CALLUM

i, n. Cal , durillon . Syn. Cutis usu densior. Usus : Transl. Diuturna consuetudo, diutinus dolor callum jam obduxit stomacho meo; malorum us us mihi sensum ademit; occalluit animus malorum usu, endurcir . CĀLŌNES, um, m. pl. Valets d’armée . Syn. Militum ministri. CĂLOR, ōris, m. Chaleur . Syn. Ardor, æstus. )( Frigus. Epith. Æquabilis, corporeus, maximus, nimius, salutaris et vital is, similis sui. Phras. 1. Ecquid in iter te das caloribus summis? Pourquoi vous mettre en route par une pareille chaleur? ecquid hoc ardore; hoc æstu flagranti imo; ist a caloris intemperie; ist is cœli ardoribus; æstuante tantis caloribus ære, sol is radiis torrendum te præbes? ecquid hac ann i parte flagrant is sima, hoc ann i sidere itineri te commit tis? 2. Calores sunt maxim i, la température est très-chaude . Caloris nunc vis est maxima; calores habemus nunc maximos, æstus sunt immodici; æstivi cœli ardores nunc sunt maxim i. Vapore sol is omnia nunc torrentur, et accenduntur; fervore sol is exæstuat ann i temp us calidi imum; sol nunc omnia inc end it; cœlum nunc fervet, æstuat, ut cur a maxime. Menses nunc incidunt ardore sol is flagrant is simi. Æstivi calores, æstat is ardores nunc sunt intent is simi. Æstuosum imprimis cœlum est; ab æstu fervet; æstus intemperie flagrat; immodicis caloribus torretur pars ann i hæc fervent is sima. 3. Calor crescit, la chaleur augmente . Intend it se cal or, in graves cit, increscit, in vales cit. Æstivi sider is calores graviore æstu exardescunt, effervescunt, in vales cunt. 4. Calor remittit, la chaleur diminue . Frangit se cal or, mitescit; temp us ann i gravi imum defervescit; deflagrant tandem æstivi calores; temperantur, sedantur, leniuntur, mitigantur. Incl in at a jam æstas nimios sol is ardores defend it; caloris in com mod a pro puls at; langues cit jam flagrant is cœli ardor, et sensim defervescit. Usus : Frigora et calorum molest iæ viro ferenda sunt. Acquiesco in horto, dum se cal or frangat. CĂLUMNĬA, æ, f. Calomnie , accusation injuste . Syn. Obtrectatio, male dictum, in just a criminatio, vexatio. Epith. Acerrima, nim is callid a, frigid a, jejuna, impudens, major, prætext a, calumniæ var iæ. Phras. Calumniam strinxit in innocentem, calomnier un innocent . Integer rim i hominis laudem calumniis obterere satagebat; criminari non destitit innocentem; infamiam innocent i afferre; infamia innocentem as per gere voluit; calumnias in innocentem instruxit; calumniis opprimere innocentem; calumniis appetere satagebat. Cf. Detraho , Male dictum . Usus : Frigid am jejunamque calumniam adversus me adhibuit. Totus est in instruendis calumniis. Calumniam æquo animo fert. Coercenda est calumnia, et contund end a. Cf. Convitium , Famam lædo, Maledicus. CĂLUMNĬĀTOR, ōris, m. Calomniateur . Syn. Qui falsum crimen objicit; malitiosus interpres. Epith. Egens improbus. Usus : Bono viro improbum calumniatorem apposuit. CĂLUMNĬOR, aris, at us sum, ari, d. Calomnier . Syn. Calumniam adhibeo, vexo. Usus : Is aperte ludificari, et calumniari cœpit. Cf. Calumnia , Detraho . CALVĂTĬCA, æ, f. Coiffure de femme . Syn. Tegmen capitis muliebre. Usus : Clodius cal vatic am capiti suo accomodavit. CALVĬTĬUM, ii, n. Calvitie , manque de cheveux . Usus : Calvitio mœror non levatur.