videre potestis? Furcam ferens, condamné à la peine de la fourche . FURCĬFER, ĕri, m. Pendard , coquin . Syn. Scelestus. Usus : Id tu furcifer tibi sumes? FŬRENS, ent is, omn. gen. Égaré , hors de soi , furieux . Syn. Furibund us, maximo furore in flamm at us, concitus, in san us, vesanus, effrenatus, præceps, mente motus, violent us, qui ment is compos non est; cui mens e sede sua et stat i one demota est; præcipite amentia homo, qui de pot estate, de mente, de consilio exiit. Usus : Furentis et violent i impetus. Furens audacia, scelus anhelans. Furentem et exultantem comprimere. Cf. In san us , Mente motus. FŬRENTER, En furieux . Syn. Furiose. Usus : Fur enter irasci. FŬRĬA, æ, Furie ; en gén. fléau , peste . Epith. Teterrima, a iduæ domesticæque. Usus : Illa furia et pest is patriæ, ce fléau de la patrie . Furiæ speculatrices, et vindices facinorum. Furiæ agitant et insectantur impios, non ardent i bus tædis, sed angore conscient iæ, et fraud is cruciatu. Cf. Conscient i a mala . FŬRĬĀLIS, e, gen. com. Furieux , forcené , atroce . Syn. Furens. Usus : Furialis ill a vox, cette voix de furie . FŬRĬBUNDUS, a, um, Furieux , furibond . Syn. Mens alicujus furibund a. Crudeles et furibundos impetus latron is retardavit. Cf. Furiosus . FŬRĬŌSĒ, Comme un furieux . Syn. Fur enter. FŬRĬŌSUS, a, um, Furieux , en furie . Syn. Furens, furibund us, vesanus, mente inc it at us. Phras. Homo furiosus, homme violent, furieux . Furore captus, repent i no ictus furore; amens a git anti bus furiis; cui furor is nescio quid objectum; qui furiis agitatur, perterretur, vexatur, torquetur, rapitur, præceps fertur, incitatur. Usus : Furiosa vis cupid it at is quo te rapuit? Mulier non jam morbo, sed scelere furiosa. Fervidum, petulans, furiosum dictum. Cf. In san us , Furens , Furo . FŬRO, is, ere, n. Être hors de soi, fou, en délire ; être en colère, en fureur . Syn. Insanio, bacchor, furore in flamm or; abstrahor a sensu ment is; a me ipso discedo. Adv. Acerrime. Phras. 1. Quid ita fur is? Pourquoi ces fureurs? Quæ te tanta pravitas ment is tenet, quis furor? Homo amenti ime, et in omnibus consiliis præceps, et devie, quæ tibi res, quæ causa istam rabiem, nec enim audaciam appellare velim, accend it? Quis te furor, quæ ment is ad omnia cæcit as exagitat? Quo in flamm a to is to furore præceps raper is! Quo effrenatus ac prope amens furore ruis? Cujus feræ rabies occupavit animum tuum? Nullumne furor i et effrenatæ violent iæ modum impones? 2. En! ut fur it, voyez, com me il est en colère . En! ut, velut lymph at us, aut Bacchi sacris commot us, ardent i bus oculis rabiem ostendat! ut inc it at a et vecorde mente, ut in us it at a rabie in omnes invadat pro miscue! ut a git anti bus furiis velut lymph at us et at to nit us, ira in rabiem vers a, rabie accensus, fanatico furore percitus, in rabiem efferatus omnia conturbat! En! ut acriter exardescit! ut furore ardet et scelere! ut eum agitant fur iæ, neque consist ere usquam patiuntur! En! ut nefario furore instinct us, rapide omnia appetat, nec ruere demens, nec furere desinat! En! ut in rabiem furoremque con versus, nec jam ment is potens discurrat improbus! Cf. Furiosus , Furor . Usus : Qui valetudinis vitio furunt, melancholic i dicuntur. Luctu furere et dolore injuriæ. 1. FŬROR, ōris, m. Fureur , colère , rage ; folie . Syn. Insania, rabies.)(San it as. Epith. Comes sceleris et audaciæ, con scelerat us, consular is, credibilis, divinus, effrenatus, exultans, incredibilis, in flamm at us, in fractus, lib i dinos us, magnus, maximus, mir us, nefarius, not is sim us, perniciosus, præceps, similis, summus, tantus, tot us, tri bun it i us, vet us, vinolent us. Phras. Quia litem per did it, furere cœpit, pour avoir perdu son procès, il est devenu fou . Quia causa cecidit, ad in san i am, dementi am, amentiam, furorem redact us est; mente captus est; mentem amisit; mens eum defecit, destituit; incidit in insaniæ morbum, in furorem prolapsus est; a mente, a seipso disce it; de pot estate ment is exiit. Cf. Furens . Usus : Furorem e e aiunt ment is ad omnia cæcitatem. Furore occæcar i. Furor hominem invadit. Furorem improborum comprimere, sedare, mitigare, apaiser la colère des méchants . Furor cons edit, remisit, detonuit, consenuit, sa fureur est calmée . 2. FŪROR, aris, furatus sum, ari, d. Voler , dérober . Syn. Furtum facio, compilo, expilo, surripio, aver to, inter ver to, bon is alien is manus affero, alien a in rem me am converto, clam eripio. Phras. 1. Nisi attender is, fur abitur, si vous n’y faites attention, il vous volera . Nisi attent us ad rem eris, furtum faciet; pecuniam avertet; domum comp i lab it; prædam faciet; quidlibet, nunc hoc, nunc illud subducet; furti se ads trin get; furti se all i gab it; viscatis manibus quidquid obvium fuerit, leget; manus ærario afferet; a rebus tuis manum haud abstinebit; qui manus steriles ad te attulerit, gravidas for as report a bit; pecuniam fraude subtrahet. 2. Ex illo libro multa furatus est, il a emprunté à ce livre bien des choses . Ab eo auctore multa furatus est, ex illo libro multa sumps it; quos non ille rivos ex aliorum flu minibus, ex illo fonte in suum agellum deduxit, dux it, derivavit? Hos ille in genii part us in suam rem convert it. Usus : Furatur a liquid, aut clam eripit, emi e se dicit. Si ego tuum ante legi em, furatum me abs te e e diceres.