BULLA
Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 12
æ, f. Bulle ; petite boule d’or, d’argent ou d’autre métal que port a i ent au cou les jeunes patriciens jusqu’à l’âge de 17 ans . Bulla in toga prætext a erat ornamentum pueritiæ, in cord is figuram formatum. Epith. Aureæ, multæ et graves. Usus : 1. Prætext a toga sine bulla. 2. In valvis clavus. Verres bull as aureas a valvis abstulit. (Bulla Pontific i a. Vulg. ) Litteræ Pontific iæ. BUSTŬĀRĬUS, a, um, Glad i at eur qui combat autour du bûcher . Usus : Si mihi cum illo bustuario glad i a tore certandum fui et. BŪSTUM, i, n. Bûcher . Syn. Locus, ubi corpus hominis defunct i concrematum est; monumentum, sepulcrum. Usus : 1. Bustum violare. 2. Transl. Homo impi us, bustum legum omnium, bustum rei publicæ, homme impie , destruct eur des lois , tombeau de la république . IMG:3086736428286348267_deco.jpg: IMG:3086736428286348267_dropcap-c-1.jpg: CĂBALLUS, i, m. Cheval . * Syn. Equus. CĂCHINNĀTĬO, ōnis, f. Rire fou . Syn. Risus solutior. Usus : Si ridere conce um, vituperatur cachinnatio. CĂCHINNOR, aris, at us sum, ari, d. Rire aux éclats . Syn. Solutius rideo, cachinnum tollo. Cf. Rideo . CĂCHINNUS, i, m. Rire bruyant , fou rire . Syn. Cachinnatio. Usus : Cachinnum sustulit; ad cachinnos commovit omnes. Cf. Risus . CĂCŬLA, æ, m. Valet d’armée , goujat . * Syn. Calo. CĂCŪMEN, ĭnis, n. Sommet , cime . * Syn. Vertex cujuscumque rei. Usus : Cacumina arborum, montium. CĂDĀVER, ĕris, n. Cadavre . Syn. Corpus exanime. Epith. Incruentum, in for me, semiustulatum. Usus : Ab hoc ejecto cadavere quidquam opis mihi spondeam? CĂDĀVĔRŌSUS, a, um, Cadavéreux . * Usus : Cadaverosa facies. CĂDIT, impers. Il arrive . Syn. Evenit, accidit. Usus : Belle cecidit. CĂDO, is, cĕcĭdi, cāsum, ere, n. Tomber . Syn. Concido, decido, labor, delabor, corruo. Adv. Cadere aliter rem, alte, apte comprehensionem, apte verb a, apti ime, belle, concinnius, com modius, decore in pedes, for titer, for tui to, graviter, jam pridem consilia, jucunde clausulas, jucunde orationem, levius, male, melius, melius verb a in syllabas long i ores, numerose et quadrate, omnino, optime in pedem, pariter, cum republic a, per commode, per opportune, præclare in rem public am, teterrime, quid venuste. Phras. 1. Vulneribus exhaust us cecidit, il tomba criblé de ble ures . Ad terram defluxit; vulneribus ad terram dat us est; de equo lapsus; præceps ad terram dat us; miserabili casu, fœda pro laps i one præcipitatus est; ictu ad casum dat us, ad terram delatus, detract us procubuit. 2. Fallente vestigio cecidit, ayant fait un faux pas, il tomba . In terram defluxit, procubuit, prolapsus, pro stratus est 3. Cadebat animo, il se lai ait abattre . Animo concidit, defecit animo; frangebatur animo; animus hominem reliquit; relanguit animus; animo se demisit admodum. Cf. Concido . 4. Cadere in pristina peccata, retomber dans ses anciennes fautes . Relabi, revolvi in mores pristinos et vitia; in eundem scopulum offendere, impingere; in idem vitiorum cœnum implicari; iisdem sordibus involvi; in eodem luto adhærescere. Usus : 1. Evenio, arriver . Belle, opportune, commode, for tui to cecidit. Verebar, quorsum illud casurum e et. 2. Convenio, tomber . Cadit in eum suspicio, le soupçon tom be sur lui . Hoc in virum bonum non cad it; in virum sapientem dolor non cad it. 3. Venio, se présenter , s’offrir à ; tomber ( au pouvoir de ). Cadit sub aspectum, cel a est visible . In deliberationem, in potestatem, sub imperium et ditionem alicujus. 4. Desino, remit to, ce er , s’apaiser . Ira, vent i cadunt. Arma de manibus cadunt. 5. Pereo, tomber en désuétude , périr . Legum auctoritas, civitatis fides cecidit. 6. Mori, tomber dans un combat , périr . Duo millia cecidere. 7. Vinci judicio, échouer , succomber en justice . Causa cadere. ( Vulg. Litem perdere.) Cf. Causa . 8. Se lai er abattre , cadere animo, vel animis. CĀDŪCĔĀTOR, ōris, m. Héraut , parlement a ire . Syn. Legatus pac is causa. CĀDŪCĔUM, i, n. Caducée . Syn. Mercurii virga et sceptrum. CĀDŪCUS, a, um, Enclin à tomber ; faible , caduc , péri able . Syn. Facile cadens, brevis, fugax, fragilis, mobilis, mortal is, in cert us. )( Erectus, firm us, immortal is. Usus : 1. Omnia ali a falsa, incerta, caduca, mobilia, sola virtus est alt is simis defixa radicibus. Corpus fragile, et caducum. Magna imperia mortal i a sunt et caduca. 2. Bona caduca; hæreditas caduca, héritage caduc ( qui revient au fisc et non à l’héritier présomptif ). CĂDUS, i, m. Vai eau pour conserver le vin ; tonneau , baril . * Usus : Vinum de meliore cado. CÆCĬTAS, ātis, f. Cécité , privation de la vue . Syn. Privatio sens us oculorum. Epith. Horribilis, miser a, odiosa. Usus : 1. An tibi luminis cæcit as plus obest, an libidinis? 2. Transl. In furore animi, cæcitate et amentia. CÆCO, as, avi, atum, are, a. Priver de la vue , aveugler , éblouir . Syn. Excæco, cæcum facio, efficio, red do; oculis privo; oculis orbo. Usus : Voluptate cæcantur hominum animi. Vitiis et cupid it at i bus cæcat us a doles cens. Cf. Excæco . CÆCUS, a, um, Aveugle . Syn. Captus oculis. Phras. 1. Lumina amisit; aspectum amisit; orbatus lumine; lumine ca us; caligat ad omnia; cæcut it; exstincto oculorum lumine in tenebris contabescit; caret acie oculorum; usu oculorum destitutus est. Transl. Cæcus est furore et cupid it ate, la fureur et la pa ion l’aveuglent . Cæca cupid it ate rapitur; cæcus furore, et scelere fertur; cæcus et amens furore est. Cæcitate animi rapitur incredibili; furor homini lumen animi exstinxit; eripuit cons ilium animo præceps amentia, furor. Exercet miserum in sol it a caligo ment is, et animi luminibus magnopere officit. Usus : 1. Catuli cæci nascuntur. 2. Temerarius, aveugle , ( téméraire ). Cæca cupid it ate rap i. For tuna cæca cæcos efficit, quos complectitur. 3. Obscurus, abditus, dubius, obscur , impénétrable , mystérieux . Nox cæca. Res cæcæ et ab aspect us judicio remotæ. Cur hoc ita obscurum est, et cæcum? CÆCŪTĬO, is, ire, n. Voir trouble . Usus : Utrum oculi mihi cæcutiunt. Cf. Cæcus . CÆDES, is, f. Action de tuer , carnage . Syn. Occisio. Epith. Clara et recens, crude lis sima omnium, cruenta, miser a crude lis que, nefaria, nocturn a, propinqua, quotidian a. Phras. 1. Cædes multorum fact a est, on fit un grand carnage . Multum sanguinis haustum est; omnia hostium cæde strata erant. Cædes ibi omnia obtinuit. Magna clades accept a est; fœdat us multorum cæde locus; cædib us hausti mortalium plurimi; multum sanguinis in promiscua omnium generum cæde fuit. Solitudinem facere in urbe videbantur. Edita, per pet rata multorum hominum cædes. 2. Hic a cæde ce atum est, alors ce a le carnage . Is finis sanguinis fuit; hic cædes const it it, conquievit. Usus : Res ad cædem spectare videtur, nous sommes menacés d’un ma acre . Cædem senatui moliuntur, quærunt cives improbi. Cædem facient, perpetrabunt, edent atrocem. Cædem quidem repriment ali i; at ill i tanto acerbius instaurabunt, redintegrabunt, renovabunt. Cf. Mors , Occido , Prœlium . CÆDO, is, cĕcīdi, cæsum, ere, a. Battre , frapper ; ma acrer . Syn. Verbero, percutio, occido, trucido, in terf i cio. Phras. 1. Servum diri ime cecidit, il batt it cruellement son esclave . Multavit, accepit pe ime; verberibus dirum in modum affecit, laceravit, excruciavit. Cf. Verbero . 2. Hostem cædere, tailler l’ennemi en pièces . Hostem fundere, profligere; arm is opprimere; hostium copias cædere; ferro pro stern ere; fundere prælio; arm is sternere, delere. Cf. Cædes . Usus : Aliquem loris, vel virgis cædere. Silvam, armenta, magnum numerum hostium cædere. CÆLĀTOR, ōris, m. Graveur , ciseleur . Usus : Artifices omnes, cælatores, et vascular ios convocat. CÆLEBS, ĭbis, m, Célibataire . Syn. Expers conjugii, qui uxorem, quæ maritum non habet. Usus : Mulier cælebs. Cælibes e e, cælibem vitam vivere prohibentur. CÆLO, as, avi, atum, are, a. Ciseler , graver . Usus : Cælare a liquid argento vel in argento, ciseler sur l’argent . CÆMENTĪTĬUS, a, um, Bâti en moellons . Syn. Quod cæmento constructum est. Usus : Cæment it i is parietibus exstructæ altitudines. CÆMENTUM, i, n. Moellon . Syn. Lapides rudes et fracti, quibus ædificia consurgunt. Usus : Materiam, cæmentum, calcem convex it. CÆRŬLĔUS, a, um, Bleu , de couleur azurée . Usus : Oculos cæruleos e e Neptuni. CÆSĂRĬES, ei, f. Chevelure . Syn. Coma, quæ cædi solet. Usus : Vide, cæsaries quam decet! CÆSIM, Par incises , d’une manière coupée . Syn. Incisim. Usus : Membratim primo, dein cæsim diximus. CÆSĬUS, a, um, Gris-vert . Syn. Cærule us, glaucus; qualis color est oculis felium. Usus : Cæsiis oculis Minerva, Minerve aux yeux pers . CÆSTŬS, ūs, m. Ceste , gantelet pour le pugil at . Syn. Clava ex corio et plumbo. Usus : Pugiles cæstibus contusi ne in gem is cunt quidem. CÆTĔRA, orum, n. pl. Rectius cetera, le reste , les autres choses ; du reste . Syn. Reliqua, ali a, aliud, reliquum, itemque cætera, et quæ sequuntur; et ali a hujus generis, hujusmodi; et si qua similia. Usus : Avarus, cætera doctus vir. Ut illud Sciponis: Agat asellum et cætera, com me le mot de Scipion: Conduis ton âne, etc. CÆTĔRŎQUIN, Au surplus , du reste , d’ailleurs . Syn. Alioquin. Usus : Non poet a solum, verum etiam cæteroquin doctus et sapiens. CÆTĔRUM, Du reste , d’ailleurs . Usus : Cæterum is mihi locus non displicet. CĂLĂMISTER, ri, m. Fer à friser . Syn. Acus, qua calefacta capilli intorquentur. Usus : 1. Remove gemmarum ornatum, nec calami str i quidem adhibeantur. Frons calami str i not at a vestigiis. 2. Transl. Ornatus accersitus oration is. Orationem calami str is inurere, colifichets , faux ornements de style . CĂLĂMISTRĀTUS, a, um, Frisé . Usus : Calami strata coma, puella. CĂLĂMĬTAS, ātis, f. Malheur , calamité . Syn. Miseria, ærumna, adversa, vel in com mod a for tuna, res in com mod a, offensio. )( Prosper it as. Epith. Civil is, communis, di i mil is, fatal is quædam, honest is sima, improv is a, incredibilis et singular is, indign is sima, in just is sima, inveterata, magna, major, maxima, nece aria in re aliqua, nova, par, præsens, privata, public a, summa, tanta, tot a, impendens. Phras. 1. Calamitatem afferre, causer , apporter des malheurs . Inimici tui calamitatem tibi non exiguam machinantur; maxima calami tate te afficient; calamitatem afferent, import a bunt. Inimici tui, ni caver is, plagam facient, injicient, infligent luculent am. Inimica factio calami tate te affliget maxima. Vulnus tibi imponet, inuret, infliget luculentum; pestem afferet cert is sim am et import a bit. Machinantur, nescio quam in caput tuum pestem inimici tui; ad calamitatem maxim am te tuosque depellent. Imminet rebus tuis ac for tun is ab inimicorum fraud i bus et insidiis magna cal am it as; inimici tui in calamitatem gravis sim am te tuosque trahent; et jam nunc perniciem tibi comparant, et moliuntur. Cf. Affligo . 2. In calamitatem incidere, devenir malheureux , tomber dans la détre e . Res public a hoc anno maxim am calamitatem cep it, accepit, subiit, hausit. Cal am it as rei publicæ incidit, accidit maxima. Res public a in eam calamitatem venit, incidit; iis ærumnis premitur; cum iis difficult at i bus conflictatur, quæ ferri, tolerari vix po int. Res public a hoc anno plagam accepit luculent am; acerbo vulnere percu a est; vuln us accepit gravi imum. Cf. Miser , Affligo , For tuna mala, Adversus. 3. Calami tate liber are, délivrer des calamités . Cæsar nos non a calami tate modo, sed et metu cal am it at is defendet, pro hi be bit; calami tate nos, calamitatem levabit; nob is detrahet, efficiet, ut a nob is absit cal am it as: ærumnis nos ist is exsolvet; ist is nos periculis et ærumnis explicabit; ist is nos ærumnis expediet. Cf. Libero . Usus : In calami tate tabescere. Cal am it as lati us serpsit. CĂLĂMĬTŌSUS, a, um, Malheureux . Syn. Ærumnosus, miser, cal am it at i bus oppre us, affect us. Adv. Valde. Usus : Magis for tuna, quam culpa sua calami to sus. Fuga flag it ios a et calami tosa. Calami to sus ager cœlo et loco. Tempest as calami tosa, ouragan dévast at eur . Cf. Miser , Felix . CĂLĂMĬTŌSĒ, Mal he ure use ment . Usus : Calami tose potius, quam turpiter vivendum. CĂLĂMUS, i, m. Roseau à écrire . Syn. Frutex aquatic us ad scribendum apt us. Epith. Bonus. Usus : Calamo et at ramen to tempera to, charta etiam dentata res agetur.
Readham'da tam maddeyi gor →