VASTUS

Lexicon Latinum Seu Corpus Phraseologiae · 1878 · p. 45
a, um, Dépeuplé , désert . Syn. Desert us. Usus : 1. Ager propter sterilitatem in cultus, propter pestilent i am vast us et desert us. 2. Immani magnitudine prod i gie use ment grand ou gros , vaste , énor me . Bellua vast a et immanis; vastum mare transire. 3. In compos it us, insuavis, difficilis, durus, asper, inculte , gro ier , désagréable . Quidam corp or is motus vast i et agrestes. Vocalium concurs i ones vast am et hiantem efficiunt orationem, les concours de voyelles rempli ent le style d’in term in ables hiatus . VĀTES, is, m. et f. Devin , prophète ; devinere e , prophéte e . Syn. Fatidic us, divinus, divi no spiritu instinct us, spiritu divi no tact us vir. Epith. Verus, optimus. Usus : Utinam falsus sim vates! Vates, haruspices, fulguratores, inter pre tes ostentorum, augures, sortilegi, chaldæi, hariolatores, conject ores. VĀTĬCĬNĀTĬO, ōnis, f. Prédiction , prophétie , oracle . Syn. Oraculum, prædictio. Epith. Falsa, vera. Usus : Sortes quæ vatic in at i one funduntur. Auspicia, oracula, somnia, vatic in at i ones. Cf. Divinatio . VĀTĬCĬNOR, aris, at us sum, ari, d. Prédire l’avenir , prophétiser . Syn. Divino, futura præsentio. Adv. Impudenter. Usus : Vatic in antis in modum cecinit, excidium patriæ fatale prodens. Hæc ego conjectura prospiciens, vere vaticinari po um: magna nob is impendet malorum Ilias. Cf. Præsagio . VĔ, Ou . Usus : Bis, terve litter as miser at. VĒCORDĬA, æ, f. Folie , démence ; méchanceté ; sottise . Usus : Color exsanguis, fœdi oculi, prorsus in facie vultuque vecordia inerat, sur to us ses traits on lisa it une expre ion de fureur . VĒCORS, ordis, omn. gen. Insensé ; furieux ; sot . Usus : Vecors repente sine suo vultu, sine dolore, sine voce const it it. Istius vecordi imi mentem cur a metusque terrebant. Cf. Excors , Piger . VECTĪGAL, ālis, n. Impôt que l’on paie à l’État , contribution , tribut . Syn. Portorium. Epith. Certi imum, domesticum, grande, iniquum, grave, magnum, præclarum, prætorium, stipendiarium. Integra, magnific a populi, media, minor a, public a, ridicula, salva, trans marina, urban a. Phras. Vectigalibus præest, il est chargé de la perception des impôts . Illi maxime commi a, commend at a, demand at a est vectigalium cur a. Vectigalia præcipuo, summo quod am jure tract at, exercet. Unus præcipue vectigalium cur am ger it, sustinet; scripturæ præest; princeps public a no rum est. Usus : Vectigal grave provinciis imponere, irrogare, imposer, mettre un impôt. Vectigalia acer be exigere, exercere, exiger les impôts . Vectigal pendere, pens it are, payer un impôt . Vectigalibus gravis simis liber are, levare populos, décharger ou exempter d’un impôt . Vectigal conducere, redimere. Bello affliguntur, pervertuntur, conquiescunt nostra vectigalia. Cf. Tributum . VECTĪGĀLIS, e, gen. com. Relatif aux impôts . Syn. Stipendiarius, tributarius, qui tributum pendere, solvere, conferre debent, qui publice a liquid pendunt. Usus : Is provinciam vectigalem nob is et stipendiariam fecit. Græcos nob is vectigales habemus. Non sunt immunes hi agri sed vectigales, soum is aux impôts . Cf. Obnoxius . VECTĬO, ōnis, f. Action de traîner, de transporter .
Readham'da tam maddeyi gor →