AUGUR

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 10
ŭris, m. Augure , prédisant l’avenir par le chant des oiseaux . Syn. Interpres auguriorum; peritus cælestium prodigiorum. Epith. Bonus, optimus, perfect us, public us, summus, verecund us, antiqui imus, interpres Jovis optimi maxim i. Usus : Romulus ipse magnus augur fuit. Augurum ars, disciplina, jus, prædicta. AUGŬRĀLIS, e, gen. com. Augural , relatif aux augures . Usus : Vir augularis, libri augulares. AUGŬRĀTĬO, ōnis, f. Action de prendre les augures . Syn. Auspicium, divinatio. Usus : Quæ tandem auguratio ex pa er i bus? item : Augur at us, us, dignité et fonction d’augure . AUGŬRĬUM, ii, n. Science des augures , divination par le chant ou le vol des oiseaux . Syn. Auspicium, auctoritas rei bene gerendæ. Epith. Addubitatum, contrarium, non tam art if i cio sum, quam superstitiosum, extremum, sinistrum, veri imum. Usus : Augurium in arce agebant augures. Certo salutis augurio. Cf. Divinatio . AUGŬRĬUS, a, um, Augural . Syn. Augural is. Usus : Jus augurium. AUGŬROR, aris, at us sum, ari, d. Prédire d’après les augures ; prédire , annoncer . Syn. Augurium ago, auspicium ago, divi no, a us pic or, elicio ex mentibus divinis responsa. Adv. Fideliter, pulcherime, recte, vere. Usus : Quantum ego animo augur or et conjectura, non despero. Bellum augur or, je prévois une guerre . Cf. Divino , Prædico , Vates . AUGUSTĒ, Selon le rite , religieuse ment . Syn. Pie, sancte, feliciter. Usus : Auguste, sancte venerari Deos, aliquem con sec rare.
Readham'da tam maddeyi gor →