PAUPER

ĕris, omn. gen. Pauvre . Syn. Inops, egens, parvis copiis ac facultatibus prædit us, cui parva est res familiar is, qui in pauper tate est. Phras. Pauper rimus est, il est très pauvre . Summa egestate est, tenuis simis, ac fere null is opibus est; nihil habet præter miser am animam. Summa conflictatur inopia; omnia eum deficiunt; summa premitur inopia; circumvent us est inopia; rerum omnium inopia labor at; in maxim is rei domesticæ difficult at i bus versatur; ab omnibus rebus inops; a fortunæ bon is imparatus; in summis rei familiar is an gust i is versatur; inopia conficitur; nihil illo spoliatius, nihil egentius; grav i inopia vexatur; in mendicitate est. Cf. Paupertas , Egeo . Usus : Hic non modo non copiosus et dives, etiam inops et pauper est cens end us. PAUPERCŬLUS, a, um, * Pauvre , néce iteux . Syn. Pauper, tenuis. PAUPĔRĬES, ēi, f. * La pauvreté . Syn. Paupertas.