ERROR

ōris, m. Erreur , faute . Syn. Peccatum, erratum, erratio, lapsio, prolapsio, falsa opinio; culpa, flagitium. Epith. Communis, diuturnus, human us, long us, magnus, maximus, mediocris, obscurus, perniciosus, similis, summus, tantus, turpis; magni, maxim i, multi, privati, turbulent i, varii. Phras. 1. In errorem conjicere aliquem, induire qqn en erreur . In errorem inducere; errorem alicui objicere; errorem gignere, creare; errorem alicui of fun dere; error is complere aliquem; error is implere. 2. In errore e e, être dans l’erreur . Errore capi; falsa opinione duci, imbui, affici; errorem cum lacte sugere; in errore versari; error me tenet et ver i ignoratio; error et caligo in animo effusa est; errores me implicant; error i bus cæcar i; in errorem lab i, mente lab i. 3. Errorem deprehend ere, saisir sa méprise . Erratum agnoscere; caliginem discutere; e tenebris in lucem emergere. 4. Errorem alicui adimere, ouvrir les yeux à qqn . Errorem eripere, depellere, tollere, eximere, extorquere. Deducere aliquem ab errore, avertere. Errore alterum exsolvere, levare. Errorem corrigere. 5. Errorem deponere, revenir d’une erreur . Redire rectam in semitem; ver am in viam redire. 6. Errore carere, être sans faute . Cf. Peccatum , Flagitium . ĒRŬBESCO, is, rŭbŭi, escere, n. Rougir . Syn. Rubeo, pudet. Phras. Ad criminis suspicionem erubuit, il rougit au seul soupçon de crime . Suffusus ill i rub or est; rubore suffusus fuit; rub or consecutus est; capite demi o terram intuit us est; in ruborem dat us est. Cf. Pudet , Verecund us . Usus : Non erubuit ille ora vestra. Pudici etiam de pudic it i a loqui erubescunt. Digna res est, in qua omnes erubescant. ĒRUCTO, as, avi, atum, are, a. et n. Roter ; vomir . Syn. Ructo, jacto, crepo, erumpo. Adv. Turpi ime. Usus : In convivio eructant cædem bonorum, dans leurs festins, ils vomi ent des menaces de mort contre les gens de bien . ĒRŬDĬO, is, īvi vel ĭi, ītum, ire, a. Former , instruire . Syn. Doceo, instituo, imbuo, instruo; ad humanitatem informo, expolio, operum initia trado. Adv. Egregie. Usus : Erudire juventutem labor i bus; aliquem in jure civil i. Erudire liberos ad pietatem, ad majorum instituta. Cf. Doceo . ĒRŬDĪTĬO, ōnis, f. Savior , science , instruction . Syn. Doctrina, institutio. Epith. Digna, liberal is, perfecta, præclara, summa. Usus : Vir præstans ingenio, præclara eruditione, doctrina perfecta. Cf. Litteræ , Eruditus . ĒRŬDĪTĒ, Savamment , en homme instruit . Usus : Eruditius dis put are. ĒRŬDĪTUS, a, um, Instruit ; savant , habile . Syn. Doctus, per pol it us, phi lolog us. Adv. Leviter, liber a liter, maxime, perfecte, plane. Usus : Eruditus, qui omnibus bon is artibus politus est. Doctrina et optimarum artium studiis eruditus. Socraticis disciplinis et institution i bus eruditus. Homo de schola et a magistro, et Græcis litter is eruditus; animus eruditus, qui semper a liquid ex se prom at, quod delectet. Græci diutina servitute ad nimiam a entationem eruditi. Eruditus in Philosophia. Cf. Doctus , Peritus , Disci pulus , Ingeniosus . ĒRUMPO, is, rūpi, ruptum, ere, a. Sortir avec impétuosité , s’élancer ; éclater , se montrer . Syn. Exeo, eva do, eruptionem facio; exardeo, effervesco. Adv. Aliquando, undique for titer. Phras. 1. Erumpet tandem hoc malum ad perniciem civitatis, ce mal éclatera enfin pour le malheur de la cité . Emerget, ebulliet, prorumpet latens malum; vincula claustra que omnia perfringet tecta eaten us et dis simul at a perfidia; consilia ill a nefaria, compre a ad hunc diem et constrict a subito se pro fund ent et ejicient. Fiet quædam velut vitiorum eruptio; effundet se ad urb is perniciem pest i lens id malum. 2. Erumpunt ex capta urbe, ils se précipitent hors de la ville prise d’a aut . Effundunt se port is; ejiciunt se ex urbe; evolant ex urbe; projiciunt se ex urbe; erumpunt se port is for as; pro fun dunt se port is; proripiunt se port is for as; eruptionem ex urbe faciunt; refract is portarum claustris ex urbe pro volant, effunduntur. Cf. Impetus . Usus : Erupit tandem e latebris conceptus dudum furor. Vis improborum diu collect a et inveterata compre o odio erumpebat in actum; in for tunas civium. Venus, risus erupit; vitia erumpunt. ĒRŬO, is ŭi, ūtum, ere, a. Extraire ; découvrir ; arracher , déraciner . Syn. Eligo, eripio, extraho, protraho. Usus : A liquid in dag are, in venire; e tenebris, ex abdito eruere. Eruere obruta. Hoc nunquam mihi erues, vous ne m’enleverez jamais cette idée de l’esprit . Cf. Extraho . ĒRUPTĬO, ōnis, f. Sortie ; invasion , excursion . Epith. Præclara, salutaris. Usus : Fecere acrem eruptionem obse i, les a iégés firent une sanglante sortie . Fortius obsidentes eruptionem sustinuere, repulere, repre ere.