DISJUNGO

is, junxi, junctum, ere, a. Séparer ; désunir . Syn. Separo, abalieno, distraho; di idium, di ensionem, abalienationem, disjunctionem facio. )( Conjungo. Adv. Longe, longi ime, maxime a cupid it ate, procul. Usus : Hominem amicum a me, a mea familiar it ate, amicitia disjunxisti. Disjungere jumenta. Ab or at or i a me disjungo. Cf. Alieno , Dirimo , Amicitia .